Aρχαίος Λόγος σε υπερατλαντικό ταξίδι

Ο θίασος που θα παρουσιάσει το «Τραγούδι του χελιδονιού», (που φωτογραφήθηκε ειδικά για «TA NEA») ετοιμάζεται για το υπερατλαντικό του ταξίδι στο Λος Άντζελες, τον Οκτώβριο. Επειδή η παραγωγή του Ιδρύματος Γκετί πραγματοποιείται σε ένα πλαίσιο συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο, ελπίζουμε πως θα μπορέσει να παρουσιαστεί και στην Ελλάδα

H πρόταση του Ιδρύματος Γκετί προς τη Λυδία Κονιόρδου έγινε πριν από δύο
χρόνια και αφορούσε μία παράσταση που να πλαισιώνει τη μεγάλη έκθεση αρχαίων
εκθεμάτων «Coming of Age», η οποία θα πραγματοποιηθεί τον Οκτώβριο του 2004
στις αίθουσες του Μουσείου, στο Λος Άντζελες. Πρόκειται ουσιαστικά για
παραγγελία αγγλόφωνης παράστασης, που να διαπραγματεύεται την ενηλικίωση στην
αρχαιότητα. Και έτσι η Κονιόρδου άρχισε την αναζήτηση μιας πρωτότυπης ιδέας.

Μετά τον πρώτο χρόνο ψαξίματος και προεργασίας πάνω σε αρχαία κείμενα,
καταστάλαξε στη δημιουργία ενός σπονδυλωτού έργου, βασισμένου στο αρχαίο δράμα
και μιας παράστασης με αυτοσχεδιαστικό και πειραματικό τρόπο, με εικόνες και
μνήμες παιδικής αφέλειας. Ο τίτλος «Το τραγούδι του χελιδονιού» είναι
βασισμένος στα αρχαία κάλαντα που έχουν καταγραφεί μεταφρασμένα στα
«Χελιδονίσματα», ανωνύμου Ροδίου ποιητή.

«Πρόκειται για κολλάζ κειμένων, που λειτουργεί ως αυτόνομο έργο. Δημιουργήθηκε
ένα “σενάριο”, με ευρεία γκάμα θεμάτων και βασικούς άξονες την απώλεια της
αθωότητας, την ταυτότητα και τη συνείδηση. Είναι η πορεία ενός παιδιού που,
περνώντας από την ηλικία της αθωότητας στην ενηλικίωση, θέτει τα αιώνια
ερωτήματα: Ποιος είμαι, πού οδεύω και τι αποφάσεις παίρνω για τη ζωή μου. Ένα
θέαμα με σύγχρονη ματιά, σαν ένα παιχνίδι παιδικό, με μία αίσθηση διαφάνειας
και ελαφρότητας, που παίρνει διάφορες μορφές και ξετυλίγεται με μέλος και
δράση», λέει η Λυδία Κονιόρδου δίνοντάς μας τις πρώτες πληροφορίες.

Σε συνεργασία με τον Φάνη Κακριδή και τον Όλιβερ Τάπλιν, η έρευνα και η
αναζήτηση στις αρχαίες τραγωδίες και την αρχαία ποίηση κατέληξε σε μία πρώτη
επιλογή κειμένων για να κρατηθεί, εν τέλει, ένας πυρήνας επεισοδίων, διαλόγων
και χορικών από τις τραγωδίες «Τρωάδες», «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», «Ιφιγένεια εν
Ταύροις», «Χοηφόρες», «Οιδίπους τύραννος», «Ίων». Τα αποσπάσματα θα συνδέονται
με στίχους λυρικής και επικής ποίησης της Σαπφούς, του Ομήρου, του Θεόγνιδος.

«Τελικά, η πιο μεγάλη διαδικασία ήταν τι θα αφαιρεθεί, τι θα κρατηθεί, ώστε το
θέαμα να δομείται πάνω σε μια χαλαρή σχέση με το αρχαίο δράμα, να μην έχει
πολλούς μύθους και τα αποσπάσματα να μην είναι κατά παράθεση. Το ζητούμενο
είναι να “αφηγηθούμε”, με απλότητα και ελαφρότητα, την πορεία του ανθρώπου –
ενός αγοριού κι ενός κοριτσιού – που ενηλικιώνεται μέσα από διλήμματα,
τραυματικές εμπειρίες, μέχρι που φθάνει να γίνει ένας συνειδητός πολίτης. Γι’
αυτό αναζητήσαμε μία σύνθετη οπτική, που με στοιχεία παραμυθιού παίρνει
διάφορες μορφές και ξετυλίγεται με νανουρίσματα, γαμήλια τραγούδια, πρωτότυπα
και παραδοσιακά, με διαλόγους και δράση».

Ακολούθησε η συνεργασία με τον Διονύση Φωτόπουλου για την αισθητική αυτής της
πρότασης, η οποία, επί της ουσίας, είναι μία δουλειά σε εξέλιξη. Μέσα από
ευτελή και αναλώσιμα υλικά, που προκαλούν τη μνήμη και καταλήγουν σε μία πολύ
απλοποιημένη ματιά, η προσπάθεια είναι να γίνει μία παράσταση με αισθήσεις που
θα παραπέμπουν στην εύθραυστη αθωότητα. Εικόνες με μνήμες σε ένα κολλάζ
αισθημάτων και καταστάσεων ενός «θεάματος υψηλής ποιότητας ευτελούς γοητείας».

«Όλοι συμμετέχουμε στη διαμόρφωση αυτής της παράστασης. Είναι ένας καινούργιος
αυτοσχεδιαστικός και πειραματικός τρόπος, που ξεκινάει από το γεγονός ότι
δημιουργείται ένα νέο “σώμα”. Είναι μία ομαδική δουλειά με ανταλλαγή ιδεών»,
λέει η Λυδία Κονιόρδου, η οποία δουλεύει από πέρυσι με τους ηθοποιούς,
χωρίζοντας τη διαδικασία των προβών σε δύο φάσεις.

«Δουλέψαμε πρώτα τα κείμενα στα ελληνικά, για να βρούμε το σωστό αίσθημα των
νοημάτων και μετά έγινε η μεταφορά τους στα αγγλικά. Είναι μια πολύ
ενδιαφέρουσα διαδικασία. Δεν παίρνουμε τις λέξεις ως αυτονόητες, αλλά τις
εμπλουτίζουμε και τις εκφράζουμε σαν να τις ανακαλύπτουμε. Γι’ αυτό δεν μας
ενδιαφέρει το “αξάν”. Παίζουμε ως Έλληνες ηθοποιοί ελληνικά κείμενα στην
αγγλική μετάφραση, γεφυρώνοντας εποχές και λαούς. Με το δεδομένο ότι το κοινό
εκεί δεν είναι εξοικειωμένο με τους αρχαίους μύθους και τα κείμενα, η
προσπάθειά μας είναι να απλοποιήσουμε την Ιστορία μας, που εμπεριέχει το
συγκριτικό πλεονέκτημα της παιδικής αφέλειας».

Και Αμερικανοί φοιτητές ως Χορός

H ελληνική, αγγλόφωνη παράσταση θα παρουσιαστεί σε μετάφραση Όλιβερ Τάπλιν,
σύνθεση κειμένων και σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου, σκηνικά – κοστούμια Διονύση
Φωτόπουλου και μουσική Τάκη Φαραζή. Πρωτότυπα τραγούδια και παραδοσιακά θα
παίζονται «ζωντανά» από τον ίδιο, τον Κώστα Θεοδώρου και τον Βασίλη Μαντζούκη.
Τους ρόλους θα ερμηνεύσουν οι ηθοποιοί Λυδία Κονιόρδου, Νίκος Καραθάνος, Μάρθα
Φριτζήλα, Γεωργία Τσαγκαράκη, Τάνια Παπαδοπούλου και Χρήστος Λούλης. Πρόκειται
δηλαδή για έναν θίασο που απαρτίζεται από αρμόδιους στο αρχαίο δράμα
καλλιτέχνες, οι οποίοι εγγυώνται μία παράσταση με την αρχαία αίσθηση του
μέτρου και γνωρίζουν πολύ καλά την αγγλική γλώσσα. Στην παράσταση του
ελληνικού θιάσου θα προστεθούν δέκα Αμερικανοί φοιτητές του UCLA, οι οποίοι θα
παρακολουθούν και θα συμμετέχουν, με μια χαλαρή σχέση, με μια αθώα συμμετοχή,
σαν ένα σώμα χορού, χωρίς όμως τη συγκεκριμένη λειτουργία του Χορού, στα
δρώμενα.

LINK

http: //www.getty.edu