«Έχω απόλυτη πείνα για σένα»

ΤΟ ΠΑΡΑΦΟΡΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΧΕΝΡΙ ΜΙΛΕΡ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΪΣ ΝΙΝ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΟ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥΣ. ΟΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ
ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ, ΓΕΜΑΤΕΣ ΕΡΩΤΙΚΟ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΠΑΘΟΣ, ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΜΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΕΣ ΕΞΩΣΥΖΥΓΙΚΕΣ
ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ
«Οσο κι αν σε σκέφτομαι, δεν θα μπορούσα ποτέ να σου δώσω αυτά τα συναισθήματα που έχω ζήσει με την Τζουν», έγραψε η Αναΐς Νιν στον Χένρι Μίλερ. Κι ενώ πολυτάραχη ήταν και η συζυγική σχέση του Χένρι Μίλερ με την Τζουν Έντιθ Σμιθ (άλλωστε η Αναΐς Νιν έγραψε και το περίφημο «Χένρι και Τζουν» ), στην πραγματικότητα η μεταξύ τους σχέση σε αυτό το τρίγωνο ήταν η πιο δυνατή απ΄ όλες. Ο Χένρι Μίλερ είχε φύγει από τις ΗΠΑ, με τις ευλογίες της συζύγου του Έντιθ Σμιθ Τζουν, για να αναζητήσει τη συγγραφική του τύχη στην Ευρώπη. Και οι ερωτοτροπίες των δύο γυναικών δεν κράτησαν παρά τις τέσσερις εβδομάδες που η Τζουν πήγε να δει τον σύζυγό της στο Παρίσι. Μετά την επιστροφή της στην Αμερική, ο 40χρονος τότε Χένρι Μίλερ (που δεν είχε ακόμη δημοσιεύσει τίποτα) και η 28χρονη παντρεμένη Ισπανίδα, έζησαν έναν από τους πιο εμβληματικούς και φλογερούς συγγραφικούς έρωτες. Διήρκεσε περίπου μία δεκαετία, όσο έμεινε ο Μίλερ στην Ευρώπη (περίοδος κατά την οποία έγραψε τον Τροπικό του Καρκίνου, τη Μαύρη Άνοιξη και τον Τροπικό του Αιγόκερω ), και μετατράπηκε σε πνευματική ισόβια σχέση αμοιβαίου σεβασμού. Χαρακτηριστικό του πάθους είναι ότι ο Χένρι Μίλερ είχε στείλει στην Αναΐς Νιν, μόνο το 1932, κάπου 900 επιστολές! Κάποτε της ζήτησε να αφήσει τον σύζυγό της- τον οικονομολόγο Χιου Γκίλερ, ο οποίος πολύ αργότερα έγινε χαράκτης και πειραματικός κινηματογραφιστής με το ψευδώνυμο Ίαν Χιούγκο- αλλά εκείνη δεν το αποφάσισε ποτέ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα περίφημα ημερολόγια της Αναΐς Νιν δεν δημοσιεύθηκαν ολόκληρα παρά μόνο μετά τον θάνατο του Γκίλερ, το 1985. Ούτε ο Χένρι Μίλερ δημοσίευσε κάτι για τη σχέση τους. Οι δημοσιευμένες από τον ίδιο επιστολές του προς την Αναΐς Νιν ήταν αυτολογοκριμένες και δεν περιελάμβαναν τις απαντήσεις της παραλήπτριας. Έτσι το βιβλίο Αναΐς Νιν και Χένρι Μίλερ που κυκλοφορεί τώρα (σε μετάφραση και επίμετρο Γιώργου – Ίκαρου Μπαμπασάκη) από το Μεταίχμιο, πρωτοβγήκε στα τέλη της δεκαετίας του ΄80 (όταν πια κανείς από τους δύο δεν βρισκόταν στη ζωή) από τον ατζέντη και επιμελητή της Αναΐς Νιν, τον Γκάνθερ Στούλμαν. Ο τελευταίος έγραψε εκτενή εισαγωγή και δημοσίευσε περί τις εκατό επιστολές των δύο, εστιάζοντας κυρίως στο προσωπικό στοιχείο που ώς τότε είχε παραμείνει στο σκοτάδι.

Παράλληλα πάντως με τις ερωτικές συζητήσεις- καμιά φορά ακραίας σεξουαλικής έντασης- μαθαίνουμε πολλά για την παρισινή δεκαετία του ΄30, διαβάζουμε σχόλια για τον Ντοστογιέφσκι και τον Σελίν, τον Λόρενς και τον Κενό. Η Αναΐς Νιν λέει ότι μισεί τον Γκαίτε και τον Νίτσε, ο Χένρι Μίλερ λέει ότι τον ενδιαφέρουν οι γερμανικές του ρίζες, ιδίως «η γερμανική απελπισία» για την οποία «οι Γάλλοι δεν καταλαβαίνουν το παραμικρό».

ΑnaΪs Νin- Ηenry Μiller

ΤΕΤ Α ΤΕΤ

ΕΙΣΑΓ. G. SΤUΗLΜΑΝΝ ΜΤΦ.- ΕΠΙΜ. Γ.- Ι. ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ, ΕΚΔ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2007, ΣΕΛ. 274