KPIΣ EKMAN «Eίμαστε πεινασμένοι για οτιδήποτε διαφορετικό»

Ο Κρις Έκμαν των παλιών γνώριμων Walkabouts (που είχαν διασκευάσει μέχρι και Θεοδωράκη) μάς φέρνει ένα… λιβάδι τραγούδια

Ο Κρις Έκμαν κούρδισε λίγο την κιθάρα, ανέβασε κάμποσο το μικρόφωνο και σήκωσε
το βλέμμα του μακριά στην αίθουσα, σαν να προσπαθούσε να διακρίνει γνωστούς.
Όσο και αν κάτι τέτοιο είναι δύσκολο με τα φώτα της σκηνής να τον σημαδεύουν,
χαιρέτησε δυο, τρεις, τέσσερις, πέντε και μια παρέα, που ύψωσε τα ποτήρια της
για να ανταποδώσει, στο βάθος. Μπορεί η αίθουσα να είναι γεμάτη, αλλά ο Κρις
βρίσκει φίλους. Είναι μια επίμονη σχέση επαφής που ο καλλιτέχνης κρατάει με
τον κόσμο του. Είναι ο Κρις των Walkabouts, στο κάτω κάτω. Έχει εκατοντάδες
ροκενρόλ ιστορίες να αφηγηθεί, από τη Δύση και τα ταξίδια του στον κόσμο, εδώ
όμως είναι ένας «δικός» μας άνθρωπος. Εκείνος και η Κάρλα. Και οι δυο τους
μαζί με τους Walkabouts. Ο Κρις επιπλέον, τώρα, έχει ένα καινούργιο άλμπουμ,
το λέει «Black Field» («Μαύρο Λιβάδι»), σε μια εποχή που τα λιβάδια έχουν
γενικά πέραση.

Αυτά τα τελευταία τραγούδια ξαναφέρνουν τον Κρις Έκμαν στα μέρη μας.
Παίρνει το «Τρένο (που) φεύγει στις οχτώ» (γιατί, ως γνωστόν, το έχει
διασκευάσει: Train Leaves At Eight σε εκείνο το άλμπουμ, όπου έδωσε τη δική
του εκδοχή και στον Σερζ Γκενσμπούργκ και στον Ζακ Μπρελ) και καταφθάνει για
εμφανίσεις. Πάτρα, Αθήνα, Θεσσαλονίκη. Όλα όμως για τον Κρις ξεκίνησαν από το
Σιάτλ. Και πήραν άλλο δρόμο.

Γιατί, όποιος ξεκινούσε από το μακρινό Σιάτλ τη Αμερικής, τη δεκαετία
του ’80, το πρώτο που έκανε ήταν να σκίσει τα ρούχα του, να ντυθεί σαν
άστεγος, να πάρει μια κιθάρα και να κάνει θόρυβο – μαζί και εκείνη την
επανάσταση στο ροκ που λεγόταν «grunge». Ο Κρις σπούδαζε φιλοσοφία και δούλευε
τα καλοκαίρια σε ιχθυοκαλλιέργειες στην Αλάσκα για να βγάζει το χαρτζιλίκι
του. Εκεί συνάντησε την Κάρλα που έπαιζε φολκ μουσική και είχε και κλασικές
σπουδές στην άκρη. Στα πρώτα πέντε λεπτά της γνωριμία τους – θυμάται ο Κρις –
είχαν αποφασίσει πως θα έκαναν συγκρότημα.

Γεννήθηκαν, τότε, οι Walkabouts, περιπλανώμενοι γύρω απο το ροκ και το πανκ,
από τα άλμπουμ της Πάτι Σμιθ, του Τζον Κέιλ, του Νικ Κέιβ. Το πρώτο δικό τους
ήταν μισό άλμπουμ, το «22 Disasters». Και ήταν πολύ πιο αισιόδοξο από ό,τι
ακουγόταν. Σε λίγο βρέθηκαν στο «σαματατζίδικο» πλήρωμα της θρυλικής εταιρείας
Sub Pop… Κάτι που ακούγεται σαν αστείο σήμερα, δίπλα στο χαμηλόφωνο,
ατμοσφαιρικό και low-country άλμπουμ του Έκμαν. Ή στο αφιέρωμά τους στη Νίνα
Σιμόν, που προέκυψε στον δρόμο.

Παλιές αγάπες, νέες δυνάμεις

Παρά τις γεωγραφικές ασυμφωνίες της μουσικής τους, ο Κρις, η Κάρλα και οι
Walkabouts κάνουν καριέρα στην Ευρώπη. «Όσο φιλοσοφικά και θεωρητικά κι αν
προσπαθείς να το αναλύσεις – δίνει την εξήγησή του – θα καταλήξεις πως υπάρχει
κάτι στον ευρωπαϊκό ψυχισμό, το οποίο αντανακλάται σε αυτό που κάνουμε ή
είμαστε εμείς πιο ανοιχτοί σε αυτό». Όπως και να ‘χει, ο Κρις το λέει ξανά και
ξανά: «Είμαστε πεινασμένοι για οτιδήποτε διαφορετικό».

Στο «Black Field» ο Κρις Έκμαν επιστρατεύει παλιές αγάπες και νέες
δυνάμεις. Ο Τέρι Μέλερ είναι εδώ και ο Πολ Όστιν και ο Τέρι Λι Χέιλ. Και
ιστορίες ξετυλίγονται, σαν να τις διαβάζει μέσα απο κιτρινισμένη αλληλογραφία
– θυμάται και πάλι τους αγαπημένους του Buzzcocks και παίζει το «Why Can’t Ι
Touch It?». Και ποιος ξέρει τι άλλο θα έρθει στον νου του διασχίζοντας αυτό το
«λιβάδι» των τραγουδιών, καθώς θα περνάει, τούτες εδώ τις ημέρες, από τα μέρη
μας.

INFO

Ο Κρις Έκμαν θα παίξει αύριο στο «Μικρό Μουσικό Θέατρο» (Βεΐκου 33, Κουκάκι,
τηλ. 210-9245.644). Εισιτήριο: 12 ευρώ.