PIΠEΣ Tο στοίχημα

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ να μην επιτρέψει έναν νέο γύρο εσωστρέφειας στο ΠΑΣΟΚ
είναι ο Γιώργος Παπανδρέου. H καθαίρεση Φλωρίδη με συνοπτικές διαδικασίες αλλά
και η άνωθεν επιβολή ομόνοιας στο ψηφοδέλτιο της Φώφης Γεννηματά είχαν αυτό
ακριβώς το νόημα.

ΓΙΑ ένα κόμμα που διεκδικεί την εξουσία θα ήταν ασφαλώς αυτοκτονία να
έδινε την εντύπωση ότι ταλαιπωρείται από εσωτερικές συγκρούσεις. Πολύ
περισσότερο όταν αυτές σχετίζονται άμεσα με την πολιτική που προτίθεται να
εφαρμόσει ως κυβέρνηση. Όσο και να φαίνεται βιαστική, η αποπομπή Φλωρίδη
υπηρετούσε ευρύτερες σκοπιμότητες.

H ανάγκη αποτελεσματικής αντιπολίτευσης ωστόσο δεν μπορεί να κρύψει το
γεγονός ότι η διακυβέρνηση της χώρας σήμερα προϋποθέτει έναν σύγχρονο
στρατηγικό σχεδιασμό ριζοσπαστικών αλλαγών. Δύο χρόνια μετά την ανάληψη της
εξουσίας από τον κ. Καραμανλή είναι φανερό πως η απλή διαχείριση δεν λύνει τα
προβλήματα.

H Νέα Δημοκρατία αποδείχθηκε δέσμια του ίδιου της του προεκλογικού
λαϊκισμού που είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορέσει να πραγματοποιήσει
ουσιαστικές αλλαγές πέρα από τις γνωστές – και ενισχυμένες – συνταγές
μονόπλευρης λιτότητας. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να πέσει στην ίδια παγίδα.

EINAI γι’ αυτό ανάγκη οι συχνά πρωτοποριακές ιδέες που έχουν ακουστεί
από τον Γιώργο Παπανδρέου και από άλλα στελέχη του ΠΑΣΟΚ να συντεθούν σε ένα
ολοκληρωμένο και συνεπές πολιτικό πρόγραμμα. Σε αντίθετη περίπτωση θα
παραμείνουν πυροτεχνήματα χωρίς απήχηση που μόνο σύγχυση θα προκαλούν.

H περίπτωση Φλωρίδη αυτό ακριβώς υπογραμμίζει. Και οι ψηφοφόροι
περιμένουν να ακούσουν από τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου ποιες λύσεις
προτείνει για την ανεργία των νέων. Σε όποιο μοντέλο και αν ανήκουν!