ΝΕΟΙ ΔΙΣΚΟΙ
«Εasy Τiger» Ryan Αdams (lost highway/universal)
Κάντρι στις μηχανές του ροκ «Το ροκ εν ρολ σώζει την ψυχή σου», σώζει την ημέρα σου και κερδίζει μια σχέση- δεν είναι λίγα πράγματα αυτά. Το ροκ εν ρολ, όχι αυτό το πλαστικό, ready to wear, το άλλο- έχει σωθεί κι αυτό. Είναι καρφωμένο τώρα σε μεγάλες πινακίδες στον δρόμο και δείχνει τον επόμενο σταθμό, σε μια χαμένη λεωφόρο που κανείς δεν νοιάζεται να φτάσει κάπου. Στην πρώτη στροφή μπαίνεις και συνεχίζεις ευθεία.
Ο Ράιν Άνταμς τελευταία ήταν ανησυχητικά ήσυχος. Για κάποιον που έχει όλο και κάποιες νέες μουσικές παραγωγές περίπου κάθε σεζόν, είναι κάτι που σε κάνει να αναρωτιέσαι. Τι συνέβη; Μήπως η μούσα έχασε τον δρόμο; Σε αυτόν τον φλου κόσμο που ζει το ροκ, παίζει κι αυτό. Όμως, με μεγάλη μου χαρά, διαπιστώνω πως η μούσα δεν το έχει κουνήσει ρούπι. Ο Άνταμς έχει καινούργιο άλμπουμ και βρίσκομαι στην ακόμη πιο ευχάριστη θέση να διαπιστώσω (και δεν έχω πέσει έξω καθόλου στην περίπτωσή του) πως το «Εasy Τiger» είναι από καλύτερους Άνταμς που έχουμε ακούσει έως εδώ. Ξέρω, τον περίμεναν στη γωνία. Να πέσει, να φάει τα μούτρα του, να γκρεμιστεί. Το παιδί-θαύμα της κάντρι/ροκ δεν ήταν (έλεγαν) και τόσο θαύμα. Στα 33 του, υπολόγιζαν , θα είχε καεί.
Νάτος όμως στο ένατο- ήδη- άλμπουμ του χορεύει με τη φωτιά. Γύρω του σπίθες από αυθεντική κάντρι, από τις χρυσές σοδειές του Νιλ Γιανγκ και τα παιχνιδίσματα του Τζον Πράιν. «Δίδαξα στον εαυτό μου πώς να μεγαλώνω», λέει. Ήταν λιγότερο δύσκολο από ό,τι φανταζόταν. Ο κόσμος όπου «ζει» ο Ράιαν με τη μούσα του, είναι φτιαγμένος από παλιά κάντρι/φολκ τραγούδια, σαν αυτά που κατοικούν μέσα σε φθαρμένα χάρτινα εξώφυλλα, συχνά κάτω από μπόλικη σκόνη και τσακισμένες αφηγήσεις. Αυτά κάποια στιγμή λειώνουν και παίρνουν τη μορφή του αληθινού ροκ εν ρολ. Του «Οff Βroadway» ροκ εν ρολ, του «Ηalloweenhead» και του «Τwo Ηearts» – σε αυτό μάλιστα τραγουδάει μαζί με τη Σέριλ Κρόου. Φαίνεται πως το άγγιγμα του Τζέιμι Καντιλόρο στην παραγωγή και η συνοδεία των Cardinals στην ηχογράφηση (που έγινε στα Εlectric Studio της Νέας Υόρκης) είναι ό,τι ταιριάζει καλύτερα σε αυτό που σχεδιάζει ο Άνταμς στο μυαλό του: να παίρνουν ζωή τα τραγούδια και να συνεχίζουν σαν χαρακτήρες από βιβλία, που δεν πάνε πίσω να κοιμηθούν μετά την τελευταία σελίδα. Τούτο εδώ- το «Εasy Τiger»- έχω την αίσθηση πως είναι η πιο σοβαρή δουλειά του: συστημένο «πακέτο», με όλα όσα πρέπει να μάθουν καλά οι αμφισβητίες της κακιάς ώρας.
Φάντασμα στη μηχανή… Η συμμορία με τις μηχανές μαρσάρει, αφήνοντας πίσω σύννεφο από ροκ εν ρολ και γρασωμένο «garage» ήχο. Στην καρδιά του «Βaby 81» χτυπάει κάντρι παλμός, που δίνει κι άλλα γκάζια στην μπάντα από το Σαν Φρανσίσκο. Οι Βlack Rebel Μotorcycle Club τιμούν τον αγαπημένο τους Μπράντο, με μια non stop επανάσταση δαιμονισμένου ροκ εν ρολ και έξαψης, σχεδόν με δάκρυα στα μάτια. Η διαφορά αυτής εδώ της αφηνιασμένης συμμορίας των ΒRΜC (την οποία, δεν μπορεί παρά να ακούτε στο «Τook Οut Α Loan» και σε όσα ακολουθούν) με τα ροκ παγόνια εκεί έξω, είναι πως όσα παίζονται εδώ δεν είναι για τις κάμερες. Συμβαίνουν στ΄ αλήθεια.
Αγαπάει τον Έλβις Πρίσλεϊ, τον Χανκ Γουίλιαμς, τον Μπομπ Ντίλαν, τις ιστορίες που βγαίνουν στην επιφάνεια λίγο πριν κλείσει το μπαρ, τα μπλουζ και την κάντριό,τι ώρα και νά ΄ναι- και σε όλα αυτά έχει ανοιχτή την πόρτα των τραγουδιών του. Ο Μichael J. Sheehy, αν και δεν ακούγεται σαν Βρετανός, είναι. Και έχει κάμποσα χιλιόμετρα ήδη στο κοντέρ του, ενώ κάποια στιγμή (φαίνεται) στην ομίχλη του Μεγάλου Νησιού είδε (όπως λέει μια ιστορία) ένα φάντασμα. Το «έπιασε» και το φόρτωσε στο «Ghost Οn Τhe Μotorway» (hytch hyke), στις μπαλάντες και σε ένα κάντριροκ από αυτό που βρίσκεις συνήθως εκεί που φτιάχνουν μαρμελάδες στο σπίτι. Ως και το φάντασμα έγλειφε τα δάχτυλά του.
… και μυστικές χημείες … Οι Grant Lee Βuffalo είναι μακρινό παρελθόν και ο Γκραντ Λι Φίλιπς μοναχικός καουμπόι πια, με τις σωστές άκρες στην υπόγεια σκηνή τής κάντρι, του ροκ και των μπλουζ. Στη Δυτική Ακτή το είδος ευδοκιμεί και οι καρποί εξακολουθούν να είναι θαυμάσιοι (ο δε Φίλιπς κυκλοφορεί το πέμπτο του, «Strangelet» με την ετικέτα Cooking Vynil). Η χημεία ανάμεσα στη μουσική, στον γλυκόπικρο στίχο και στο χάος τού ροκ (αν κοιτάς τη γενική εικόνα) δουλεύει με ακρίβεια μαθηματική. Κάπως όπως το ροκ εν ρολ, που σώζει την ψυχή σου.
Η ζωή του Ράιαν
●Δεν έχει σχέση, κατ΄ αρχάς, με τη «Ζωή του Μπράιαν» ● Γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου του 1974, στο Τζάκσονβιλ της Β. Καρολίνας ● Στα 16 του άφησε το σχολείο για τη μουσική ● Οι Whiskeytown και οι Cardinals είναι τα γκρουπ του (όταν δεν παίζει είναι σόλο)
● Γράφει, κυκλοφορεί άλμπουμ, συμμετέχει σε σάουντρακ, κάνει παραγωγές (όπως στον Γουίλι Νέλσον)
● Τον θεωρούν (και όλα δείχνουν πως είναι) ένας από τους πιο σημαντικούς νέους τραγουδοποιούς στον χώρο της κάντρι/ροκ ● Αποκάλυψε πρόσφατα πως πέρασε μια περίοδο απεξάρτησης από ουσίες ● Τελευταία, μέσα από το σάιτ του δείχνει πως τον ενδιαφέρει και το χιπ χοπ. Με έναν κάποιον τρόπο.
● Το http://www. ryanadams. com έχει ψηφιστεί σαν ένα από τα πιο απολαυστικά μουσικά σάιτ.














