Θεατρικό «Άλμα» με «Tιμή»

Υπάρχει κάτι το μοντέρνο στο έργο: η γυναίκα αυτή που παίζω και που ύστερα από μια πολύχρονη σχέση ο άντρας της την αφήνει και φεύγει, μπορεί να πονέσει αλλά τελικά απελευθερώνεται. Ξεπερνάει τον χωρισμό δημιουργικά, πατάει στα πόδια της, γίνεται μεγάλη συγγραφέας, διάσημη και, όταν η σχέση του άντρα της τελειώνει και ζητάει να επιστρέψει, δεν ξέρουμε αν εκείνη πια θέλει… H συγγραφέας αφήνει το φινάλε ανοιχτό», λέει η Κατερίνα Μαραγκού για το «Honour», με το οποίο εγκαινιάζει το θέατρο «Άλμα» (στη φωτογραφία με την Εβίτα Ζημάλη και τον Μηνά Χατζησάββα)

Ένα καινούργιο θέατρο. Κι όταν λέω καινούργιο, εννοώ ολοκαίνουργιο. Εκ
θεμελίων. Αγόρασαν πριν από τρία χρόνια το οικόπεδο στην, το πάλαι ποτέ
«κακόφημη», οδό Ακομινάτου, μεταξύ Αγίου Κωνσταντίνου και Καρόλου, στην καρδιά
της Αθήνας, και μέσα σε λίγους μήνες, με την ισχυρότατη δανειοδοτική
υποστήριξη της Γενικής Τράπεζας και με άξιους συνεργάτες, η Κατερίνα Μαραγκού
και ο Βίλης Ανδρέου ύψωσαν θέατρο εξαώροφο!

Το όνομα αυτού «Άλμα» – πολλαπλής «σημασίας»: η Άλμα στο «Καλοκαίρι και
καταχνιά» του Τενεσί Ουίλιαμς, ο πιο αγαπημένος από τους ρόλους της Κατερίνας
Μαραγκού στο θέατρο· «alma» στα λατινικά σημαίνει «ψυχή» και σ’ αυτό το θέατρο
έβαλαν την ψυχούλα τους· αλλά και άλμα τολμηρό είναι αυτό που επιχειρούν –
«σάλτο μορτάλε» το χαρακτηρίζει με γέλια η Κατερίνα Μαραγκού που, εκτός από τη
γλύκα της, παρά τις… κακουχίες στις οποίες υπεβλήθη ωσότου το οικόπεδο γίνει
θέατρο, διατηρεί και το χιούμορ της.

Πάρκινγκ δύο «ορόφων» και είκοσι θέσεων για τα αυτοκίνητα των θεατών, που θα
λειτουργήσει από τον επόμενο χρόνο, φουαγιέ τεράστιο που υποδέχεται τον θεατή
σαν θερμή αγκαλιά, με «μπαλκόνι» τριγύρω – θα φιλοξενήσει φέτος, ως εικαστική
παρέμβαση στον χώρο, έκθεση της Ελένης Γκόνου και του Μίλτου Παντελιά –
πατώματα στρωμένα παντού με ζεστό ξύλο, ασανσέρ για την άνοδο στο θέατρο, μια
αίθουσα με διακόσιες πενήντα άνετες πολυθρόνες ντυμένες με ρουμπινί σαμουά,
κλιμακωτά τοποθετημένες, που «βλέπουν» όλες εξίσου καλά, σκηνή περιστρεφόμενη,
τέσσερα μεγάλα, άνετα καμαρίνια με τα ντους τους…

Κοντά τριάντα χρόνια στη σκηνή η Κατερίνα Μαραγκού, ακόμα περισσότερα στο
θέατρο ο Βίλης Ανδρέου, που ανδρώθηκε πλάι στον Δημήτρη Μυράτ και στη Βούλα
Ζουμπουλάκη ως διευθυντής του θιάσου τους, οκτώ χρόνια – από το 1990 έως το
1998 – εμψυχωτές της «Σύγχρονης Θεατρικής Σκηνής», την οποία στέγασαν στο
υπέροχα ανακαινισμένο θέατρο «Αθηνών» που τους «άρπαξαν» με κάπως… άγριο
τρόπο, επιχειρούν μια ευοίωνη καινούργια αρχή με το «Άλμα».

«Στόχος μας είναι», τονίζει η κ. Μαραγκού, «να μην παραμείνει “ένα ακόμα
θέατρο”, αλλά να γίνει ένας χώρος συνάντησης ανθρώπων και τεχνών. Θέλουμε να
έχουμε κάθε χρόνο και μια έκθεση που να είναι εικαστικό γεγονός, να υπάρχει
Σκηνή για παιδιά, πειραματική θεατρική Σκηνή, ομάδα χορού, μουσικές
εκδηλώσεις… Σαφώς και έχω προσωπικές φιλοδοξίες, αλλά σαφώς θέλουμε να
παίξουν παράλληλα και άλλοι άνθρωποι εδώ. Αλλά και να φέρουμε ξένους θιάσους.
Με πρώτο έναν θίασο μαριονετών από τη Γεωργία, που θα παίξει τον Απρίλιο».

Έχετε στόχους στο ρεπερτόριο που θέλετε να κάνετε;

«Θα θέλαμε να συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε στο θέατρο “Αθηνών”. Να ψάχνουμε
με σύγχρονη ματιά το κείμενο σε κλασικά έργα. Με νέους ανθρώπους. Χωρίς να
παραμελούμε το σύγχρονο έργο. Και ακριβώς με σύγχρονο έργο κάνουμε την
καινούργια αρχή: το “Honour” (Τιμή) της Τζοάνα Μάρεϊ – Σμιθ. Ένα έργο που
μπορεί το θέμα του να θεωρηθεί “κοινότοπο” – ένα ερωτικό “τρίγωνο”
πραγματεύεται, την “εισβολή” μιας νέας γυναίκας σε έναν γάμο είκοσι πέντε
χρόνων… – αλλά είναι πολύ μοντέρνο ως γραφή. Και πολύ ωραία γραμμένο».

Και ένας γιος

H χρονιά αυτή ήταν καθοριστική για την Κατερίνα Μαραγκού και τον Βίλη Ανδρέου:
ένα καινούργιο θέατρο αλλά και ένα παιδάκι – ένας γιος, ο Μάριος.

Ευαίσθητος άνθρωπος κ. Μαραγκού, σε ευαίσθητους ρόλους, αλλά αποδεικνύετε
ότι έχετε και δύναμη και πείσμα: ένα παιδί που τόσο το θέλατε και για το οποίο
τόσο πολύ «παλέψατε», ένα καινούργιο θέατρο… Πιστεύετε πως όταν θέλουμε κάτι
βαθιά, τελικά το πετυχαίνουμε;

«Ναι, όταν θες κάτι πολύ, σαν να “συνωμοτεί” τελικά το σύμπαν και το αποκτάς.
Αλλά χρειαζόταν μεγάλη δύναμη. Δεν ξέρω αν την είχα. Τώρα, πάντως, ξέρω ότι
την έχω».

INFO

Το «Honour» ανεβαίνει σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ, σκηνοθεσία Αθανασίας
Καραγιαννοπούλου, με σκηνικά Γιώργου Ασημακόπουλου, κοστούμια Μαργαρίτας
Χατζηιωάννου – Βασιλείας Παρασκευά, φωτισμούς Αλέκου Αναστασίου. Παίζουν:
Κατερίνα Μαραγκού, Μηνάς Χατζησάββας, Εβίτα Ζημάλη, Δανάη Σκιάδη. Πρεμιέρα
αύριο στο θέατρο «Άλμα» (Ακομινάτου 15-17, τηλ.: 210-5220.100).