PIΠEΣ Περιθώριο

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι οι μητροπολίτες, πολλοί από αυτούς τουλάχιστον,
αρέσκονται να προκαλούν. Και μπορεί να καταγγέλλουν από άμβωνος τη «χούντα»
των καναλιών, την ίδια στιγμή ωστόσο μοιάζουν και οι ίδιοι εθισμένοι στην
τηλεοπτική προβολή τόσο που να ψάχνουν τρόπους το κήρυγμά τους να γίνεται θέμα
στα δελτία ειδήσεων. Δυστυχώς και αυτοί, όπως άλλωστε και αρκετοί πολιτικοί,
δεν καταλαβαίνουν ότι η υψηλή τηλεθέαση δεν σημαίνει και υψηλή αποδοχή.

ΤΟ αντίθετο. Έχοντας μάλιστα επιλέξει τους υψηλούς τόνους και την
ιδεολογική αντιπαράθεση σε πολιτικά θέματα κινδυνεύουν να εγκλωβίσουν την
Εκκλησία σε ένα στενό και υπερσυντηρητικό ακροατήριο. Χαρακτηριστικό
παράδειγμα ήταν ασφαλώς οι δηλώσεις του Αμβρόσιου. Τόσο για το ότι θεώρησε
υποχρέωσή του να τοποθετηθεί σε ένα θέμα καθαρώς πολιτικό όπως είναι το βιβλίο
του κ. Σημίτη όσο και για τον τρόπο με τον οποίο το έκανε, με χαρακτηρισμούς
δηλαδή απρεπείς και ολότελα ανάρμοστους για ιεράρχη.

H προϊστορία του επί χούντας αλλά και η επικείμενη δικαστική του
εμπλοκή – κατηγορείται για αρπαγή ξένης περιουσίας – ενδεχομένως έσπρωξαν τον
κ. Αμβρόσιο να εμφανιστεί ως εκπρόσωπος των σκληρών της ιεραρχίας. Δεν είναι
ωστόσο χωρίς σημασία ότι ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν βρήκε ούτε λέξη για
να αποδοκιμάσει τον Μητροπολίτη. Και πώς να βρει; Αυτόν τον τρόπο δημόσιας
παρέμβασης ο κ. Χριστόδουλος τον καθιέρωσε πρώτος δίνοντας το παράδειγμα και
στους υπόλοιπους ιεράρχες. Για την ώρα όλοι τους αρέσκονται να πιστεύουν ότι
διευρύνουν την επιρροή της Εκκλησίας. Σύντομα θα καταλάβουν ότι τη βάζουν στο
περιθώριο!