«Το μόνο όριο της Τέχνης είναι ο εαυτός της»

Χρήστος Πρωτόπαπας: «Δεν έχει κανείς το δικαίωμα ή θέτει “ποσοστώσεις” ή περιορισμούς στην Τέχνη και στην έκφραση, ακόμα και με την επίκληση της κοινωνίας. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης πρέπει να σκεφθεί πώς δεν θα προσβάλλει το θρησκευτικό αίσθημα ή τη συνείδηση της κοινωνίας. Και αναμφίβολα κρίνεται», ανοίγει τη συζήτηση περί της ελευθερίας της Τέχνης ο Χρήστος Πρωτόπαπας.

Μίμης Ανδρουλάκης: «Το μόνο όριο που έχει η αληθινή Τέχνη είναι ο εαυτός της. Και αυτή πάντα σεβάστηκε περισσότερο τα πρόσωπα και τα σύμβολα του χριστιανισμού απ΄ ό,τι μερικοί θεσμικοί του εκπρόσωποι στο διάβα της Ιστορίας. Θυμηθείτε μόνο την υπόθεση του Νίκου Κα ζαντζάκη». Γιώργος Παπαστεφάνου: «Στην Τέχνη αναλογεί απόλυτη ελευθερία, φτάνει να γίνεται με έμπνευση, σοβαρότητα και ευθύνη, χωρίς πρόθεση πρόκλησης ή σκανδαλισμού».

Μάρω Κοντού: «Όταν γίνεται με σεβασμό στην ιστορία τη θρησκευτική, γιατί όχι; Και όταν λέω “σεβασμό”, εννοώ να μην παραλλάσσεται το θέμα, όπως έχει συμβεί πολλές φορές στο Χόλιγουντ, με ταινίες που καταπιάνονται με την αρχαία Ιστορία μας, για παράδειγμα το Μεγαλέξανδρο.

Ένα σύγχρονο βιβλίο είναι η ταινία σήμερα».