«Πόλεμος και ειρήνη» στη σκηνή

Ένα από τα κορυφαία αριστουργήματα της ρωσικής λογοτεχνίας· ένα από τα μυθιστορήματα- ποταμούς που σημάδεψαν την ιστορία των γραμμάτων: «Πόλεμος και ειρήνη» του κόμη Λεβ – Λέοντος κατά την ελληνική μεταφοράΝικολάγιεβιτς Τολστόι. Τι καλύτερη έναρξη για τη θεματική ενότητα «Από την πεζογραφία στη σκηνή» του Φεστιβάλ Αθηνών 2007;

Θα το παρουσιάσει- μία παράσταση του 2001, βραβευμένη στη χώρα της, την Ρωσία, με «Χρυσή Μάσκα» το 2002 ως καλύτερη παράσταση, για τη σκηνοθεσία και για την καλύτερη ερμηνεία πρώτου γυναικείου ρόλου (η Γκαλίνα Τιούνινα που ερμηνεύει την Νατάσα) και πολυταξιδεμένη, με εξαιρετικές κριτικέςτο «Εργαστήρι Θεάτρου» του Πιοτρ Φομένκο, ενός από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του σοβιετικού και, στη συνέχεια, του ρωσικού θεάτρου, με πανευρωπαϊκό βεληνεκές και με πάνω από εξήντα παραστάσεις στο ενεργητικό του, θίασος

ΙΝFΟ

Κυριακή 3, Δευτέρα 4, Τρίτη 5, Τετάρτη 6 Ιουνίου στις 21.00,
«Πειραιώς 260» (Χώρος Δ). Εισιτήρια:
25, (μειωμένο) 15 ευρώ. Πληροφορίες – κρατήσεις: τηλ. 210-
3272.000. Στα ρωσικά με ελληνικούς υποτίτλους.
Διάρκεια: 3 ώρες 40΄ συμπεριλαμβανομένων δύο διαλειμμάτων.

που πρωτοεμφανίζεται στην Αθήνα.

Ο Τολστόι ασχολήθηκε από το 1863 μέχρι το 1869 με τη συγγραφή του μυθιστορήματος το οποίο εκδόθηκε μεταξύ 1865 και 1869: μία έξοχη απεικόνιση της ζωής και των συνθηκών της Ρωσίας στην περίοδο των ναπολεοντείων πολέμων (1805 και 1812, οπότε και η εισβολή και η καταστροφή των Γάλλων στην Ρωσία) μέσα από τις ιστορίες οικογενειών της ρωσικής αριστοκρατίας της εποχής. «Το βάθος της ψυχολογικής ανάλυσης, η αριστοτεχνική απεικόνιση ανθρώπινων μορφών και τοπίων και ο πλούτος της γλώσσας, κάνουν το “Πόλεμος και ειρήνη”», όπως σημειώνεται, «ένα από τα κορυφαία επιτεύγματα της ρεαλιστικής πεζογραφίας του 1 9ου αιώνα».

Στην παράσταση, «η δράση ξετυλίγεται με τρόπο ορμητικό, χωρίς όμως υπερβολές και εξάρσεις, έτσι ώστε οι χαρακτήρες να παραμένουν ανθρώπινοι. Η ατμόσφαιρα λίγο πριν τον επικείμενο πόλεμο αποτυπώνεται πειστικά μέσα στο θολό σκηνικό της παράστασης καθώς η αγωνία στις ψυχές των ηρώων κορυφώνεται ταυτόχρονα με τη δράση. Η θλίψη της παρακμής ενώνεται με την παραίσθηση και κάποιες φορές με το χιούμορ ή τη σάτιρα. Χωρίς κανόνια, πυροβολισμούς και αίματα ο Φομένκο σκιαγραφεί τα πορτρέτα των ηρώων (κυρίως του Ναπολέοντα και του Τσάρου) μέσα από τους οποίους αποκαλύπτεται και η ευρωπαϊκή ιστορία της εποχής. Το θέαμα- αν και θα μπορούσε- δεν κατευθύνεται προς ευφάνταστα θεατρικά τρικ, διατηρώντας λιτή θεατρική γραμμή στο πνεύμα που κινείται γενικά ο Φομένκο. Ο οποίος, ως αξιόλογος σκηνοθέτης αλλά και παιδαγωγός, επέμεινε στις θεατρικές του αρχές, ενσωματώνοντας με το πέρασμα του χρόνου τις σύγχρονες θεατρικές τάσεις».


Δουλειά επτά ετών

Μην περιμένετε να δείτε στη σκηνή ολόκληρο το τετράτομο μυθιστόρημα. Ο 75χρονος σήμερα σκηνοθέτης δούλεψε με τους συνεργάτες του επί επτά χρόνια (!) πάνω στο συγκεκριμένο σχέδιο- ένα χρόνο περισσότερο απ΄ όσο χρειάστηκε ο Τολστόι για να το γράψει. Αλλά ο θίασος- το «Εργαστήρι Θεάτρου» που ο Φομένκο, δάσκαλος, επίσης, με όνομα στην Ακαδημία Θεάτρου της Μόσχας, την πρώην GΙΤΙS από την οποία και αποφοίτησε το 1961 και στην οποία διδάσκει από το 1981, ίδρυσε το 1993 με πιστούς μαθητές του, τους επονομαζόμενους «Φομένκους», με τους οποίους δούλευε ήδη από το 1988- ήταν άστεγος.

Μόλις το 2000 απέκτησε στέγη, οπότε αποφάσισαν να υλοποιήσουν το σχέδιο «Πόλεμος και ειρήνη»: κατέληξαν σε μία διασκευή την οποία ο Πιοτρ Φομένκο συνυπογράφει με τους Έβερετ Ντίξον, Γκαλίνα Ποκρόφσκαγια και Γεβγκένι Καλίντσεφ και η οποία περιορίζεται στο πρώτο μέρος του πρώτου τόμου του μυθιστορήματος, μέρος που καλύπτει την χρονιά 1805, λίγο πριν την έναρξη του Πρώτου Πολέμου- εξ ου και ο υπότιτλος «Η αρχή του μυθιστορήματοςΣκηνές».