[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις, έλεγε ο Τσαρούχης. Από το περασμένο Σάββατο,
η N.Δ. δηλώνει Κέντρο, «κοινωνικό κέντρο».

Ό,τι και να δηλώσεις όμως, τελικά είσαι ό,τι δείχνεις. Και ο τρόπος με τον
οποίο συντελέστηκε «η ιδεολογική μετατόπιση» της Κεντροδεξιάς, έδειξε πολλά.
Το συνέδριο την ενέκρινε «διά βοής», όπως και διά βοής ενέκρινε η Κεντρική
Επιτροπή της N.Δ. τους «επτά εκλεκτούς» του Κώστα Καραμανλή, οι οποίοι
διορίστηκαν στο Πολιτικό Συμβούλιο για να την υλοποιήσουν. Σε όσους είχαν
διαφορετική άποψη, απλώς τους επετράπη να την κρατήσουν για τον εαυτό τους.

Εκ των άνω

Το κεντρικό ιδεολογικό δόγμα της Δεξιάς ανά την υφήλιο, είναι πως οι
μεταρρυθμίσεις – αχρείαστες να ‘ναι – επιβάλλονται εκ των άνω προς τα κάτω,
και αν κάποιοι δεν θέλουν να «μεταρρυθμιστούν» διά «πυρός και σιδήρου». Πρώτος
διδάξας ήταν ο Μπίσμαρκ. H στροφή της N.Δ. στο «κοινωνικό κέντρο» ακολουθεί
την ίδια συνταγή. Τα στελέχη της Δεξιάς ζορίζονται με το Κέντρο· όσο ο Κώστας
Καραμανλής είναι πανίσχυρος όμως, κανείς δεν τολμάει να ανοίξει το στόμα του.
Μόνον ο Έβερτ αντέδρασε συμβολικά στην ατζέντα, απέχοντας από τις εργασίες του
συνεδρίου. Ο Καραμανλής τον αγνόησε, όπως αγνόησε και την επιστολή που που
είχε στείλει πριν από το συνέδριο.

Πάντως, ακόμα και κυβερνητικά στελέχη λένε, πως η στροφή προς το Κέντρο είναι
«ασκήσεις επί χάρτου της περιόδου χάριτος». Σύντομα όμως, μετά τους
Ολυμπιακούς Αγώνες θα ξεκινήσουν τα δύσκολα. Ο Πρωθυπουργός θα πρέπει να
κυβερνήσει, δηλαδή να πάρει επώδυνες αποφάσεις. Θα πρέπει επίσης να
ικανοποιήσει τα «γαλάζια παιδιά» που… κατάπιαν τη στροφή στο Κέντρο στο
συνέδριο ελπίζοντας σε διορισμούς. Τότε θα φανεί πόσο «κοινωνική» και πόσο
«κεντρώα» είναι στην πραγματικότητα η N.Δ.

Πού είναι το ΠΑΣΟΚ;

Προς το παρόν όμως ο Καραμανλής τα βρίσκει και τα κάνει. Όλη την εβδομάδα η
N.Δ. αυτοδιαφημιζόταν ως «κοινωνικό κέντρο», το μήνυμα πέρασε, έστω και σαν
ανέκδοτο. Το ΠΑΣΟΚ όμως; Πού είναι το ΠΑΣΟΚ;

Ο Βενιζέλος έδειξε αντανακλαστικά, δείχνοντας με άρθρο στα «NEA» την αντίφαση
ανάμεσα στον «μεσαίο χώρο» που πρέσβευε ώς τώρα η N.Δ. και το «κοινωνικό
κέντρο». H Χαριλάου Τρικούπη όμως περιορίστηκε στην έκδοση ανακοινώσεων, με
τις οποίες κατηγορεί τη N.Δ. ότι ντρέπεται για την ταυτότητά της και προσπαθεί
να υποκλέψει μανδύες που ανήκουν σε άλλους. Κάπως έτσι διαμαρτυρόταν και η
N.Δ. – κατηγορούσε μάλιστα το ΠΑΣΟΚ πως την αντιγράφει – όταν ο Αντρέας και
στη συνέχεια ο Σημίτης αποφάσισαν να παίξουν γερά το ευρωπαϊκό χαρτί. Αυτές οι
διαμαρτυρίες αποδείχθηκαν εξόχως αναποτελεσματικές και στην πορεία του χρόνου
έγιναν γραφικές.

Χάνει χρόνο

Στην πολιτική ισχύει ο κανόνας, πως στα γεγονότα απαντάς με γεγονότα. Συμφωνεί
κανείς ή διαφωνεί με αυτό που έγινε στο συνέδριο της N.Δ., η κυβέρνηση έστησε
ένα γεγονός μέσα στο καλοκαίρι, το οποίο μάλιστα είχε προαναγγείλει. Όσο ο
Γιώργος Παπανδρέου λείπει σε διακοπές, το ΠΑΣΟΚ αδρανεί, αφήνοντας τον κ.
Καραμανλή να κάνει ό,τι θέλει με την ατζέντα. Τον Σεπτέμβριο, όταν επιστρέψει,
θα βρει μπροστά του την επόμενη επικοινωνιακή κορωνίδα για το «κοινωνικό
κέντρο», στην επέτειο για τα 30 χρόνια της N.Δ., και στη Ρηγίλλης σχεδιάζουν
ήδη τη συνέχεια. Το ΠΑΣΟΚ απλώς χάνει χρόνο…

«Απολύτως αξιόπιστα»

Τα αρχεία της Στάζι είναι τόσο αξιόπιστα όσο ένας ανώνυμος λίβελλος. Στη
Γερμανία, ουδείς διανοήθηκε να τα χρησιμοποιήσει σαν αποδεικτικό υλικό – δεν
στέκουν ως τέτοιο, σύμφωνα με τους Γερμανούς, σε κανένα δικαστήριο. Σε
οποιοδήποτε κράτος δικαίου ισχύει, ότι πρακτορικές αποδείξεις δεν είναι
αποδείξεις.

Όχι όμως στην Ελλάδα, όπως έδειξε η δίκη του ΕΛΑ. Με βάση τα αρχεία της Στάζι
– και χωρίς άλλες αποδείξεις – στοιχειοθετήθηκαν οι προτάσεις περί ενοχής των
τεσσάρων κατηγορουμένων. Μάλιστα οι εισαγγελείς της έδρας υποστήριξαν στις
αγορεύσεις τους, πως τα αρχεία της Στάζι είναι «απολύτως αξιόπιστα». Ουδείς θα
περίμενε ποτέ πως η ελληνική δικαιοσύνη θα έτρεφε τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στις
ικανότητες των ανατολικογερμανικών μυστικών υπηρεσιών. H ίδια η Στάζι πάντως
ήταν πολύ πιο προσεκτική – ποτέ δεν εμπιστευόταν αυτά που έγραφαν οι πράκτορές
της και η συνήθης πρακτική ήταν να βάζει τον έναν να παρακολουθεί τον άλλον.

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ξεκινάει με 30 εκατ. ευρώ

Την περασμένη Τετάρτη έγινε το πρώτο βήμα για να πάψει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος
να είναι υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Παρέα με τον Αλογοσκούφη, πήγαν στον
Καραμανλή και επιτέλους συμφώνησαν στις αρμοδιότητες τού υπό σύσταση
υπουργείου Τουρισμού. Γιατί χρειάστηκαν όμως πέντε μήνες;

Ο Αβραμόπουλος ορκίστηκε υπουργός Τουρισμού τον Μάρτιο. Υπουργείο Τουρισμού
δεν υπήρχε, έπρεπε να το συστήσει και να καθορίσει τις αρμοδιότητές του. Το
πρώτο σχέδιο που επεξεργάστηκε προέβλεπε ένα πραγματικό υπερυπουργείο που
συγκέντρωνε αρμοδιότητες από επτά διαφορετικά υπουργεία.

Έλα όμως που τη νομοθετική πράξη για τη σύσταση του υπουργείου Τουρισμού
έπρεπε να την υπογράψουν και οι άλλοι επτά υπουργοί, που θα εκχωρούσαν
αρμοδιότητες. Όταν η νομοθετική πράξη έκανε τη γύρα για τις υπογραφές, οι
«αντίπαλοι» υπουργοί άρχισαν να κλωτσάνε με πρώτο πρώτο τον Γιώργο
Αλογοσκούφη, που διαπίστωσε ότι ο Αβραμόπουλος – όχι άδικα – είχε θέσει υπό
την αρμοδιότητά του τα καζίνα και τα Τουριστικά Ακίνητα για να έχει το
υπουργείο του ίδιους πόρους.

Ο Αλογοσκούφης είχε έτοιμη δικαιολογία: τα έξοδα των Ολυμπιακών και την ανάγκη
πόρων για τις προεκλογικές υποσχέσεις. Πήρε το μολύβι, λοιπόν, και άρχισε να
διαγράφει… εδάφια. Οι έξι συνάδελφοί του ακολούθησαν το παράδειγμά του. Όταν
το κείμενο έφθασε πίσω στον Αβραμόπουλο, δεν προέβλεπε τίποτα περισσότερο από
τη σύσταση μιας διευρυμένης Γραμματείας Τουρισμού. Αυτό δεν μπορούσε να το
καταπιεί ο πρώην δήμαρχος – η προσπάθεια ξεκίνησε από την αρχή.

Τελικά ο Αβραμόπουλος δεν πήρε τα ETA και τα καζίνα, αυτά τα κράτησε ο
Αλογοσκούφης. Πήρε όμως ετήσιο προϋπολογισμό και κατ’ εξαίρεση για φέτος 30
εκατ. ευρώ για διαφήμιση. H Ελλάδα έχασε τη μισή τουριστική χρονιά.

A, ναι. Τη νομοθετική πράξη για τη σύσταση του υπουργείου Τουρισμού αυτήν τη
φορά θα τη συντάξει, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, ο Προκόπης Παυλόπουλος. Ο
Πρωθυπουργός θα μπορούσε να είχε καταλήξει σε αυτήν τη λύση από την αρχή…