ANAΛΩΣIMA H τελευταία στιγμή

Μας βγήκε πια το όνομα και θα παραμείνει, ότι οι Έλληνες είναι της τελευταίας
στιγμής. Δηλαδή, τι θα πει αυτό; Κατά βάθος θα πει ότι την τελευταία στιγμή
συμβαίνει κάποιο θαύμα, στο οποίο συμμετέχουν διάφοροι θεοί που μας αγαπούν,
διότι έτσι έλεγε το τραγούδι, καθώς και η αθάνατη ελληνική ψυχή, που κάνει
επίσης θαύματα με ευτελή υλικά, ως γνωστόν. Και γιατί το λένε όλοι αυτό το
κλισεδάκι περί τελευταίας στιγμής; Διότι πολλοί άνθρωποι έκαναν ουρές στα
εκδοτήρια εισιτηρίων για τους Ολυμπιακούς Αγώνες λίγες ημέρες πριν αρχίσουν,
ενώ θα μπορούσαν να τα έχουν αγοράσει από πριν. Πωλούνταν μέσω Ίντερνετ, κατ’
αρχήν, όμως λίγοι Έλληνες ακόμα σχετικά έχουν Ίντερνετ, κι αυτό δεν έχει να
κάνει με την αθάνατη ελληνική ψυχή. Εξάλλου οι ουρές δεν σημαίνουν τίποτα, οι
συνταξιούχοι κάνουν ουρές έξω από τις τράπεζες πριν ανοίξουν τη μέρα είσπραξης
των συντάξεων, αλλά κανείς δεν είπε ότι είμαστε της πρώτης στιγμής. Στην
πραγματικότητα τα έργα για τους Ολυμπιακούς μάλλον άργησαν εξαιτίας
γραφειοκρατίας και κακών συνηθειών σε σχέση με τη διαχείριση των χρημάτων και
έπρεπε να έχουν τελειώσει νωρίτερα. Κάποιοι άνθρωποι σίγουρα πάλεψαν για καιρό
ώστε να μπορέσουν να τα ολοκληρώσουν, οργανωμένοι όχι μόνο σε σχέση με τη
δουλειά τους, αλλά και σε σχέση με μια αντίδραση συντηρητισμού, που αυτή ίσως
είναι όντως βαθιά ριζωμένη. Ό,τι έγινε δεν έγινε επειδή είμαστε της τελευταίας
στιγμής και τσαπατσούληδες, αλλά επειδή πάρα πολλοί άνθρωποι προσπαθούν
ακριβώς το αντίθετο. Και το να λέμε αυτάρεσκα ότι είμαστε της τελευταίας
στιγμής, ούτε όσους κάτι πετυχαίνουν τιμά, ούτε όσους κάτι προσπαθούν βοηθάει.