ΓΝΩΜΗ Σπασμένες υποσχέσεις

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, ο πρόεδρος Μπους στάθηκε κάτω από τα φώτα της Νέας
Ορλεάνης, που είχαν ανάψει για πρώτη φορά ύστερα από τον κυκλώνα Κατρίνα, και
υποσχέθηκε «μια από τις μεγαλύτερες προσπάθειες ανασυγκρότησης που είχε δει
ποτέ ο κόσμος». Ύστερα αναχώρησε και τα φώτα πίσω του έσβησαν πάλι.

Αυτό που συνέβη κατόπιν ήταν μια επανάληψη όσων συνέβησαν όταν ο Τζορτζ Μπους
ζήτησε από το Κογκρέσο να διαθέσει 18 δισ. δολάρια για την ανασυγκρότηση του
Ιράκ: σήμερα, η Βαγδάτη έχει ηλεκτρικό λιγότερο από επτά ώρες την ημέρα.

Τα ίδια πάνω κάτω συμβαίνουν και στις αμερικανικές ακτές του Κόλπου του
Μεξικού. Η κυβέρνηση Μπους μιλάει για τα χρήματα που διέθεσε στην περιοχή και
ετοιμάζει εκστρατεία δημοσίων σχέσεων για να πείσει τους Αμερικανούς ότι κάνει
καλή δουλειά με τα θύματα του Κατρίνα. Όμως, όπως έμαθαν οι Ιρακινοί, άλλο να
διαθέτεις χρήματα και άλλο να τα χρησιμοποιείς. Μέχρι τώρα, η κυβέρνηση δεν
έχει κάνει σχεδόν τίποτα για να υλοποιήσει τις περυσινές υποσχέσεις. Είναι
αλήθεια ότι δεκάδες δισεκατομμύρια δαπανήθηκαν για έκτακτη βοήθεια και
εκκαθάριση της πόλης. Όμως, ακόμη και αυτή η εκκαθάριση παραμένει ημιτελής: το
ένα τρίτο των ερειπίων που προκάλεσε ο κυκλώνας στη Νέα Ορλεάνη δεν έχουν
απομακρυνθεί ακόμη. Και η διαδικασία της πραγματικής ανασυγκρότησης δεν έχει
αρχίσει ακόμη. Οι γραφειοκρατίες δεν είναι απαραίτητο να είναι τόσο
ανεπαρκείς. Η αποτυχία να αρχίσει η ανασυγκρότηση δείχνει την απουσία ηγεσίας
στην κορυφή. Ο Μπους θα μπορούσε να είχε κινηθεί γρήγορα ώστε να μετατρέψει
την υπόσχεσή του σε πραγματικότητα. Αλλά δεν το έκανε. Ίσως η βοήθεια που
υποσχέθηκε η κυβέρνηση για τις αμερικανικές περιοχές του Κόλπου του Μεξικού να
φτάσει κάποτε εκεί. Όμως, πιθανότατα, τότε θα είναι ήδη πολύ αργά. Πολλοί
πρώην κάτοικοι και μικροεπιχειρηματίες, κουρασμένοι πια να περιμένουν τη
βοήθεια που δεν θα φτάνει, να έχουν μετεγκατασταθεί μόνιμα κάπου αλλού. Κι
όσες επιχειρήσεις έμειναν ανοιχτές ή ξανάνοιξαν πάλι μετά την καταστροφή, να
έχουν πια χαθεί λόγω ελλείψεως πελατών. Στην Αμερική, όπως και στο Ιράκ, η
αργοπορία της ανασυγκρότησης σημαίνει ότι η ανασυγκρότηση δεν θα γίνει ποτέ ­
και ότι ο πρόεδρος Μπους θα έχει για μία ακόμη φορά σπάσει την υπόσχεσή του.