Nέοι σε «φυσικό» περιβάλλον

Κεντρικά πρόσωπα ο Σάκης και η Φανή. Εικοσάχρονοι. Φοιτητές. Στη Θεσσαλονίκη.

Νομική. Μένουν στη Φοιτητική Εστία. Εκείνος ομοφυλόφιλος. Οι δυο τους

κολλητοί. Φίλοι της καρδιάς. Εξομολογούνται τους έρωτές τους. Ένα αγόρι θα

μπει ανάμεσά τους. Ο Στέφανος. Ερωτεύεται τη Φανή, αλλά εκείνη ξέρει ότι τον

θέλει ο Σάκης. Γύρω τους κι άλλα πρόσωπα, επίσης φοιτητές, σε σύγκρουση, από

τη μια το χρέος προς τους γονείς και από την άλλη τα όνειρά τους.

Είναι οι νέοι του σίριαλ «504 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνας» (Alpha), του

οποίου η λαζοπούλεια καλλιτεχνική σφραγίδα εμφανίζεται ως το ισχυρότερο προσόν

του στα διαφημιστικά τρέιλερ. Πάντως, το σενάριο και τη σκηνοθεσία επισήμως

υπογράφει ο Αλέξανδρος Πανταζούδης.

H ατμόσφαιρα έχει τη σκόνη της πραγματικότητας, το σκληρό της φως, το

ντεκόρ της στενεμένης οικονομικά φοιτητικής ζωής, τους γυμνούς τοίχους της

Φοιτητικής Εστίας, λερωμένους από συνθήματα και γκράφιτι. Τα κοντινά πλάνα

έχουν τα ατσαλάκωτα χαρακτηριστικά των πολύ νέων πρωταγωνιστών, όλα το ίδιο

δροσερά και όμορφα, ανεξαρτήτως του βάρους που κουβαλά ο καθένας, όπως

συμβαίνει πάντα στις μικρές ηλικίες.

H σειρά προσπαθεί να δώσει πιστά την εικόνα της πραγματικότητας, αποφεύγοντας

την ατμοσφαιρική αισθητική βιντεοκλίπ που συνήθως σφραγίζει τα «νεανικά»

σίριαλ για να γοητεύσει το κοινό τους. Αντιθέτως, υιοθετεί την αισθητική της

ειλικρίνειας, σαν το σινεμά της πραγματικότητας, με πλάνα που καταγράφουν το

τσαλακωμένο, φτηνό, εγκαταλελειμμένο περιβάλλον μιας φοιτητικής ζωής σε Εστίες

και φτηνά στέκια, μιας φοιτητικής ζωής που την πληρώνει το χωράφι, το

μεροκάματο, γονείς που δεν έχουν.

Καμιά σχέση με τους νέους των ριάλιτι. Αλλά και χωρίς χαρακτήρα. Οι

πρωταγωνιστές μοιάζουν θολές φιγούρες που ζουν τραγικά αποσπάσματα ζωής. Και η

σειρά μοιάζει αμήχανη, κλειστοφοβική, βαριά, σαν να κρύβονται μυστικά, σαν να

βρίσκονται όλοι οι νέοι σε αδιέξοδο.

Υπάρχει και ο Γιάννης, Αλβανός, κόβεται από τον ρατσιστή καθηγητή διαρκώς,

μέχρι που φουντώνει από θυμό και τα σπάει όλα. Στο μεταξύ όμως, γνωρίζει την

κόρη τού εν λόγω καθηγητή, η οποία τον προσεγγίζει και διεκδικεί τον έρωτά

του. Εκείνος υποκύπτει και την ερωτεύεται χωρίς να γνωρίζει ποια είναι.

H έμφαση στον ρόλο του Σάκη και στα αισθήματά του για τον Στέφανο έδωσε

προς στιγμήν την αίσθηση μιας απόπειρας παπακαλιάτειας πρόκλησης. Το θέμα

παραμένει ευαίσθητο και δύσκολο για μια τηλεόραση που απευθύνεται στην υψηλή

τηλεθέαση.

Πάντως, η σειρά άλλαξε ημέρα μετάδοσης (Τετάρτη) και επαναπροβλήθηκαν

μονταρισμένα σε περίληψη όλα τα προηγούμενα με τις φωνές off, του Σάκη και της

Φανής, να αφηγούνται και να σχολιάζουν με ανάλαφρη διάθεση σαν να θυμούνται τα

γεγονότα έπειτα από καιρό και ο χρόνος έχει αφαιρέσει την τραγική διάσταση της

στιγμής που τα ζούσαν. Και το μοντάζ έχει αφαιρέσει όσα θα μπορούσαν να

αποτελέσουν πρόκληση. H φυσικότητα στον ρόλο που επιδεικνύει ο Κωνσταντίνος

Ασπιώτης διευκολύνει.

Προστέθηκε και η ιστορία της Δήμητρας, που άφησε τη Νομική και πέρασε

στη Δραματική Σχολή. Ήρθε ο πατέρας της από το χωριό που πουλούσε τα χτήματά

του για να την κάνει δικηγόρο και την μάζεψε να γυρίσουν πίσω. Άλλο ένα

επεισόδιο που έκανε την ατμόσφαιρα ζοφερή.

Παλιομοδίτικες συγκρούσεις νοοτροπιών

H σειρά κινείται μεταξύ εξιδανίκευσης και ρεαλισμού και σ’ αυτό ίσως οφείλεται

η αίσθηση του θολού τοπίου που αποπνέει. Ο Σάκης, παρά την ερωτική ερημιά,

παραμένει χαρούμενος και στον κόσμο του, η φιλία του με τη Φανή ιδανική και με

μπέσα, η ανοχή που επιδεικνύει το φοιτητικό περιβάλλον για την ερωτική του

διαφορετικότητα επίσης ιδανική, το ίδιο και ο Γιάννης είναι αποδεκτός.

Μοναδικός φορέας του συντηρητισμού και του ρατσισμού ο καθηγητής, ο μεγάλος,

όπως και ο πατέρας της Δήμητρας. Μια παλιομοδίτικη «σύγκρουση γενεών» και

νοοτροπιών, που φέρνει κάτι από Ελλάδα του ’50. Ο Λάκης Λαζόπουλος

εμφανίζεται, φιγούρα πατρική, σε μια σκηνή, αλλά αναφέρεται και σ’ αυτόν η

Φανή μιλώντας στον Σάκη: «Ο κ. Λαζόπουλος στο είπε αυτό;», σαν να βρίσκεται

πίσω απ’ όλα και τα κινεί, γέφυρα μεταξύ πραγματικότητας και σιριαλικής

φαντασίας.

Περιμένουμε την εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι τουλάχιστον ως προς την αισθητική,

η σειρά πρωτοτυπεί.