Οι ηφαιστειακές εκρήξεις έχουν ως αποτέλεσμα να εκλύονται στην ατμόσφαιρα
μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα. H ουσία αυτή είναι ένα αέριο που
συνεισφέρει στη δημιουργία του φαινομένου του θερμοκηπίου. Το φαινόμενο του
θερμοκηπίου είναι σε γενικές γραμμές απαραίτητο για την ύπαρξη ζωής στη Γη,
επειδή λειτουργεί ως προστατευτική «κουβέρτα» κρατώντας σε ανεκτά επίπεδα τη
θερμοκρασία. Το διοξείδιο, όμως, του άνθρακα από τα ηφαίστεια (περίπου 110
εκατομμύρια τόνοι τον χρόνο) και πολύ περισσότερο εκείνο που εκλύεται από την
καύση ορυκτών εξαιτίας της ανθρωπογενούς δραστηριότητας διογκώνει το φαινόμενο
του θερμοκηπίου με αποτέλεσμα η θερμότητα που εκπέμπεται από την επιφάνεια της
Γης να παγιδεύεται.
Από την άλλη πλευρά, οι σφοδρές εκρήξεις εκτοξεύουν στην τροπόσφαιρα και τη
στρατόσφαιρα στάχτες και άλλα αέρια τα οποία αιωρούνται περιμετρικά της
επιφάνειας της Γης για πολλές εβδομάδες. Οι ουσίες αυτές μειώνουν το ποσοστό
της ακτινοβολίας που φθάνει στον πλανήτη μας από τον Ήλιο και έτσι μειώνουν
τον μέσο όρο των θερμοκρασιών παγκοσμίως.
H μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατάου στις 26 και 27 Αυγούστου 1883 είχε ως
αποτέλεσμα την εκτίναξη υλικών όγκου 20 κυβικών χιλιομέτρων, σε ύψος 40
χιλιομέτρων. Την ίδια στιγμή η γειτονική Ινδονησία καλύφθηκε από σκοτάδι και η
αχλύς του ηφαιστείου κάλυψε τη Νότιο Αφρική στις 28 Αυγούστου. Στις 9
Σεπτεμβρίου, όλο αυτό το υλικό είχε κάνει τον γύρο του κόσμου.
