Κους Κους

Τελικά το Κάστρο στο Δάσος δεν ήταν το τελευταίο από τα περίπου σαράντα βιβλία του Νόρμαν Μέιλερ που πέθανε πριν από μία εβδομάδα στα 84 του χρόνια. Τουλάχιστον τυπικά. Στις αρχές του 2008 θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Καστανιώτη ένα ακόμη βιβλίο του. Δεν είναι μυθιστόρημα, είναι μια συζήτηση περί Θεού που έκανε με τον Μάικλ Λένον. Το βιβλίο θα λέγεται Για το Θεό- Μια ασυνήθιστη κουβέντα όπου αποδεικνύεται ότι μετά από πολλές αμφιταλαντεύσεις, ο Μέιλερ δεν πέθανε άθεος. Πίστευε σε μια ανώτερη ύπαρξη, έναν Θεό που έχει φύλο και δεν είναι τέλειος. Πάντως τα θεολογικά βιβλία, εξακριβωμένα τού προκαλούσαν απέχθεια. Θα μου πεις, αν ούτε ο Θεός είναι τέλειος, γιατί να είναι τα θεολογικά βιβλία;
Διήμερο επιστημονικό συνέδριο για τον Νίκο Εγγονόπουλο οργανώνεται στο Μουσείο Μπενάκη της Πειραιώς, στις 23 και 24 Νοεμβρίου.
Στην Πράγα πηγαίνει ο Παύλος Μάτεσις. Έχει κληθεί να δει εκεί θεατρική παράσταση που τον αφορά. Παραδόξως δεν είναι θεατρικό του έργο, αλλά θεατροποιημένη εκδοχή, σε διασκευή του σπουδαίου Πάβελ Κόχουτ, του πιο γνωστού μυθιστορήματός του στο εξωτερικό, της Μητέρας του Σκύλου.
Κυκλοφόρησε από τον Κέδρο στις 11 Νοεμβρίου, ημερομηνία θανάτου του Γιάννη Ρίτσου, ο ΙΔ΄ τόμος των Απάντων του. Είναι τα άπαντα που δεν τελειώνουν ποτέ, θα διαβάζουν και τα εγγόνια μας. Χείμαρρος γαρ. Να σκεφθείτε ότι στον τόμο αυτό που αφορά στην τριετία 1977-1980, οι εννέα από τις έντεκα συλλογές είναι ανέκδοτες και παρουσιάζονται για πρώτη φορά! Ο Ρίτσος τιμωρεί τους κριτικούς μετά θάνατον. Επιτυχία είχαν οι τέσσερις βραδιές Λεσχών Ανάγνωσης για ανθρώπους με προβλήματα όρασης που πραγματοποιήθηκαν στον Πολυχώρο Μεταίχμιο (Ιπποκράτους 118). Ηθοποιοί και συγγραφείς διάβασαν γνωστά έργα και ακολούθησε συζήτηση. Μια πραγματικά καλή ιδέα.
Διαγωνισμό αφίσας οργανώνουν οι Εκδόσεις Πατάκη για παιδιά και ενηλίκους. Θέμα το μήνυμα:
«Μην του στερείτε ένα καλό βιβλίο» που αναφέρεται στο παιδί για την προώθηση της φιλαναγνωσίας. Περισσότερα στην ιστοσελίδα http:
//www. patakis.gr. Αν υποπτευθώ ότι τα παιδιά έχουν πάθει στέρηση… θα πεθάνω, που θα έλεγε και ο Λαζόπουλος.











