Tρέχει, τρέχει ο δολοφόνος

Αγνώριστος ο Τομ Κρουζ είναι – για χατίρι του Μάικλ Μαν – πληρωμένος δολοφόνος, που τρέχει από στόχο σε στόχο με ένα ταξί του Λος Άντζελες, το οποίο έχει «επιτάξει» με τη δύναμη του όπλου του. «Ο Βίνσεντ, ο ρόλος μου», λέει ο Τομ Κρουζ, «είναι αντικοινωνικός τύπος. Μας πήρε μήνες γυρισμάτων, με τον Μάικλ (σ.σ.: Μαν) για να βρούμε το σημείο που λυγίζει, που σπάει αυτός ο τύπος»

Απ’ όσες μεγάλες παραγωγές made in Hollywood είδα φέτος στα διεθνή φεστιβάλ,
μία ξεχώρισε by far. Με λίγα λόγια Μάικλ Μαν – Τομ Κρουζ: «Collateral, η
διαδρομή». Την Κυριακή για τους τυχερούς του Cine Club και από τις 29
Οκτωβρίου στους κινηματογράφους για το μεγάλο κοινό. H ιστορία είναι απλή.
Ό,τι πιάνει ο Μάικλ Μαν γίνεται χρυσός. Μίδας; Περίπου αυτό. Ό,τι παίζει ο Τομ
Κρουζ γίνεται ανάρπαστο. Το κοκαλάκι της νυχτερίδας; Όχι. Απλώς τελειομανία.
Εκ της συζεύξεως του Μίδα με τη νυχτερίδα, προέκυψαν τρία πράγματα. Νυχτερινό
θρίλερ με ρυθμούς «κομμένη ανάσα» (το πρώτο). H αξονική τομογραφία ενός
άρχοντα του σκότους (prince of darkness, αληθινού και καθόλου βαμπίρ). Και
(τρίτο) η διαλεκτική του τυχαίου. Το εξηγώ:

Αδίστακτος γιάπης του εγκλήματος (Βίνσεντ το μικρό του όνομα, δηλαδή Τομ
Κρουζ) επιβιβάζεται στο πρώτο τυχαίο ταξί στο Λος Άντζελες και με την απειλή
του όπλου αναγκάζει τον ταξιτζή σε μια ολονύχτια, θανατηφόρο, διαδρομή. Από τη
Samsonite (είπαμε είναι… τζέντλεμαν) εξέρχεται κατάλογος στόχων. Το ταξί
σταματάει έξω από την πόρτα του «στόχου», ο Βίνσεντ κατεβαίνει, ανοίγει,
σκοτώνει, επιστρέφει και το ταξί φεύγει για τον επόμενο killing. Ο Βίνσεντ
είναι βιαστικός. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα πρέπει να διεκπεραιώσει
τις… επαγγελματικές του υποχρεώσεις. Ο Βίνσεντ είναι τόσο σίγουρος και
δυνατός ώστε να διαπράττει τα πάντα χωρίς να δίνει μία. Ο Βίνσεντ είναι
παράτολμος και προκλητικός. Άραγε υπάρχει κάποιος, έστω κάτι, που μπορεί να
τον σταματήσει;

«Ο Βίνσεντ», εξηγούσε ο Μάικλ Μαν σε μια συνάντηση μαζί του στο φεστιβάλ της
Βενετίας, «έχει δώσει ραντεβού με τη μοίρα του. Εκείνη τη νύχτα αποφασίζει να
της πετάξει το γάντι».

Εννοείτε τον απρόβλεπτο παράγοντα…

«Ακριβώς. Ο Βίνσεντ είναι το συμπυκνωμένο πορτρέτο ενός καθαρόαιμου killer. Το
πρόσωπο του οργανωμένου εγκλήματος. Αδίστακτος, ανεξέλεγκτος, ασύδοτος. Το
μόνο πράγμα που δεν υπολογίζει, γιατί κανείς δεν μπορεί, είναι το τυχαίο και
το απρόβλεπτο».

Μερικές ώρες νωρίτερα, ο Τομ Κρουζ κυκλοφορούσε και μιλούσε με τον αέρα του
ανθρώπου που διαισθάνεται πως με αυτό το «χαρτί» έχει πιάσει την καλή. Όχι
τόσο για τα ταμεία, όσο για τις κριτικές και τα Όσκαρ. Όσο τολμηρός είναι ο
Βίνσεντ με τις σφαίρες, άλλο τόσο είναι και ο Κρουζ με τον ρόλο. Ο λόγος; Ο
πιο ακριβοπληρωμένος και ταυτόχρονα γοητευτικός star του Χόλιγουντ αποφασίζει
να τσαλαπατήσει την ηρωική του περσόνα για να μπει στο πετσί ενός
επαγγελματία, κυνικού δολοφόνου.

«Το όνειρο κάθε ηθοποιού είναι έστω μία φορά στην καριέρα του να παίξει
διαφορετικά, αλλιώτικα, προκλητικά. Ακόμα και κόντρα στις προσδοκίες των
θαυμαστών του».

Από τον Χάνιμπαλ στο… ρινγκ

Θυμίζω, έτσι για την ιστορία. Προκειμένου να αποδείξω την… ταυτοπροσωπία
Μάικλ Μαν – Μίδα: 1986 «Ανθρωποκυνηγός» (Manhunter), η πρώτη έξοδος του σίριαλ
κίλερ Χάνιμπαλ Λέκτορ. Αν όχι καλύτερο, τουλάχιστον ισοδύναμο με τη «Σιωπή των
αμνών». Πέντε χρόνια αργότερα με τον τίτλο «Ο τελευταίος των Μοϊκανών»
υπογράφει την καλύτερη περιπέτεια εποχής. Ακολουθούν: «Ένταση» (Heat) με Ντε
Νίρο – Αλ Πατσίνο (μέσα στις top ανδρικές όλων των εποχών), «Insider» με Ράσελ
Κρόου (το πιο καυτό κοινωνικό θρίλερ των τελευταίων δέκα ετών) και «Άλι» όπου
κατάφερε να μετατρέψει τον Γουίλ Σμιθ σε… καθηγητή της υποκριτικής. Με λίγα
λόγια… με τον Μάικλ Μαν στο τιμόνι θα πρέπει να είσαι παράφρων να πεις όχι!

info

Το σαρωτικό θρίλερ «Collateral, η διαδρομή» θα προβληθεί σε αβάν πρεμιέρ στις
12 το μεσημέρι της Κυριακής στο «Αθήναιον». Προσκλήσεις από το ταμείο με την
καθιερωμένη παράδοση σχετικών κουπονιών που θα δημοσιευτούν στα «NEA».