Το ξεπέρασμα της φοβίας

Τα κείμενα αυτά του Καστοριάδη ξεχειλίζουν από λεπτές και καίριες παρατηρήσεις που μετατρέπουν την ανάγνωσή τους μια εξαιρετικά γενναιόδωρη δραστηριότητα. Πώς να μη σημειώσεις αυτό το εκπληκτικό ότι η ελληνική μυθολογία, σε αντίθεση με άλλες, είναι «αληθινή», πλούσια σε λεπτομέρειες. Όμως η ουσία της ανάγνωσης της Ελληνικής Ιδιαιτερότητας βρίσκεται αλλού. Σίγουρα όχι στο ότι κάποιος, όπως ο υπογράφων π.χ.

μπορεί να αναγνωρίσει και να μοιραστεί μαζί με τον συγγραφέα το αίσθημα «του χαμένου κέντρου», ένα είδος «αρχαιογνωστικής νοσταλγίας», απλοελληνιστί «κόλλημα». Το σημαντικό που καταθέτουν αυτά τα κείμενα είναι το ξεπέρασμα της φοβίας μιας ολόκληρης πλευράς της νεωτερικής σκέψης απέναντι στο αρχαιοελληνικό πρότυπο.

Και κάτι σημαντικότερο ακόμη: Η σκέψη του Καστοριάδη είναι αισιόδοξη. Και διαβάζοντας τα κείμενα του τόμου αντιλαμβάνεσαι πως αυτή η αισιοδοξία αντλεί τα ερείσματά της από την διαύγεια της «Ελληνικής Ιδιαιτερότητας» που την κουβαλάει στο κύτταρό της. Αν έχουμε ανάγκη κάτι αυτήν την στιγμή, είναι ακριβώς η αυτού του τύπου η αισιοδοξία.