Ο χρόνος μας… αρχίζει τώρα

![]() |
![]() |
Το πρώτο τεύχος αυτής της χρονιάς στο περιοδικό «Highlights» περιλαμβάνει,
ανάμεσα σε πολλά άλλα, ένα αφιέρωμα πενήντα σελίδων στον Χρόνο. Μια «ποιητική
του Χρόνου» όπως προαναγγέλλεται στο Editorial, που σημαίνει μια ελεύθερη
προσέγγιση σε ένα μέγα θέμα, το τράβηγμα απλώς κάποιων νημάτων από τα άπειρα
που δένονται με τη λέξη Χρόνος.
Συμμετέχουν πολλοί συγγραφείς από διαφορετικούς χώρους – ψυχανάλυση,
αρχιτεκτονική, γλυπτική, ζωγραφική, μουσικολογία κ.ά. Ξεχωρίζω ένα απόσπασμα
από το κείμενο του Χρήστου Τσανάκα με τίτλο «Έρωτας, θρησκεία και μουσική…
νικούν τον χρόνο», διότι αν δεν μπορούμε να ερωτευθούμε επειγόντως, αν δεν
μπορούμε να το ρίξουμε στον μυστικισμό, τουλάχιστον μπορούμε να διαλέξουμε
ωραία μουσική για να «νικήσουμε» τον Χρόνο:
«Σε στιγμές ερωτικής αρμονίας, κινούνται (οι ερωτευμένοι) σαν υπνοβάτες μέσα
στο παρόν μιας οργανικής ηλεκτροχημικής μουσικής, της μουσικής των
νευροδιαβιβαστών, των ορμονών και των μικροηλεκτρικών εκκενώσεων κατά μήκος
της σπονδυλικής τους στήλης, οι οποίες μεταδίδουν έξαψη σε ολόκληρο το σώμα.
Είναι μια μουσική τόσο θεσπέσια και αποκαλυπτική, ώστε κλειδώνει την καρδιά
και το νου στις σπείρες της κλιμακούμενης συγκίνησης».
«ΠΑΝΔΩΡΑ»
Έσχατος Καβάφης
Ποιο ήταν, λοιπόν, το τελευταίο ποίημα του Καβάφη; Ο αν. καθηγητής
Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης Ξ. A. Κοκόλης γράφει στο
περιοδικό ότι δεν ήταν το «Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας» όπως παρουσιάζεται
στην έκδοση του 1935, αλλά οι «Μέρες του 1908». Σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο Ξ.
Κοκόλης: «Να θυμηθούμε ότι το “Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας” βρέθηκε
καθαρογραμμένο ανάμεσα στα χαρτιά του ποιητή μετά τον θάνατό του και η Ρίκα
Σεγκοπούλου, που είχε τη “φιλολογική επιμέλεια” της έκδοσης του 1935, όπως
αναγράφεται στο εξώφυλλο, αποφάσισε – σιωπηλά – να το θεωρήσει τελειωμένο και
να το περιλάβει τελευταίο στο corpus του αναγνωρισμένου ποιητικού έργου του
Καβάφη».
Να επισημανθεί ακόμα το δοκίμιο του Αλέξη Ζήρα για την ποίηση του Τίτου
Πατρίκιου. H κατακλείδα: «… Ο Τίτος Πατρίκιος από ένα πράγμα μπορούμε να
πούμε ότι δεν μετακινήθηκε. Σχεδόν πεισματικά. Δεν αποσπάστηκε ούτε στιγμή από
την ανθρώπινη κατάσταση, ως γεγονός ανεπανάληπτο…».
ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ: * Ο «Τειρεσίας», το περιοδικό που εκδίδεται υπό την
αιγίδα της Νέας Λακανικής Σχολής Ψυχανάλυσης (υπεύθυνος σύνταξης Βλάσης
Σκολίδης), συνεχίζει τα ταξίδια του στα δαιδαλώδη μονοπάτια της ανθρώπινης
ψυχής. Στο τελευταίο τεύχος ξεχωρίζουν το αφιέρωμα «Στρουκτουραλισμός και
ψυχανάλυση» και τα κείμενα – με ιδιαίτερη έμφαση στο κλινικό μέρος – για την
ψύχωση και την υστερία. * Ο κ. Μιχάλης Σταφυλάς, διευθυντής της
«Πνευματικής Ζωής» ανασύρει και δημοσιεύει από το αρχείο του ανέκδοτο
κείμενο του Γιάννη Σκαρίμπα, ο οποίος επιτίθεται λάβρος – και βεβαίως με το
«σκαρίμπειο» ύφος – κατά του Ευάγγελου Παπανούτσου και με αφορμή την «Ιστορία
της Νεοελληνικής Ιστορίας» του K. Θ. Δημαρά. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι ακόμα η
συζήτηση που είχε ο κ. Σταφυλάς με τον Παπανούτσο στην Κάρυστο, το 1966. Το
τεύχος τελειώνει με αφιέρωμα στον Ρουμελιώτη ποιητή Βασίλη Λαμνάτο (με
επιμέλεια της φιλολόγου Μεταξούλας Μανικάρου).
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ
HIGHLIGHTS: Σόλωνος 140, Αθήνα – 10677, τηλ.: 210-3821.222.
ΠΑΝΔΩΡΑ: Μακεδονίας 26, Παπάγου – 15669, τηλ.: 210-6533.023.
ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ: Λούρου 3, Αθήνα (Βλάσης Σκολίδης) Αθήνα – 11528, e-mail: lasko@hol.gr
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ: Χατζοπούλου 49, Καλλιθέα – 17621, τηλ.: 210-9588.333.















