Θηρευτές εικόνων με ψηφιακό εξοπλισμό

Η «Photokina», η φημισμένη παγκόσμια έκθεση σύγχρονης εικόνας που γίνεται κάθε δύο χρόνια στην Κολωνία, φέτος λειτούργησε το διάστημα 28 Σεπτεμβρίου – 2 Οκτωβρίου, με 1.589 εκθέτες από 50 χώρες και 160.000 επισκέπτες, δίνοντας το στίγμα πορείας για τα νέα φωτογραφικά προϊόντα που καθορίζουν την καθημερινή επικοινωνία

Πριν από τον Μήνα της Φωτογραφίας, που γεμίζει κάθε τέτοια εποχή τις γκαλερί,
μία έκτακτη εκθεσιακή επικαιρότητα απασχολεί φέτος όλους τους φίλους των
τεχνών της όρασης. Είναι η «Photokina», η φημισμένη παγκόσμια έκθεση σύγχρονης
εικόνας, η οποία πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια στην Κολωνία και φέτος
τυπικά μεν άνοιξε στις 28 Σεπτεμβρίου – με 1.589 εκθέτες από 50 χώρες, 160.000
επισκέπτες επιτόπου -, αλλά ουσιαστικά στις σελίδες του Διαδικτύου τα εκθέματα
και τις εκτιμήσεις ειδικών επισκέφθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια στις
διαδικτυακές σελίδες νωρίτερα, βλέποντας γύρω στην οθόνη υποχρεωτικά και τις
διαφημίσεις όπου χαμογελαστές φιγούρες (άνδρες, γυναίκες, παιδιά) βγάζουν από
το τσεπάκι του πουκαμίσου ένα μικρό μηχανάκι – μεταλλικής απόχρωσης συνήθως –
και «αρπάζουν» την εικόνα, την κίνηση ή τον ήχο.

«Πυροβολώντας» τις στιγμές: Είναι μία από τις σπάνιες ελλείψεις της
ελληνικής γλώσσας που δεν έχει ακόμη εύστοχη μετάφραση για την αγγλική λέξη
shoot, την οποία λατρεύουν οι φίλοι της φωτογραφίας και του ποδοσφαίρου. Εμείς
δεν μπορούμε να πούμε ότι κάποιος «πυροβολεί» με τη φωτογραφική μηχανή του,
όμως η ουσία και η τελετουργία μοιάζουν με ενός κυνηγού: παραμονεύει το
θήραμα, πατά μια σκανδάλη, εξακοντίζει ένα νοητό δίχτυ που «γραπώνει» τα
οπτικά χαρακτηριστικά της εικόνας μπροστά του και τα φέρνει στη «φωλιά», στη
φωτογραφική μηχανή ή τη βιντεοκάμερα. Ο εξασκημένος θηρευτής εικόνων
παραμονεύει τη στιγμή που το θέαμα θα έχει ιδιαίτερο και ανεπανάληπτο νόημα,
π.χ. μια στιγμή ενός αθλητικού αγώνα ή ενός τοπίου υπό ορισμένη γωνία και υπό
κατάλληλο φωτισμό κ.ο.κ. Για εμάς τους υπόλοιπους, όμως, τα κίνητρα δεν είναι
τόσο «φονικά» όσο επικοινωνιακά και ματαιόδοξα: αναμνηστικά οικείων προσώπων
και στιγμών, αποδεικτικά επισκέψεων κ.λπ. Μόνο;

«Χειραψίες» με εικόνες: Οι κάμερες των κινητών τηλεφώνων τα τελευταία
χρόνια απέδειξαν ότι οι φωτογραφίες και τα μικρά βίντεο έχουν κι άλλο ρόλο,
είναι σαν μικρές καρτ-ποστάλ με τις οποίες ο ένας χαιρετίζει τον άλλο, δηλώνει
πως τον σκέπτεται. H λέξη «μοιράζομαι» (share) ή τα συνώνυμά της είναι κοινός
τόπος στις διαφημίσεις ή και στα ονόματα πολλών φωτογραφικών μηχανών,
εκτυπωτών και κινητών τηλεφώνων, κι αυτήν την επικοινωνιακή διάθεση δηλώνουν.
Αντί για λέξεις ή χειρονομίες, η νέα γενιά χρησιμοποιεί εικόνες από ψηφιακές
μηχανές, για «να πει ένα γεια» σε κάποιον που είναι στην άλλη άκρη της
καφετέριας ή του πλανήτη, μολονότι η αντιμετώπιση της κάθε στιγμής μας σαν να
‘ναι φωτογραφικό θέμα μειώνει το συναίσθημα. Πολλές πάντως ενσωματώνονται σε
ειδικά web-sit με φωτολευκώματα, καλλιτεχνικά και μη.

Ας μη σταθούμε πολύ στο αγαπημένο μοτίβο αυτής της στήλης, ότι δηλαδή η έξαρση
της εικόνας στην εποχή μας δίνει μεγάλη αξία στην παλιά ζωγραφική, η οποία
λειτουργεί ως αποθήκη λύσεων και ιδεών, περίπου όπως η λογοτεχνία ως προς τη
γλώσσα. Ούτε στο ότι μόλις πριν από το 1839, όταν εφευρέθηκε επίσημα η
φωτογραφία, για να μεταβιβάσει κανείς μια εικόνα χρειαζόταν ειδικό σχεδιαστή ή
ζωγράφο, μια γενναία αμοιβή και πολλές ημέρες.

Τάσεις και νέα προϊόντα στη «Photokina 2004»: Το νέο ζήτημα είναι οι
αλλαγές στη ζωή μας. Πολυφωτογραφημένοι και πολυβιντεοσκοπημένοι όλοι μας,
κοιταζόμαστε πλέον υπό γωνία τριών τετάρτων όπως οι ηθοποιοί. Στην τσέπη μας
χωρά ένας μικρός σκληρός δίσκος υπολογιστή με χιλιάδες εικόνες, τραγούδια Mp3,
βίντεο, κείμενα. Και αγοράζουμε νέα μοντέλα ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών
(digicam) αν όχι σαν το φρέσκο ψωμί, οπωσδήποτε σαν αναλώσιμα φιλμ, εάν
κρίνουμε από τις στατιστικές και την τεράστια φετινή άνθηση.

Το τέλος των φιλμ

Το 2004 είναι έτος-σταθμός, αφού μεγάλες παραδοσιακές εταιρείες σταματούν
τα φιλμ (η Ilford έκλεισε πριν από λίγες ημέρες) και στρέφονται αποκλειστικά
στις digicam, οι οποίες επιπλέον βιντεοσκοπούν και μαγνητοφωνούν. Στα
δισεκατομμύρια υποψήφιων αγοραστών απευθύνονται λοιπόν τα νέα μοντέλα με
ανάλυση 5-8 mp (εκατομμύρια εικονοστοιχείων) – Canon G6 και S70, Olympus C-70,
Sony Ρ150 και V3, Panasonic fx20, Nikon 8800 και δεκάδες άλλες, όπως οι
λιλιπούτειες Casio S100, Panasonic fx7, Minolta xg, Pentax 5i, που σε λίγους
μήνες θα δανείσουν την τεχνολογία τους στα νέα κινητά τηλέφωνα. Στις SLR
(δυνατότητα εναλλακτικών φακών και σκόπευση μέσα από αυτούς) γοήτευσαν οι
Canon 20d, Nikon D70, Olympus EVO, Minolta 7d, Fuji S3 και δυνατότητες για
«πολλαπλές ριπές», σταθεροποιητή εικόνας κ.ά.π. H εμφάνιση της Mamiya ZD,
τέλος, με ανάλυση 22 mp., που υποχρεώνει τους εναπομείναντες επαγγελματίες του
φιλμ να στραφούν ψηφιακά, δηλώνει επιγραμματικά την απαρχή μιας άλλης εποχής.

LINKS

http: //www.photokina-show.com/

http: //www.koelnmesse.de/wEnglisch/photokina/index.htm

http: //www.dpreview.com/news/0410/04100401photokina2004.asp