Bρισίδι από φιλοφρόνηση

Το ‘κανε το κομμάτι της η Silvia Night και από εκεί που μπορεί να μην την πρόσεχε κανείς, τώρα μιλούν όλοι γι’ αυτήν

Πίστεψε κανείς ότι αυτή η νεαρή ντυμένη σαν σκιάχτρο με ό,τι βρήκε στο μπαούλο
απ’ τα ρουχαλάκια των παιδιών που ψήλωσαν, η τραγουδίστρια της ισλανδικής
συμμετοχής στη Γιουροβίζιον, μας έβρισε; Υπάρχει ένας έστω που δεν αντιλήφθηκε
ότι όλο αυτό είναι ένα θέατρο για να της δώσουν σημασία; Και το πέτυχε φυσικά.

Έκανε τη δουλειά της. Και εμείς τη δική μας. Το ‘πε και ο εκπρόσωπος της
Γιουροβίζιον, «ένα θέατρο είναι όλα, απλώς θέλουμε να ξέρουμε τι θα κάνει ο
καθένας». Δεν είχε ενημερώσει για το «νούμερό» της το κορίτσι, γιατί αν
ενημέρωνε θα χάλαγε και η έκπληξη. Άλλωστε, ο «πολιτισμός» της κόντρας είναι
παγκόσμιο φαινόμενο. Έμαθε προφανώς ότι και εμείς τον υπηρετούμε με πάθος και
είπε να μας κάνει τη φιλοφρόνηση να συμπεριφερθεί σύμφωνα με τα εγχώρια
μιντιακά ήθη.

Άλλωστε, αν δεν συμβούν και αυτά, θα οδεύσουμε προς την τελική βραδιά του
διαγωνισμού με πληκτικά ρεπορτάζ τού «τι ωραία που είναι όλα». Τόσα έξοδα
έγιναν, τέτοια εθνική επένδυση για να τζιράρει η αγορά, δεν μπορεί να μην
έχουν την «τροφή» τους τα εγχώρια μίντια να πουλήσουν και αυτά κάτι, δεν
μπορεί να μην ανέβει το θερμόμετρο για να παθιαστεί το έθνος, δεν μπορεί το
θέαμα να κρατήσει μόνον μια βραδιά. Άριστα έπαιξε τον ρόλο της η Ισλανδή και
ευχαριστημένοι να ‘μαστε.

Πόλεμος και ειρήνη

Για τον σύγχρονο πόλεμο που διεξάγεται με νέα μέσα και για λόγους που δεν
έχουν σχέση με διαφορές λαών, αλλά με τον ηγεμονικό ρόλο που έχουν και που
θέλουν να συντηρήσουν στο μέλλον οι ΗΠΑ, και για τη σύγχρονη ειρήνη που κρύβει
μια αίσθηση διαρκούς απειλής μίλησε ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς στην εκπομπή
«Έχει γούστο». Μάλλον έκπληξη η παρουσία του Έλληνα διανοητή σε ένα
απογευματινό μαγκαζίνο, που όσο κι αν επιμένει στην ανάδειξη των μη εμπορικών
πτυχών του πολιτισμού, δεν συνηθίζει τις θεωρητικές συζητήσεις. Εδώ αφορμή
ήταν το νεοεκδοθέν βιβλίο «Πόλεμος και Ειρήνη» με ειρωνικό υπότιτλο «Μετά το
τέλος της ιστορίας» του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, που αναλύει τη σύγχρονη συνθήκη
του κόσμου, αυτή που πίσω από τη μιντιακή σκηνοθεσία της ειρήνης ή και του
πολέμου διαμορφώνει τις νέες σχέσεις λαών και ανθρώπων, τη νέα μορφή του
κόσμου, που δεν έχει γλιτώσει από την απειλή και που δεν έχει σταματήσει να
πολεμάει.

Ποτέ άλλοτε στην ανθρώπινη ιστορία δεν είχαν γίνει τόσοι πόλεμοι όσο τα
τελευταία δέκα χρόνια, θα πει ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, πόλεμοι που γίνονται
όχι μόνο με νέους τρόπους, αλλά και για πολύ διαφορετικούς λόγους απ’ ό,τι στο
παρελθόν, για λόγους που αφορούν την ηγεμονική θέση και τον μελλοντικό ρόλο
των ΗΠΑ. Την ίδια ώρα που ο Φουκουγιάμα υποστηρίζει ότι «τελείωσε η ιστορία»
από τη στιγμή που θριαμβεύει η δημοκρατία στον κόσμο και οι δημοκρατίες μεταξύ
τους δεν πολεμούν, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς διαπιστώνει την παγκόσμια πολεμική
αναστάτωση, αποτέλεσμα της εχθρότητας που διαμορφώνεται μεταξύ μουσουλμανικού
κόσμου και δυτικού πολιτισμού μέσα από κατασκευές περί διαφορετικότητας, που
βολεύουν τις αμερικανικές βλέψεις. Ο προβληματισμός πλούσιος, έντονος,
πολύτιμος, ο λόγος σαφής σε μια συζήτηση για τον σύγχρονο κόσμο που άνοιγε
τους ορίζοντες της σκέψης, την προκαλούσε να κινηθεί πέρα από τα όρια της
καθημερινής τελετουργικής ενημέρωσης με την επαρχιώτικη ομφαλοσκόπηση και να
συνθέσει τις ψηφίδες του κόσμου με εργαλεία που πρόσφερε ο λόγος του Τσουκαλά
και που ακόμη περισσότερο αναλύει στο βιβλίο του.

Τι άλλο να πούμε για τη συνέντευξη του Μαραντόνα στον Τριανταφυλλόπουλο
(«Κίτρινος Τύπος», Alpha), αφού, λέει, τηλεφώνησε ο ίδιος κατά τη διάρκεια της
προβολής της για να πει ότι είναι η καλύτερη συνέντευξη που του έχουν πάρει
ποτέ. Ευτυχώς που με σεμνότητα πληροφόρησε το φιλοθεάμον κοινό ο Μάκης
Τριανταφυλλόπουλος τα καθέκαστα και έτσι δεν μείναμε απληροφόρητοι για τον
θαυμασμό Ντιέγκο προς Τριανταφυλλόπουλο.