Οικολογικός αναλφαβητισμός

Η κ. Ε. Κατσμάκη, από την Αθήνα, μας γράφει για τον οικολογικό αναλφαβητισμό μας:

«Με την παρακάτω επιστολή δεν επιθυμώ να περηφανευτώ για την καλή μου πράξη ούτε για να επιτεθώ στη βιομηχανία αυτοκινήτου, αλλά να καταγγείλω τον οικολογικό αναλφαβητισμό μας. Το 2004 βρέθηκα στο χωριό μου Καλαμάκι Φθιώτιδας για να παρακολουθήσω αγώνες αυτοκινήτου. Το μέρος ήταν διαφημισμένο ώς την άκρη του κόσμου για τη θεαματικότητα που προσέφερε. Διαπίστωσα, όμως, ότι οι θεατές ήταν εκατοντάδες και είχαν προμηθευτεί με φαγώσιμα, αναψυκτικά, αλκοολούχα, τσιγάρα και μάσκες χειρουργείου για τη σκόνη. Ενώ οι διοργανωτές δεν είχαν φροντίσει για κάδους απορριμμάτων ώστε να προστατευθεί το φυσικό τοπίο. Πήρα λοιπόν από το σπίτι μου δύο σακούλες σκουπιδιών και άρχισα να μαζεύω ό,τι μπορούσα. Επιστρέφω στο χωριό και ενημερώνω τους δικούς μου για την κατάσταση, οι οποίοι απευθύνονται αμέσως σε ανθρώπους της διοργάνωσης και παραπονούνται. Η απάντηση των υπευθύνων: “Υπάρχει μια ομάδα που έχει αναλάβει, μην ανησυχείτε. Να, μόλις περάσανε!». Μαντέψτε! Η ομάδα ήμουν εγώ: μια εικοσιδιάχρονη, 1,65 μ., 50 κιλά! Αφού λαμβάνουν αιτιολογημένα την ειρωνεία της μητέρας μου, αποφασίζουμε οικογενειακώς να καθαρίσουμε το ρέμα, τις πλαγιές και τον δρόμο από τα σκουπίδια που είχαν αφήσει θεατές αλλά και διοργανωτές (συγκεκριμένα, πλαστικές μπάρες για χάραξη του ορίου της ειδικής διαδρομής και πινακίδες). Τελικά φορτώσαμε δύο αγροτικές καρότσες. Αν δεν είχαμε κάνει την προσπάθεια, τότε ίσως το καλοκαίρι που ακολουθούσε να είχαμε εύκολα μια πυρκαγιά. Διαφορετικά, το φθινόπωρο η βροχή θα παρέσυρε τους ρύπους στο πεντακάθαρο ρέμα που καταλήγει στον κάμπο της Σπερχειάδας. Την επόμενη φορά θα ξαπλώσουμε όλοι οι χωριανοί κατά μήκος της ειδικής διαδρομής. Αν οι ανίδεοι ιδιώτες δρουν ανεξέλεγκτα στο φυσικό τοπίο και άλλοι ιδιώτες καταστέλλουν τη δράση τους, αυτό είναι επικίνδυνο για την ευημερία του τόπου μας, δηλώνει έλλειψη παιδείας και σημαίνει ότι ο κρατικός μηχανισμός είναι ανεύθυνος».