ΓΝΩΜΗ Κωφοί, βωβοί, τυφλοί…

Θα αφήσω άλλους να ισχυριστούν ότι τα βασανιστήρια δεν έχουν αποτέλεσμα, ότι
οι ομολογίες κατόπιν χρήσης βίας είναι ανώφελες. Ή να υποστηρίξουν ότι οι
Ηνωμένες Πολιτείες θα ήταν καλύτερο να μην επιδίδονται σε τέτοιες ενέργειες σε
κανέναν που βρίσκεται υπό κράτηση ώστε να μην έρθει ποτέ η στιγμή που κάποιο
άλλο κράτος ή οργάνωση θα αποφασίσει να μεταχειριστεί κρατουμένους μας με τον
ίδιο τρόπο.

Θεωρώ πως αυτά τα επιχειρήματα – και υπάρχουν πολύ περισσότερα – είναι
αδιάσειστα. Όμως δεν μπορώ να τα χρησιμοποιήσω γιατί φοβάμαι ότι θα «τιμήσω»
τη συζήτηση συμμετέχοντας σε αυτήν.

Δεν μπορούν οι ΗΠΑ να αντιληφθούν ότι, όταν επιτρέπουμε σε δικούς μας
πράκτορες να βασανίσουν κάποιον, δεν είναι μόνο το θύμα και ο θύτης που είναι
ανήθικοι ή οι μυστικές υπηρεσίες που είναι αρρωστημένες, αλλά ταυτόχρονα και
κάθε άλλος που έκανε τα στραβά μάτια; Ο καθένας που συναίνεσε σιωπηρά σε αυτό
ώστε να κοιμάται πιο ήσυχος τη νύχτα, όλοι οι πολίτες δηλαδή που δεν
διαδήλωσαν στους δρόμους κατά εκατομμύρια για να απαιτήσουν την παραίτηση
όποιου άφησε ακόμη και ψιθυριστά να εννοηθεί ότι τα βασανιστήρια είναι
αναπόφευκτα στις μέρες μας και στην εποχή μας και ότι θα πρέπει να δεχτούμε
τον ζόφο τους;

Είμαστε τόσο άρρωστοι ηθικά, τόσο κωφοί, τόσο βωβοί και τυφλοί, που δεν το
κατανοούμε αυτό; Φοβόμαστε τόσο πολύ, έχουμε γίνει τόσο παθιασμένοι με την
ασφάλειά μας και έχουμε βυθιστεί τόσο πολύ στον δικό μας πόνο, που είμαστε
πράγματι πρόθυμοι να επιτρέπουμε να βασανίζονται άτομα στο όνομα της Αμερικής;

Ο Άριελ Ντόρφμαν είναι Χιλιανοαμερικανός συγγραφέας,
καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Duke.