Η ΣΤΙΓΜΗ ΔΕΝ ΠΑΡΕΡΧΕΡΤΑΙ ΠΟΤΕ
Το βιβλίο του Ζέμπαλντ γίνεται κιβωτός μνήμης διασώζοντας το αρχείο της ζωής του Αούστερλιτς, όπως ο πίνακας του φον Βάλκενμπορχ διασώζει από τη λήθη το ατύχημα που συνέβη στην καναρινιά κυρία
Όταν τώρα κοιτάζω εκεί και σκέφτομαι αυτόν τον πίνακα και τις μικροσκοπικές φιγούρες του, έχω την εντύπωση ότι η στιγμή που απαθανάτισε ο Λούκας φον Βάλκενμπορχ δεν έχει παρέλθει ποτέ, λες και η καναρινιά κυρία μόλις σκόνταψε ή λιποθύμησε, το μαύρο βελούδινο μπερεδάκι μόλις έπεσε από το κεφάλι της και κύλησε στο πλάι, λες και το μικρό ατύχημα, απαρατήρητο σίγουρα από τους περισσότερους παρόντες, συμβαίνει ξανά και ξανά εκ νέου, λες και δεν μπορεί πια να διορθωθεί με τίποτα και από κανέναν.











