Mνήμες από «μεγάλες αγρύπνιες»

«Άρχιζα να ξαναβυθίζομαι σε εποχές που έμοιαζαν μακρινές κι ωστόσο κρατούσαν ανέπαφη τη λάμψη τους», έλεγε χθες η Ελένη Καραΐνδρου για την αναδρομή που έκανε και η ίδια με αφορμή τις επανεκδόσεις των μουσικών έργων της (ένθετη φωτό)

Μέρα γιορτής ήταν η χθεσινή για την Ελένη Καραΐνδρου – και κάθε συνθέτης στη
θέση της, κάπως έτσι θα ένιωθε… Οκτώ πολυτελείς συλλεκτικές εκδόσεις, με
ψηφιακή επεξεργασία ήχου και πολυσέλιδα δίγλωσσα φυλλάδια (με φωτογραφικό
υλικό, κείμενα, κριτικές και αποσπάσματα Τύπου) επανακυκλοφορούν το σύνολο της
δισκογραφικής της πορείας, από το 1975 μέχρι και το 1991, με ό,τι έχει
συνθέσει μέχρι στιγμής για το θέατρο, τον κινηματογράφο, το ραδιόφωνο και την
τηλεόραση.

Κάθε δίσκος, κάθε μουσικό θέμα, έχει τη δική του μικρή (η μεγαλύτερη) ιστορία,
μια διαφορετική κουκίδα στην διαδρομή της· και η Ελένη Καραΐνδρου ήταν εκεί,
ανάμεσα σε ανθρώπους που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην πορεία της, για να πει
ιστορίες. Τις ιστορίες πίσω από τα έργα.

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, (ως K. X. Μύρης τότε) ήταν εκείνος που έβαλε στίχους
στις μουσικές του πρώτου της δίσκου, της «Μεγάλης Αγρύπνιας», άλμπουμ
φορτωμένο με μνήμες από τη δύσκολη εποχή της επταετίας – γι’ αυτό και
κυκλοφόρησε μετά την πτώση της. Στο εξώφυλλο ένα έργο ζωγραφισμένο από τον
Γιάννη Τσαρούχη και η φωνή της Μαρίας Φαραντούρη, «η φωνή για την οποία
έγραφαν όλοι τότε» όπως έλεγε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος.

«Μεγάλη Αγρύπνια» σε στίχους K. X. Μύρη, (1975). Ζωντανή Ηχογράφηση από το
«Ωδείον Ηρώδου Αττικού, 6 Σεπτεμβρίου 1988» και η περιπέτεια της πρώτης της
συναυλίας. «Άραγε, πόσοι θα ξεκίναγαν για να ακούσουν αυτήν την πρώτη μου
συναυλία. Εκατό; Διακόσιοι, χίλιοι; Άγνωστο».

«Ανέκδοτες ηχογραφήσεις 1976 -1990» και μέσα σ’ αυτές, μουσικές γραμμένες για
τον κινηματογράφο, το θέατρο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. «Με την Ελένη
μάς έφερε κοντά το θέατρο», έλεγε ο σκηνοθέτης Αντώνης Αντύπας, σύντροφός της
εδώ και 20 χρόνια. «Ο τρόπος που διεισδύει στα έργα είναι κατ’ αρχήν η ανάγκη
της για ελευθερία. Γι’ αυτό έχει αναπτυχθεί μια άτυπη συμφωνία ανάμεσά μας. Θα
γράψει όταν το αισθανθεί ως ανάγκη της…».

«H Τιμή της Αγάπης» (1983) από την ταινία της Τώνιας Μαρκετάκη και τη φωνή της
Δήμητρας Γαλάνη, «Ταξίδι στα Κύθηρα» 1984, η πρώτη της ταινία με τον Θόδωρο
Αγγελόπουλο – «τον άνθρωπο που ταξίδεψε τις μουσικές μου σ’ όλο τον κόσμο».

«Ο Μελισσοκόμος» (1986), και «Το Μετέωρο Βήμα Του Πελαργού» (1991) είναι οι
επόμενες συνεργασίες της με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο που επανεκδίδονται σε τούτη
την σειρά, ενώ στον κατάλογο περιλαμβάνεται και η συνεργασία της με την
Μαργκαρέτε φον Τρότα στην ταινία «L’ Africana».

Αποσπάσματα απο τη «Μεγάλη Αγρύπνια» διάβασε χθες η ηθοποιός Μάνια
Παπαδημητρίου, ενώ ως προνομιούχος ακροατής – «προνομιούχος γιατί έτυχε να τη
γνωρίσω απο κοντά» – μίλησε και ο δημοσιογράφος Παύλος Τσίμας.

«Μισούσα τη μουσική…»

«Όταν άρχισα να κάνω σινεμά, μισούσα τη μουσική», έλεγε χθες ο Θόδωρος
Αγγελόπουλος. «Μετά τον “Μέγα Αλέξανδρο” όμως, που ήταν σαν μια βυζαντινή
λειτουργία με όλους της τους συμβολισμούς – για την οποία έγραψε ο
Χριστόδουλος Χάλαρης – αισθανόμουν ότι είχα τελειώσει με τις ψευδαισθήσεις κι
ήθελα να κάνω κάτι με τους ανθρώπους. Ερχόμουν τότε από την Ιαπωνία, είχα
πάρει κι ένα κιμονό, φορούσα το κιμονό κάθε πρωί κι άκουγα Βιβάλντι. Όταν ήρθε
η Ελένη στο σπίτι και της διάβασα το σενάριο, με μαγνητοφωνούσε σε όλη τη
διάρκεια της συνάντησης. H φωνή μου, οι εικόνες που παρήγαγε, της δημιούργησε
δικές της κι έγραψε τις μουσικές».