Κονφετί και λουλούδια

ΤΟΤΟΠΙΟ στον Έβρο θύμιζε λίγο ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου – ας πούμε, το «Μετέωρο βήμα του πελαργού». Η βροχή είχε σταματήσει για δέκα λεπτά, αλλά ο τόνος των χρωμάτων ήταν γκρίζος και ο καιρός συννεφιασμένος. Δύο άνδρες περπατούσαν με όλο το βάρος του αξιώματός τους από τις δύο πλευρές της γέφυρας των Κήπων. Ο ένας, στητός με μουστάκι, ήταν ο Ταγίπ Ερντογάν και ο άλλος, έχοντας το βλοσυρό ύφος που επιφυλάσσει για να δείξει σοβαρός σε τέτοιες περιστάσεις, ήταν ο Κώστας Καραμανλής.

Με μουσική Παπαθανασίου
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ και ο Τούρκος Πρωθυπουργός συναντήθηκαν ακριβώς στη μέση, στα τριάντα τετραγωνικά εκατοστά που καλύπτουν μια μπλε και μια κόκκινη γραμμή, πλαισιωμένες από δύο λευκές. Εκεί το φλου αρτιστίκ κινηματογραφικό στυλ διεκόπη, αφού είπαν κάτι σε εγκάρδιο πνεύμα. Δεν το άκουσε κανείς, αλλά φαντάζομαι πως θα ήταν κάτι σε ποδοσφαιρικό σχόλιο για την Εθνική Ελλάδος. Όλα αυτά με υπόκρουση τη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου από την ταινία «1492».

Αντιαρματική Μερσεντές
Ο ΚΩΣΤΑΣ είχε φθάσει με αυτοκίνητο στους Κήπους, ενώ ο Ταγίπ με ελικόπτερο. Περπάτησαν προς την τουρκική πλευρά και μπήκαν στη μαύρη αντιαρματική Μερσεντές του Ερντογάν. Είχε κόκκινη πινακίδα με τον αριθμό «0002». Ο ανταποκριτής μου ρώτησε και πληροφορήθηκε ότι το «0001» το έχει ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιουλ. Η ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ μετέφερε τους δύο άνδρες στα Ύψαλα, όπου ο τουρκικός τελωνειακός σταθμός. Εκεί το αργόσυρτο κινηματογραφικό στυλ Αγγελόπουλου έδωσε τη θέση του σε παραγωγή κυριακάτικου σόου τουρκικής τηλεόρασης. Διότι είχε στηθεί μια τέντα όπου Καραμανλή και Ερντογάν περίμενε ο Αζέρος πρόεδρος Αλίγεφ, καθώς και ο Αμερικανός υπουργός Ενέργειας Σάμιουελ Μπόντμαν. Είχε μάλιστα στηθεί βάθρο τηλεοπτικού στυλ με πέντε κόκκινα κουμπιά. Κάθησαν μπροστά τους Καραμανλής, Ερντογάν, Αλίγεφ, ο υπουργός Ανάπτυξης Χρήστος Φώλιας και ο Τούρκος ομόλογός του. Με ήχο διάφορα ινστρουμένταλ- μεταξύ των οποίων και συνθέσεις Σταμάτη Σπανουδάκη – οι πέντε πάτησαν ταυτοχρόνως τα κόκκινα κουμπιά.

Οπότε, σε μια μοναδική στιγμή ενεργειακού κιτς, πετάχτηκε μια φλόγα από μια οπή με λουλούδια που βρισκόταν στη μέση. Παραλλήλως, εκτοξεύτηκαν κονφετί, άναψαν προβολείς και έγιναν διάφορα άλλα δραματικά. Τούτα συμβόλισαν τη ροή του αερίου.

Δεν μπόρεσαν να ψωνίσουν
ΝΑΠΩ ΟΤΙ, πέραν του Φώλια, ακολούθησε τον Καραμανλή πολυπληθής ελληνική αντιπροσωπεία από Σιούφα και Αλογοσκούφη μέχρι τον Άδωνι Γεωργιάδη του ΛΑΟΣ – που πάτησε τουρκικό έδαφος- και τον Άκη Τσοχατζόπουλο, με την ιδιότητα του πρώην υπουργού Ανάπτυξης. Αυτοί και οι ουκ ολίγοι παρατρεχάμενοί τους μεταφέρθηκαν στριμωγμένοι σε πέντε βαν στα Ύψαλα. Ανταποκριτής μου κατέγραψε την έκδηλη απογοήτευση πολλών εκ των μελών της κουστωδίας γιατί, λόγω των εγκαινίων του αγωγού αερίου, ήταν κλειστά τα τουρκικά duty free. Οι Τουρκάλες με τις παραδοσιακές φορεσιές που μοίραζαν καλαθάκια με λουκουμάκια φοβούμαι ότι δεν τους παρηγόρησαν. Είχαν πάει για να ψωνίσουν και όχι για να φάνε.

ΤΩΡΑ που γίνεται συζήτηση για το γερμανικό εκλογικό σύστημα μού θύμισε κάποιος μια ιστορία από το παρελθόν με χρώμα ΠΑΣΟΚ. Το καλοκαίρι του 2003, ο Κώστας Σκανδαλίδης προσέρχεται στο Εκτελεστικό Γραφείο για να παρουσιάσει τον εκλογικό νόμο. Το σπάσιμο των περιφερειών δεν περνάει. Λίγο πριν τελειώσει η συνεδρίαση μιλάει ο Πάρις Κουκουλόπουλος, πρόεδρος της ΚΕΔΚΕ τότε. Κάνει μια τοποθέτηση που, χωρίς να το κατονομάσει, σκιαγραφεί ένα σύστημα αντίστοιχο με το γερμανικό. Τον Πάρι «ταπώνουν» όχι χωρίς κάποιο απαξιωτικό τόνο δύο μεγαθήρια της Β΄ Αθηνών: ο Απόστολος Κακλαμάνης και ο Κώστας Γείτονας. «Εγώ, πάντως, συμφωνώ με τον σύντροφο Πάρι…», λέει στο γνωστό του στυλ ο Κώστας Σημίτης, καθώς πάει να κλείσει η συνεδρίαση. «Τότε γιατί να μην το κάνουμε, Πρόεδρε;», ρωτάει ο αμετανόητος Κουκουλόπουλος. Ο Σημίτης δικαιολογείται λέγοντας πως δεν είναι επαρκής ο χρόνος μέχρι τις εκλογές, ενώ δεν υπάρχει η αναγκαία συναίνεση.