KΩΣTAΣ MΠAKAΣ 53 χρόνια θέατρο, 200 σκηνοθεσίες

Ξημερώματα της Τρίτης «ησύχασε» ο σκηνοθέτης περίπου 200 ευαίσθητων,

ατμοσφαιρικών παραστάσεων Κώστας Μπάκας, ύστερα από πολύμηνη μάχη με τη

λευχαιμία. Στις 2.30 το πρωί, χθες, σε ένα δωμάτιο του Ευαγγελισμού. Ήταν 76

ετών. H κηδεία του θα γίνει αύριο Πέμπτη στις 15.00 από το A’ Νεκροταφείο

Αθηνών, με δαπάνη του υπουργείου Πολιτισμού.

H θεατρική κοινότητα, που αγάπησε το σκηνικό ήθος και τη χαμηλόφωνη στάση του

στα πράγματα, οι συνεργάτες του, οι μαθητές του, η γυναίκα του Άννα Βενέτη θα

αποχαιρετήσουν τον γλυκομίλητο, ευγενικό άνθρωπο που αγάπησε και αφοσιώθηκε

στο θέατρο 53 χρόνια.

H δουλειά του στο θέατρο έγραψε, επί μισόν αιώνα, τη δική της ιστορία, που

διεκδικεί σημαντικό μερίδιο στη σύγχρονη παραστασιολογία. Σκηνοθετούσε μέχρι

τέλους, ακόμα και με αδύναμη καρδιά. Πρόσφατες παραστάσεις του είναι: οι

«Ιππής» του Αριστοφάνη στην Επίδαυρο με πρωταγωνιστές τον Τάσο Χαλκιά και τον

Γιώργο Παρτσαλάκη (2001), οι «Ξένοι» του Παναγιώτη Μέντη στη Νέα Σκηνή του

Εθνικού με την Μπέτυ Βαλάση και τον Κώστα Σπυρόπουλο (2002), το αστυνομικό

θρίλερ της Άγκαθα Κρίστι «Ο δολοφόνος είναι εδώ» στο καλοκαιρινό θέατρο

«Σμαρούλα» με τον Νίκο Γαλανό και τη Βίκυ Κουλιανού (2002). Κι ενώ συζητούσε

μία ακόμα συνεργασία με το Εθνικό Θέατρο για το 2003, η υγεία του κλονίστηκε

σοβαρά και αποχώρησε πλέον οριστικά από τη σκηνική δημιουργία. Σημάδι ότι δεν

θ’ αργούσε να αποχωρήσει και από τη ζωή. Γιατί όλη του η ζωή ήταν το θέατρο.

Από το 1950, όταν έβγαλε τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, δούλεψε ως

ηθοποιός επί μία δεκαετία σε περισσότερες από 30 παραστάσεις στο ιστορικό

Υπόγειο, συνέχισε στο ελεύθερο θέατρο και επέστρεψε στο «Τέχνης» για ακόμα μία

τετραετία (1967-1971). Ήδη όμως είχε αρχίσει να σκηνοθετεί και από τη δεκαετία

του ’70 αφοσιώνεται αποκλειστικά στη σκηνοθεσία, ανεβάζοντας περισσότερες από

200 παραγωγές.

Το φόρτε του ήταν παραστάσεις με εσωτερικότητα, σε έργα της ρωσικής

δραματουργίας. Μαέστρος του ρεαλισμού και της ατμόσφαιρας, ευτύχησε να

σκηνοθετήσει έργα των μεγάλων κλασικών – Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη,

Αριστοφάνη, Σαίξπηρ, Μολιέρο, Τσέχωφ, Γκόγκολ, Γκόρκι, Λόρκα, Ο’Νιλ, Φεϊντό,

Ο’Κέιζι, Πίντερ κ.ά. Χωρίς εφέ και ακρότητες, απαλλαγμένος από

«σκηνοθετίτιδες», προσέγγισε την εγχώρια δραματουργία με σεβασμό ανεβάζοντας

έργα των Αντωνίου Μάτεσι, Μιχάλη Χουρμούζη, Δημήτρη Κορομηλά, Δημήτρη Ψαθά,

Ιάκωβου Καμπανέλλη, Παύλου Μάτεσι, Δημήτρη Κεχαΐδη, Γιώργου Σκούρτη, Κώστα

Μουρσελά, Μάριου Ποντίκα, Γιώργου Διαλεγμένου κ.ά.

Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο σε πολλές παραγωγές του, το Κρατικό

Θέατρο Βορείου Ελλάδος, με τους περισσότερους Έλληνες θιασάρχες – Κατερίνα,

Λαμπέτη, Αλεξανδράκη, Καρέζη, Καζάκο, Βαλάκου, Παπαμιχαήλ, Καρακατσάνη, Φέρτη,

Καλογεροπούλου -, με Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα, ενώ διετέλεσε καλλιτεχνικός

διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Καλαμάτας, της γενέθλιας πόλης του. Ελεύθερος

σκηνοθέτης, με μεγάλες εμπορικές και καλλιτεχνικές επιτυχίες, δεν δημιούργησε

ποτέ δικό του θίασο. Την αγάπη για το θέατρο, την εμπειρία και τη γνώση του

μετέφερε και ως δάσκαλος σε πολλές δραματικές σχολές, όπου δίδαξε υποκριτική

και αυτοσχεδιασμό.

Ταυτότητα

Γεννήθηκε: το 1927 στην Καλαμάτα

Αποφοίτησε: από τη Σχολή του Θεάτρου Τέχνης

Ηθοποιός δεύτερων ρόλων (σε 50 έργα)

Σκηνοθέτης επιτυχιών (200 παραστάσεις)

Χρυσή περίοδος: οι δεκαετίες ’70 και ’80