Λίγος λαθραίος βίος δεν βλάπτει

Λατρεύω αυτά τα λάθη.

Γιατί σημαίνουν στιγμιαία άρνηση να υποταχθείς στην αλλοτρίωση του ομαδικού. Αυτή η αφηρημένη Γοργόνα, η νεράιδα, η νύμφη που ξεκόβει από τον χορό, από την αγέλη, από το κοπάδι, από τον λόχο και χαλάει ή ακόμη και υπονομεύει το σχέδιο δεν είναι υποχρεωτικά ούτε αναρχικό άτομο ούτε αντιδραστικό ούτε προδότης. Αστόχησε ή πλανήθηκε, λάθεψε ή γλίστρησε γιατί για λίγο έπαψε να είναι μηχανικό ρομπότ, υποταγμένο σε μια αυστηρά δομημένη διαδικασία απαλοιφής της προσωπικότητας. Αν για μια στιγμή παραδόθηκε στην ηδονή μιας μνήμης, στην τύψη μιας αμαρτίας, στην πίκρα μιας εγκατάλειψης, στο παράπονο για μια αδικία, στην προσδοκία μιας συνάντησης, στο πένθος μιας απώλειας ή ακόμη στην ελπίδα μιας μελλοντικής επιτυχίας; Σ΄ ένα όνειρο, σε μια ανεκπλήρωτη ευχή;

Ακόμη και κάτι άλλο. Αν η παρέκκλιση από το σχέδιο ήταν ένας στιγμιαίος εγωισμός να ξεχωρίσει, να φανεί, έστω μ΄ ένα λάθος, να διεκδικήσει την ελευθερία μιας πρωτοβουλίας ή, αν θέλετε, να διαφωνήσει δημόσια και τολμηρά με το πρόγραμμα, τη φιλοσοφία του, τη σκοπιμότητά του ή τις συνθήκες προετοιμασίας του;

Θεωρώ εξαίσιο το γεγονός πως στη γλώσσα μας το ΣΦΑΛΜΑ που σημαίνει στην κυριολεξία γλίστρημα έχει αντικατασταθεί με την ίδια σημασία με τη λέξη ΛΑΘΟΣ που κυριολεκτεί όταν σημαίνει λήθη, λησμονιά.

Πράγμα που σημαίνει πως όταν έσφαλα αποξεχάστηκα, αφαιρέθηκα, απορροφήθηκα από κάτι άλλο. Συνήθως γιατί στράφηκα στον εαυτό μου, για λίγο ιδιώτευσα, ξέχασα πως ανήκω σε ομάδα, κοινωνία, συντεχνία, οικογένεια. Στον σύγχρονο πρωταθλητισμό της ομογενοποίησης των πάντων λίγος λαθραίος βίος δεν βλάπτει.