Φωτογενής θυματεμπορία
Υπάρχει όρος γι΄ αυτό που κάνουν όλες οι τηλεοπτικές εκπομπές οι ασχολούμενες με τη Ρούλα Βροχοπούλου. Ονομάζεται θυματεμπορία. Και η πρώτη που εμπορεύεται τον εαυτό της είναι η ίδια, το θύμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι επειδή διαθέτει εαυτόν, εκείνοι που σπεύδουν να εκμεταλλευτούν την προσφορά της είναι αθώοι της πράξης. Είτε γλυκομίλητοι τάχα συμπαραστάτες στο δράμα που η ζει η εν λόγω κυρία, είτε κανιβαλίζοντες πανελίστες, κάνουν όλοι την ίδια ακριβώς δουλειά, «εμπόριο θύματος».
Και για να είμαστε ακριβείς τους απελευθέρωσε όλους η προσφορά της Ρούλας Βροχοπούλου. Η ίδια, «σάρκα ωμή» στο πιάτο. Έδωσε την ευκαιρία έτσι να επιδείξει ο καθένας την αγωγή του στο… τραπέζι. Και όρμησαν! Άλλοι ξεκοκαλίζουν με μαχαιροπίρουνα (και το μαχαίρι στο δεξί, όπως τους έμαθε η μαμά) σαν την Έμη Λιβανίου ή τη Φαίη Σκορδά, άλλοι με τα χέρια (πιο ανάγωγοι αυτοί) σαν τη Ντέσυ Κουβελογιάννη και άλλοι ξεσκίζουν κατ΄ ευθείαν ό,τι βρουν σαν τον Στάθη Παπούλια.
Ως θύμα, η Ρούλα Βροχοπούλου έγινε καθρέφτης να δει η τηλεόραση τα χάλια της- αν τα βλέπει- και το φιλοθεάμον τα δικά του. Η ίδια υπήρξε, και εξακολουθεί να είναι, το ιδανικό και απόλυτο προϊόν της εποχής των ριάλιτι, γνωρίζοντας- εξ ενστίκτου;- την ψυχοεκτονωτική επίδραση της δημόσιας έκθεσης των ελαττωμάτων.
Ε, δεν θέλει και πολύ ο άνθρωπος να ξεφύγει, ιδίως αν πρόκειται για προσωπικότητα ναρκισσιστική, είδος άλλωστε που ευδοκιμεί εν αφθονία ειδικώς στην τηλεόραση. Ως εκ τούτου η κ. Βροχοπούλου μετατρέπεται οικειοθελώς σε αποδιοπομπαίο τράγο, προς εξαγνισμό της φυλής των ναρκίσσων. Γι΄ αυτό και ασκεί σε όλους τους τη σαγήνη του αποτρόπαιου. Μιλούν εξευτελιστικά για εκείνη, καταδικάζουν τη συμπεριφορά της, αλλά τρέχουν με τις κάμερες ξοπίσω της, προσπαθούν να εξασφαλίσουν ο καθένας και από ένα «αποκλειστικό» για να της επιτεθούν εκ νέου.
Και εκείνη για όλους έχει, όχι μόνο τα καλύτερα λόγια, αλλά και από κάτι διαφορετικό, μια ιδιαίτερη πτυχή του προσωπικού της δράματος, ανάλογη με τον χαρακτήρα του καθενός.
Στο πρωινό του Star προσφέρει τηλεφωνικά ξεσπάσματα του έρωτά της, για να παραστήσει την ευσυγκίνητη η Λιβανίου και να απελευθερώσει την επιθετική ειρωνεία των ανδρών πανελιστών της εκπομπής για μια γυναίκα που ερωτεύτηκε νεώτερό της. Στο μεσημεριανό του Αlter έδωσε το βίντεο του γάμου της με τον Φραν, όπου εκεί κι αν απελευθέρωσε κανιβαλισμούς πότε με αφορμή την ευτραφή σιλουέτα της με το νυφικό, πότε με αφορμή τη θεατρική τρυφερότητα του συζύγου. Αλλά για όλες τις εκπομπές είχε πλάνα από τη μοναχική έξοδό της στην Πέγκυ Ζήνα, όπου πρώτο τραπεζάκι πίστα υποτίθεται περίμενε τον «καλό της» που ποτέ δεν ήρθε.
Και φυσικά όλοι πρόβαλαν τη φιγούρα της ώριμης, βαμμένης, στολισμένης και εγκαταλελειμμένης κ. Βροχοπούλου προς ομαδικό χλευασμό. Σαν τις μοναχικές γυναίκες στις απομονωμένες επαρχίες μιας παλιάς Ελλάδας, που μια παράβαση των κανόνων (συνήθως κοινωνικών) τις μετέτρεπε σε αντικείμενα της χλεύης όλων και επάνω τους ξεσπούσαν τις φοβίες τους.
Αλλά η εν λόγω κυρία δεν κάνει τίποτε περισσότερο από το να προβάλλει εαυτόν ως θύμα, σιγοντάροντας όσους τη χλευάζουν για να αισθανθούν σημαντικοί. Εκείνη προσφέρει τη χειρότερη δυνατή εικόνα ενός ανθρώπου «τραυματισμένου» και οι τηλεοπτικοί χλευαστές της έχουν την ευκαιρία να επιδείξουν εις βάρος της τη δική τους ανωτερότητα.
Σωσίβιο του εγωισμού τους
Επιτελεί έργο η κ. Ρούλα. Μία εκ των πανελιστριών της Έφης Σκορδά δήλωνε υπερηφάνως ότι έχει και αυτή «φάει απόρριψη», αλλά δεν εξευτελίστηκε έτσι, υπέφερε μόνη σπίτι της. Ιδού, λοιπόν, η ευκαιρία να αισθανθούν ξεχωριστοί όσοι συμπεριφέρονται διαφορετικά από την κ. Ρούλα- και είναι αρκούντως υπερβολική, ώστε να καθιστά εύκολη τη σύγκριση.
Καθρέφτης των μύχιων τρόμων των ανθρώπων της τηλεόρασης και του κοινού τους η Βροχοπούλου, αλλά ταυτοχρόνως και σωσίβιο του εγωισμού τους αφού δίνει το μέτρο της υποτιθέμενης εξαθλίωσης.
