Πενήντα-πενήντα σχέσεις στοργής

Το μισό του ουρανού… αν είναι έτσι κορίτσια χαλάλι του (οι Φιλιππίδης, Χαϊκάλης, Μπουλάς από το «50-50»)

Ο τίτλος (σειρά Mega) μοιάζει να μοιράζει τις πιθανότητες ή να μοιράζει τα
είδη; Πενήντα-πενήντα να νικήσουν οι γυναίκες στον υπόγειο «πόλεμο» που
μαίνεται μεταξύ ανδρογύνων. Πενήντα-πενήντα να μη νικήσει κανείς και να
διαιωνιστεί – όπως είναι και το πιο λογικό – η κόντρα μεταξύ αρσενικών-θηλυκών
ώστε να πάρει διάρκεια η σειρά. Πενήντα-πενήντα είναι οι ηλικίες ένθεν
κακείθεν της συνοριακής γραμμής, δηλαδή, πατημένα πενήντα οι σύζυγοι, το ίδιο
και οι συμβίες τους. Πενήντα-πενήντα οι άνδρες και οι γυναίκες, δηλαδή
μοιρασμένοι ακριβώς σε ίσα αριθμητικώς στρατόπεδα.

Πάντως στο σίριαλ, όπου συγκεντρώνονται οι πιο κεφάτες ερμηνείες κωμικών
ηθοποιών (Πέτρος Φιλιππίδης, Σάκης Μπουλάς, Παύλος Χαϊκάλης, Άβα Γαλανοπούλου,
Μαρία Ανδρούτσου, Βάνα Ραμπότα) το μόνο βέβαιο είναι ότι γίνονται μάχες.
Σκληρές, ανελέητες, με «θύματα» και από τις δυο πλευρές, αφού ο κεντρικός
ιστός του σεναρίου του είναι η διαπραγμάτευση των δύσκολων σχέσεων στοργής.
Των σχέσεων που στην ανθρώπινη καθημερινότητα καταλήγουν ένας αδιάκοπος αγώνας
για την εξουσία, για την επικράτηση του ενός επί του άλλου, με αγάπη, με
τρυφερότητα μεν, αλλά και με παθιασμένη διεκδίκηση ζωτικού χώρου, ερωτικής
αποκλειστικότητας, συζυγικής προσφοράς και ακόμη πατρικής εξουσίας. Εκεί
βρίσκεται το μυστικό, στη μάχη για την εξουσία, για την αποκλειστικότητα, μάχη
παλιά όσο και ο έρωτας, όσο και η υπόσχεση δυο ανθρώπων να είναι μαζί «για
πάντα».

Τρία ζευγάρια φίλων, τρία «είδη» γάμων ή μάλλον «πλήξης του γάμου». Ο ένας των
Φιλιππίδη – Γαλανοπούλου, έχει τα χαρακτηριστικά μιας ένωσης δυναμικής συζύγου
με καριέρα σε κανάλι, με σύζυγο «λίγο καλλιτέχνη, λίγο συγγραφέα» πάντως
αποτυχημένο. Εκείνη τον υποτιμάει. Τον «κατηγορεί» εμμέσως πλην σαφώς, γιατί
δεν είναι το «κλασικό» πρότυπο του αρσενικού. Και δεν φτάνει αυτό, η κορούλα
του, το τελευταίο πεδίο «εξουσίας» και αποδοχής του, παντρεύεται. Ο καημένος
έχει δεχτεί εις διπλούν την απόρριψη. Αποτέλεσμα φυσικά, και η μειωμένη
σεξουαλική δραστηριότητα.

Στον αντίποδα – ως προς το σεξουαλικό ζήτημα – ο κολλητός του Χαϊκάλης,
παχουλός, καλοσυνάτος, επιτυχημένος εργοστασιάρχης, παντρεμένος σε δεύτερο
γάμο με την σούπερ-σέξι Ξανθίππη (Μαρία Ανδρούτσου), με την οποία επιδίδονται
σε πλείστα όσα σεξουαλικά παιχνίδια. Ζει το παραμύθι του έρωτα, μέχρι που
μαθαίνει ότι η γυναίκα του λέγεται Πίτσα και είχε πάει φυλακή για ένα σκάνδαλο
με ροζ τηλέφωνα. Καταρρέει ο κόσμος του! Το παραδοσιακό αφελές αρσενικό, που
γνωρίζει την σούπερ έμπειρη και νομίζει ότι είναι… του κατηχητικού και αυτός
ο πρώτος της.

Το τρίτο ζευγάρι Μπουλάς – Ραμπότα, επίσης «σύγχρονο»: εκείνη χαζούλα πλην
υστερική νοικοκυρά και εκείνος με παράνομο ερωτικό δεσμό, φυσικά με πολύ νεαρό
κορίτσι. Κλισέ. Ηλικιακή ωστόσο είναι και η μοναδική διαφορά της ερωμένης με
την σύζυγο – α, ναι η μια μαγειρεύει θεϊκά ενώ η άλλη ούτε καφέ – αφού και οι
δυο τους φαίνονται εξίσου αφελείς, εύπιστες και χαζοβιόλες. H σύζυγος
«ανένηψε» από τον βαθύ ύπνο της εύπιστης νοικοκυρούλας, όταν πληροφορήθηκε την
εξωσυζυγική σχέση του άντρα της, αλλά και η νεαρή ερωμένη, μάλλον δεν είναι
τόσο χαζή, όσο έχει πείσει τον Μπουλά ότι είναι. Ένα ακόμη από τα «κλισέ», που
προστατεύουν τη μικροαστική ηθική, δείχνοντας ότι οι εξωσυζυγικές σχέσεις
μπορεί να είναι και ολέθριες.

H σειρά κωμική, με ατάκες σπιρτόζικες και με ιδιαίτερο προσόν της τις
ερμηνείες των πρωταγωνιστικών ρόλων, από ηθοποιούς που έχουν ταυτιστεί στην
τηλεοπτική θητεία τους με ρόλους κουτοπονηρούτσικων, καταπιεσμένων, μικροαστών
και έχουν εκφράσει με επιτυχία τον «τηλεοπτικό χαρακτήρα» του Νεοέλληνα.

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε…

H σειρά δεν είναι παρά μια συνάθροιση όλων των χιλιοχρησιμοποιημένων κλισέ για
τις σχέσεις των δύο φύλων, ιδίως εντός γάμου, παρουσιάζει τον φεμινισμό σαν
«γυναικεία αλληλεγγύη» και τους συζύγους «θύματα» εν τέλει της γυναικείας
χειραφέτησης ή της «αδυναμίας» τους προς το γυναικείο είδος, που κατά βάθος
αγαπούν και υπολήπτονται.

Τα ανδρόγυνα του «Πενήντα-πενήντα» θυμίζουν εκείνα του ασπρόμαυρου αγαπημένου
σινεμά, όπου ήταν οι «άντρες-αιώνια-ατακτούλικα-παιδιά και οι γυναίκες λίγο –
ή και πολύ – μέγαιρες που όμως, τους θέλουν και κάνουν τα πάντα να τους αποκτήσουν.

Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε και αν αντέχετε τα ίδια αστεία με τη χιλιοστή τους
τουλάχιστον τροποποίηση αναλόγως με την εποχή και εδώ τουλάχιστον με καλές ερμηνείες.