…στα «Φιλετάκια»

Έχει ιδιαίτερη σημασία να πηγαίνεις σε ταβέρνα και να μην το έχεις
προγραμματίσει πριν από ημέρες ή πριν από λίγες ώρες. Έτσι συνέβη τη νύχτα της
περασμένης Παρασκευής. Καθώς κατέβαινα τη Λεωφόρο Μεσογείων έκανα πρόταση στις
συναδέλφους τεχνικούς από την EPT Νικολέτα Σερέτη και Στεφανία Τσακίρη, να
πάμε για ρετσίνα και μεζέ. Συμφώνησαν με την πρόταση και όταν φθάσαμε στο
σημείο απέναντι από το Πεντάγωνο στρίψαμε αριστερά, όπου βρίσκεται η ταβέρνα
«Τα Φιλετάκια». Μόλις μπήκαμε μέσα δυσκολευτήκαμε να βρούμε θέση, αλλά τελικά
τακτοποιηθήκαμε κάπου, σε ένα τραπεζάκι στο βάθος του μαγαζιού. Μας άρεσε όμως
γιατί είχε πολύ κέφι, αλλά και για τον λόγο ότι ήρθαν αμέσως οι σερβιτόροι για
παραγγελία. Πολύ φροντισμένο το ντεκόρ της ταβέρνας. Παλιά ξύλινα βαρέλια,
γραμμόφωνο, ραδιόφωνο της παλιάς καλής εποχής, μια ρόδα από κάρο, δύο μεγάλες
στάμνες, στους τοίχους κάδρα, γκραβούρες, αποφθέγματα, γνωμικά και ένα μεγάλο
κομπολόι με ξύλινες χάντρες και τα τζάκι με έναν διπλό αργιλέ.

Δύο νέοι από την Τήνο, ο Θόδωρος με μπουζούκι και ο Γιάννης με κιθάρα,
παίζουν, τραγουδούν και ανεβάζουν το κέφι του κόσμου, που τραγουδά μαζί τους,
αλλά στα διαλείμματα υπάρχει και το χιούμορ, γιατί όλοι τούς μπερδεύουν επειδή
είναι δίδυμοι. Σημασία όμως έχει ότι είναι πολύ καλοί οργανοπαίκτες και
ερμηνεύουν σωστά, ενώ το ρεπερτόριό τους είναι πλούσιο και στηρίζεται σε
τραγούδια γνωστά που όλοι σχεδόν γνωρίζουν και τα τραγουδούν μαζί τους. Μια
συντροφιά νεαρών από τον Πειραιά, που η χάρη τους έχει φθάσει στον Χολαργό
γιατί τους αρέσουν τα παιδιά που κάνουν το πρόγραμμα, έχουν προτίμηση στα
τραγούδια του Ξαρχάκου και όταν ο Θόδωρος με τον Γιάννη σταματούν για να
αλλάξουν ρεπερτόριο, εκείνοι συνεχίζουν να τραγουδούν «Κάτω στον Πειραιά στα
Καμίνια, φτώχεια, καλή καρδιά μα και γκρίνια» καθώς και το «Όνειρο δεμένο στο
μουράγιο», «Τα τρένα που φύγαν» και άλλα γνωστά τραγούδια της εποχής του ’50,
’60 και ’70. Δύο κορίτσια, από διπλανό τραπέζι, που πιάνουν την κουβέντα με τη
Νικολέτα και τη Στεφανία, λένε ότι όταν τελείωσαν το Λύκειο ήταν αφοσιωμένα
στη ροκ μουσική αλλά εδώ και τρία χρόνια, ως φοιτήτριες της Νομικής η μία και
της Παντείου η άλλη, έχουν κάνει μεγάλη στροφή στο ελληνικό λαϊκό τραγούδι και
εκείνη τη νύχτα τραγουδούσαν μαζί με όλους τους πελάτες που διασκέδαζαν στα
«Φιλετάκια». Όμως τα καλά τελειώνουν γρήγορα ή κρατούν για λίγο. H ζωντανή
μουσική στην ταβέρνα του Χολαργού είναι μόνο για τα βράδια Παρασκευής και
Σαββάτου. Τις άλλες ημέρες της εβδομάδας, μουσική από μαγνητόφωνο ακούγεται σε
χαμηλούς τόνους, με κλασικά ελληνικά τραγούδια αλλά και σύγχρονα.

Στην κουζίνα μαγειρεύουν η Μαρία και ο Κώστας Σταύρου (ιδιοκτήτες) και το
μενού τους, ανάλογα με την εποχή, περιλαμβάνει πολλά πιάτα, μερικά εκ των
οποίων είναι: σαλάτες εποχής (πέραν των κλασικών θα βρείτε τη σαλάτα «Τα
φιλετάκια» με 12 είδη οπωροκηπευτικών), μελιτζανοκατάσταση (μελιτζάνα με
σάλτσα, ντομάτα και τυριά), κολοκυθοκεφτέδες, σπετσοφάι Πηλίου,
λαχανοντολμάδες, κεφαλοτύρι σαγανάκι, μελιτζανοκροκέτες, μεθυσμένη τηγανιά,
κεφτεδάκια της γιαγιάς, φάβα Σαντορινιά, μπακαλιάρο σκορδαλιά, γαύρο παστό,
μπιφτέκι γεμιστό με 4 τυριά, κατσικάκι στη λαδόκολλα, μοσχαράκι στάμνας, όλα
τα κρέατα της ώρας καθώς και άλλους μεζέδες. Σπεσιαλιτέ τα φιλετάκια στη σχάρα
(φιλέτο χοιρινού) με ψητή ή λιαστή ντομάτα και λειωμένο τυρί από πάνω.

Τις Κυριακές τα μεσημέρια στο τζάκι ο κύριος Κώστας ετοιμάζει όλο και κάποιο
μαγειρευτό ημέρας (κόκορα με μακαρόνια, μοσχαράκι στάμνας, κατσικάκι στη
λαδόκολλα, ντολμάδες κ.ά.).

Γλυκά της κ. Μαρίας. Κουταλιού: κυδώνι, σταφύλι, δαμάσκηνο, αλλά και χαλβάς
πολίτικος, καρυδόπιτα & επίσης υπάρχει γιαούρτι με μέλι και καρύδια ή
συνοδευμένο με γλυκό του κουταλιού.

«Τα φιλετάκια». Αγ. Ιωάν. Θεολόγου 4 & Λ. Μεσογείων 186, Χολαργός
(απέναντι από το Πεντάγωνο). Τηλ.: 210-6511.676, 210-6510.298. Ανοιχτά κάθε
βράδυ (εκτός Δευτέρας) και Κυριακή μεσημέρι.