«Kάθε ταινία είναι πολιτική»

«Μάνα κουράγιο», με ελεύθερη είσοδο, θα ανεβάσει το ερχόμενο καλοκαίρι στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης η Μέριλ Στριπ

Τα νέα, εξαιρετικά! Ο υπέργηρος (82 ετών) Ρόμπερτ Όλτμαν στην τελευταία του
ταινία «Α prairie home companion» (ας πούμε, «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι»)
μεταμόρφωσε το τσαρούχι της αμερικανικής δημοτικής μουσικής («κάντρι»), σε
τέχνη υψηλών προδιαγραφών!

Όμως η πιο ακαριαία, απρόβλεπτη, συναρπαστική μεταμόρφωση προέκυψε από τη
Μέριλ Στριπ. Αυτό το σπάνιο σε αρετές «εργαλείο» – το σπουδαιότερο του
American cinema – κατάφερε να βάλει στο «κόλπο» της ερμηνείας τις φωνητικές
της χορδές και τους… αιλουροειδείς λαρυγγισμούς της. Φανταστείτε, επί δύο
ώρες με το στόμα ανοιχτό δεν πίστευα αυτό που άκουγα! Πώς λέμε για την Μπίλι
Χόλιντεϊ «H κυρία τραγουδάει μπλουζ»; Έτσι ακριβώς. H Μέριλ τραγουδάει κάντρι.
Όταν δείτε την ταινία εν Ελλάδι, θα συμμερισθείτε τον θαυμασμό μου. Και όσοι
εξ υμών έχετε προχωρήσει πέρα από το A και B της αμερικανικής παράδοσης, θα
αναφωνήσετε: «Καλύτερη από Πάτσι Κλάιν και Τζουν Κάρτερ». Μις Στριπ,
αποκαλύπτομαι!

Κομψότατη μέχρι την τελευταία τρίχα τής κοντοκουρεμένης κόμης της και μέχρι το
τελευταίο κύτταρο της γαλακτερής επιδερμίδας της. Ένα αεράτο, χαμογελαστό,
γοητευτικό… γάλα Νουνού ηλικίας άνω των πενήντα ετών. Ένας θαυμαστής, σαν
στο πρώτο του εφηβικό ερωτικό ραντεβού, ρώτησε με ραγισμένη φωνή:

Γιατί δεν κάνετε τουρνέ στην Ευρώπη, να σας βλέπουμε σε κάθε πόλη;

(Με χαμόγελο μέχρι τα μικρά αυτάκια) «Δεν ξέρετε πόσο το θέλω, αλλά δεν μου το
επιτρέπουν οι οικογενειακές μου υποχρεώσεις. Έχω τόσα παιδιά· και καθένα απ’
αυτά είναι ένα μικρό δράμα».

Σκέφτηκα κι εγώ τότε, «χίλιες φορές να την απολαμβάνω στο σινεμά, παρά να την
είχα μαμά»!

Δράμα τα παιδιά;

«A, όποιος δεν έχει μεγαλώσει παιδιά, δεν ξέρει τι βάσανα περνάνε οι γονείς.
Anyway. Το καλοκαίρι θα παίξω στο Σέντραλ Παρκ “Μάνα κουράγιο”, το μεγαλύτερο
αντιπολεμικό έργο που γράφτηκε για το θέατρο. Σας προσκαλώ εκεί. Άλλωστε η
είσοδος θα είναι δωρεάν».

H δεύτερη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου, «κι ύστερα έχουμε το θράσος ως
Έλληνες προοδευτικοί να κατηγορούμε γενικώς συνολικά τους Αμερικανούς, όταν
άφθονοι ομότεχνοι τής Μέριλ Στριπ – και εμείς – ξυπνούν, κοιμούνται και
ενδιαμέσως βγάζουν το ψωμί τους με το χα χα χου χα»…

Δωρεάν;

«Φυσικά, για το κοινό που δεν έχει την πολυτέλεια των τριάντα πέντε δολαρίων.
Αυτό το έργο είναι περισσότερο επίκαιρο απ’ ό,τι κάθε άλλη εποχή».

Αναφέρεστε στην πολιτική του Μπους;

(Πάντα χαμογελαστή) «Κοιτάξτε, για μένα είναι κάτι σαν αποστολή. Θα το έλεγα
ιερό καθήκον, αλλά ακούγεται πομπώδες και αλαζονικό. Αποστολή και εναντίον του
πολέμου και υπέρ μιας θεατρικής παράστασης για το φτωχό, το μεγάλο κοινό. Θα
ήταν μεγάλη προσφορά αν μπορούσαμε να μεταδώσουμε το πνεύμα του Μπρεχτ σε κάθε
αμερικανικό χωριό».

H ταινία, όμως, δεν είναι άμεσα πολιτική.

«Όπως έλεγε και ο Ρόμπερτ (εννοεί τον Όλτμαν), κάθε ταινία είναι πολιτική και
κάθε ταινία προσδιορίζεται από την εποχή της. Αυτή είναι “πλαγίως”, έμμεσα
πολιτική και πάντως είναι ανατρεπτική. Μιλά για τη μουσική που χάθηκε, δηλαδή
για την αθωότητα μιας άλλης Αμερικής, που δεν έχει σχέση με τη σημερινή τού
Μπους. Για την Αμερική που είναι ταυτόχρονα Γερμανία, Ιρλανδία, Πακιστάν, όλος
ο κόσμος μαζί. Νομίζω πως το κοινό ζητά να δει τέτοιες ταινίες!».

Έχετε παίξει όλους τους ρόλους. Έμεινε τίποτα που δεν έχετε κάνει;

«Όσο μεγαλώνεις, τόσο μαθαίνεις να παίζεις τον ίδιο ρόλο διαφορετικά».

Κάντρι καλαμπούρια

Το «Α prairie home companion», από τη Μινεσότα, συγκαταλέγεται στις πιο
«αρχαίες» και τις πλέον δημοφιλείς ραδιοφωνικές εκπομπές, που μεταδίδονται
ζωντανά από μουσική παράσταση με «κάντρι», καλαμπούρια, ανέκδοτα, πειράγματα
και άλλα πικάντικα πολλά. Θεμέλιος λίθος ο αεικίνητος γέροντας Γκάρισον
Κέιλορ, ο οποίος υποδύεται… τον εαυτό του στην ταινία, περιστοιχιζόμενος από
τις αδελφές Τζόνσον (δηλαδή Μέριλ Στριπ – Λίλι Τόμλιν) και από το ντουέτο
τραγουδιστών καουμπόηδων Γούντι Χάρελσον – Τζον Ράιλι. Μια ταινία που στάζει
μέλι, γέλιο, δάκρυ!

INFO

Το 56ο Φεστιβάλ Βερολίνου ολοκληρώνεται με την απονομή βραβείων, το Σάββατο
18/2. Στο Ίντερνετ: http: //www.berlinale.de/