Έφερε «πρωτάρηδες» στο στάδιο

Μπροστά σε μια θάλασσα από θαυμαστές ο Φιλ Κόλινς δικαίωσε τον «μύθο» του. Ήταν μια συναυλία με ήχο, εικόνα και… γεμάτη επιτυχίες, για ένα κοινό που μεγάλωσε μαζί με τον καλλιτέχνη και, αίφνης, έδωσε το συναυλιακό «παρών»

Έκλεψε καρδιές και σάρωσε τις εντυπώσεις. Ο Φιλ Κόλινς, κέντρο μιας στιβαρής,
αστραφτερής παραγωγής, τίμησε τους Έλληνες θαυμαστές του ώς εκείνον που
στεκόταν στο τελευταίο σκαλί της πιο μακρινής κερκίδας. H βραδιά στο ΣΕΦ
πέρασε στη συναυλιακή ιστορία μας ως μία από τις καλύτερες.

Γερόλυκος αλλά όχι κουρασμένος. Ελαφρώς κρυωμένος αλλά όχι καταπονημένος, πήρε
φόρα για να βγει στη λεωφόρο των επιτυχιών του (που ξετρέλαναν τους φαν) από
τα κρουστά. Για περισσότερο από δύο ώρες ήταν στη σκηνή με τα τραγούδια του.
Σκάλες που φωτίζονταν, γιγαντοοθόνες, ρομποτικά φώτα και πολύ καλός ήχος
συνόδευαν τον Κόλινς, τους μουσικούς του και τις δεύτερες φωνές.

Ο μέσος φαν του Φιλ Κόλινς έχει μεγαλώσει με το «In the air tonight»
και με το «True colours» έχει συγκινηθεί, έχει ερωτευθεί και έχει ανατριχιάσει
με το «Another day in paradise» και το «Easy lover». Έχει παντρευτεί, έχει
παιδιά, έχει κάτι να θυμάται. Μπορεί ακόμη να στριμωχτεί στην πρώτη σειρά, να
ανοίξει το κινητό του όπως άναβε παλιά αναπτήρες για να κάνει ατμόσφαιρα.

Ανάμεσα στα 25 με 55 οι περισσότεροι από τους «φαν» της συναυλίας. Πολλοί από
αυτούς, όπως έλεγαν, παρακολουθούσαν πρώτη φορά συναυλία σε στάδιο. «Έχω όλα
τα CD που έχει κυκλοφορήσει» λέει ο Κώστας Ιωακειμίδης που βρίσκεται στη
συναυλία με τη γυναίκα του. «H προηγούμενη συναυλία που έχω πάει; Πού να
θυμάμαι!». Θυμάται και λίγο μετά θα μας πει ότι είχε δει τον Άλις Κούπερ! Στο
κοινό παρατηρεί κανείς πολλά ζευγάρια. Κάποια από αυτά τραγουδούν αγκαλιασμένα
τα ρεφρέν. Στους επισήμους η Ρούλα Κορομηλά, ο Νάσος Γαλακτερός, ο Αντώνης και
ο Γιάννης Βαρδής.

«Ήταν από τις ελάχιστες εκείνες συναυλίες που λειτουργούν από το πρώτο ώς το
τελευταίο λεπτό τους: από τη στιγμή που ο Κόλινς άρχισε με εκείνο το απίστευτο
15λεπτο μόνος του στα ντραμς ώς το τέλος που επέστρεψε πάλι εκεί. Τα έδωσε
όλα», έχει να πει ο Γιώργος Σαραφίδης που απόλαυσε κάθε στιγμή της συναυλίας,
για την οποία είχε από νωρίς εξασφαλίσει το εισιτήριό του. Εργασιομανής,
επαγγελματίας και τελειομανής ο Φιλ Κόλινς. Είκοσι ημέρες – πριν αρχίσει η
περιοδεία – είχε κλειστεί μαζί με τους συνεργάτες του σε στάδιο της Ελβετίας
κάνοντας πρόβες. Εξαντλητικές όσο να ακουστεί όπως πρέπει και η τελευταία
νότα. Οπότε – λέει ο Δημήτρης Χέλμης, διοργανωτής της συναυλίας – «δεν ήταν
τυχαίο αυτό που είδαμε. Όταν έχεις έναν καλλιτέχνη με 20-30 επιτυχίες στην
καριέρα του, δεν μπορεί να μην αρέσει στον κόσμο. Απορούσαν πώς ο Σινάτρα
μέχρι που γέρασε έβγαινε για συναυλίες – αφού είχε τόσες επιτυχίες που ο
κόσμος ξέρει και αγαπάει». Εξάλλου, λέει ο διοργανωτής «υπάρχει και η γενιά
των ανθρώπων που έχουν κάποιες άλλες μνήμες, τους ενώνουν πράγματα, και μπορεί
να μη βγαίνουν εύκολα έξω αλλά θέλουν να βγουν να τα πουν. Είναι ο
καλλιτέχνης, πιστεύω, που”περνάει” εύκολα. Δηλαδή μπορεί τα τραγούδια του να
σου είναι αδιάφορα αλλά δεν σε ενοχλούν, ακούγονται ευχάριστα, ενώ ο ίδιος
είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει κάνει κάτι στη ζωή του που να προσβάλλει το
ακροατήριό του, το αντίθετο».

Επί σκηνής ο Κόλινς διάβασε τα ελληνικά του, «θα ακούσετε τραγούδια που
αγαπάτε απόψε» είπε και «από εδώ οι φίλοι μου» παρουσιάζοντας τους μουσικούς
του, «τραγούδια με τα οποία πολλοί έκαναν έρωτα ακούγοντάς τα», και συνέχιζε
με τις επιτυχίες και ένα δίωρο σετ που τελικά κάθε άλλο παρά σαν «συναυλιακός
αποχαιρετισμός» ακουγόταν. Στα παρασκήνια, λιτός και χωρίς απαιτήσεις, πέρασε
αρκετή ώρα με την Ελβετίδα γυναίκα του και τον γιο του, ενώ απέφευγε να μιλάει
πολύ, εξαιτίας ενός κρυώματος που τον ταλαιπωρούσε από τις εμφανίσεις του στη Ρωσία.

E, όχι κι έτσι…

* Οι πύλες του ΣΕΦ παρέμεναν κλειστές μέχρι τις 20.30 (ενώ ήταν
προγραμματισμένο να ανοίξουν στις 19.00). Κόσμος συνωστιζόταν και
διαμαρτυρόταν κυρίως στην πύλη της αρένας, μέχρι να ανοίξει τελικά η μεγάλη
πύλη.

* Κάποιοι είχαν εισιτήρια και μάλιστα ακριβά, όμως στις θέσεις τους
βρήκαν άλλους να κάθονται. Κάποιοι προφανώς είχαν βρει τρόπο (ανεξέλεγκτα) και
είχαν προλάβει…

* Πάρκινγκ το άφαντο. Ενώ το εισιτήριο έδινε και θέση πάρκινγκ, χώρος
ούτε για δείγμα. Έφτασαν να παρκάρουν κάπου πίσω από την «Ελαΐς» στην
Πειραιώς!

* Για πολύ περπάτημα έπρεπε να ήταν κανείς προετοιμασμένος, τουλάχιστον
μέχρι να βρει κάποιον να ρωτήσει πού έπρεπε να πάει, κυρίως για την πύλη Ω και
για τις πύλες 4 και 5.