…στο «Sardelles»

Δεν ξέρω εάν πρέπει να χαρώ την πρόσφατη εμφάνιση των εστιατορίων με προσιτές
τιμές και απλή κουζίνα ή να αρχίσω να φοβάμαι ότι η γαστρονομία χάνει έδαφος!
Πάντως, παρατηρώ εδώ και περίπου έναν χρόνο ότι όλο και συχνότερα εμφανίζονται
στην Αθήνα εστιατόρια με απλή (έως απλοϊκή) κουζίνα και τιμές που αφορούν τη
μεσαία τάξη και όχι την ελίτ.

Ένα από αυτά είναι το χαριτωμένο «Sardelles», στου Ψυρή. Φάγαμε εκεί πρόσφατα
μια Κυριακή μεσημέρι και γενικώς μας άρεσε. Το μενού είναι εξαιρετικά μικρό, ο
χώρος νόστιμος και η ατμόσφαιρα χαρούμενη. Το μαγαζί χτυπάει… ελληνική
καμπάνα από κάθε άποψη: από τα αιγαιοπελαγίτικα μπλε-άσπρα μοτίβα, τη σημαία
τυπωμένη στην πίσω πλευρά του χάρτινου μενού, τις ναυτικές λάμπες σαν να έχουν
βγει από καΐκι, το λαδόχαρτο που σκεπάζει κάθε τραπέζι μέχρι τα ίδια τα
φαγητά, τα οποία είναι ως επί το πλείστον σχάρας και τηγανητά, με λίγα κλασικά
μεζεδάκια. Μου αρέσει το γεγονός ότι τα μεζεδάκια φαίνονται – τα έχουν βάλει
με τη σειρά σε έναν χώρο σαν ντουλάπα, για τη διευκόλυνση του σερβιρίσματος.
Μου θύμισε μοντέρνο μαγειρείο.

Φυσικά, η σπεσιαλιτέ εδώ είναι η σαρδέλα, είτε ψητή είτε τηγανητή. Εμείς
προτιμήσαμε την ψητή – μια μεγάλη μερίδα από πράγματι φρέσκιες σαρδέλες
καλοψημένες, τραγανές απ’ έξω και ζουμερές μέσα, γαρνιρισμένες με μπόλικο
χοντροκομμένο κρεμμύδι και μαϊντανό – αναφέροντας έστω και συμβολικά αυτό το
κλασικό, καταπληκτικό πιάτο της Θεσσαλονίκης (στη Θεσσαλονίκη, οφείλω να
ομολογήσω, έχω φάει πολύ καλύτερες σαρδέλες ψητές, με τη χαρακτηριστική
βορειοελλαδίτικη… φινέτσα και λεπτοκομμένο κρεμμύδι σαν τσιγαρόχαρτο, που
αφήνει ελαφρύτερη επίγευση).

Όλα όσα δοκιμάσαμε ήταν αξιοπρεπή. H γαρίδα τηγανητή είναι φρέσκια, κλασική,
μπόλικη και νόστιμη. H διαχρονική χωριάτικη σαλάτα μια μεγάλη μερίδα με καλή
ντομάτα, μπόλικη φέτα και μια ολόκληρη χούφτα από κρεμμύδι. H σκορδαλιά είναι
βαρβάτη και δυνατή, έτσι ακριβώς όπως μου αρέσει. Την πήραμε για να συνοδεύσει
ένα άλλο διαχρονικό πιάτο, τα βραστά παντζάρια.

Το «Sardelles» ακολουθεί μια εύκολη και – απ’ ό,τι φαίνεται – πετυχημένη
συνταγή. Όλες οι προετοιμασίες τους είναι απλές, οι πρώτες ύλες επίσης φθηνές
(αλλά καλής ποιότητας), η κουζίνα άμεση χωρίς να βάζει τον πελάτη σε
προβληματισμό. Δεν μπορώ να πω ότι συνάντησα την τέλεια σχάρα εδώ, αλλά
ήταν… αξιοπρεπής. Το ίδιο ισχύει για όσα τηγανητά δοκιμάσαμε. Μια χαρά και
απλά.

Σίγουρα το «Sardelles» δεν προσφέρει κάτι «δημιουργικό», προσφέρει όμως κάτι
που φαίνεται να το θέλει η σημερινή αγορά: εύκολα, γνωστά πιάτα, χαλαρή
ατμόσφαιρα, ελληνικότητα και τιμές ταβέρνας, σε ένα περιβάλλον με ντιζάιν και
χαρακτήρα.

ΥΓ: Τα γλυκά είναι πιο σοφιστικέ από τα αλμυρά, κυρίως η λεμονόπιτα. H κάβα
είναι μικρή, αλλά το χύμα (Μαντινείας) είναι μια χαρά.

«Sardelles»: Περσεφόνης 15 Γκάζι, τηλ.: 210-3478.050