«Mεταμοντέρνα σύγχυση»

«Παλιότερα, ο φημισμένος ζωγράφος Α. Warhol είχε “φτιάξει” έναν
μεταμοντέρνο πίνακα με τα παγκόσμια είδωλα της εποχής εκείνης. Έτσι έβαλε
δίπλα δίπλα τη M. Μονρόε, τον Μάο Τσε Τουνγκ, τον Τσε Γκεβάρα και μια κονσέρβα
σούπας Campell! Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί πιστεύω ειλικρινά ότι η έρευνα
του EKKE αναδεικνύει μια τεράστια (μεταμοντέρνα) σύγχυση στους “φιλοσοφικούς”
προσανατολισμούς των Ελλήνων. Επιπλέον, βέβαια, αποκαλύπτεται ταυτόχρονα και
μια βαθιά “συντηρητικοποίηση” των πολιτικών κοσμοαντιλήψεων των συμπατριωτών
μας. Ας πάρουμε, λοιπόν, μια πικρή γεύση αυτής της παράξενης προσέγγισης:

1. Οι Έλληνες πιστεύουν ότι η πολιτική δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά
τους. Αντί, όμως, να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις (να συγκροτήσουν, λ.χ.,
αυτόνομα κοινωνικά κινήματα), αυτοί “πηγαίνουν στο σπίτι τους” να δουν
τηλεόραση (όπως δείχνει η έρευνα)! Έτσι γίνονται παθητικά όντα και
“διασκεδάζουν” – απλώς – με το πολιτικό γίγνεσθαι (Μπροντιγιάρ).

2. Οι Έλληνες υπερασπίζονται την ανάγκη τήρησης των νόμων. Όταν, όμως,
τους δίνεται η ευκαιρία καταπατούν τον νόμο για την εξυπηρέτηση του ατομικού
τους συμφέροντος (αφού το γενικότερο ποσοστό της διαφθοράς στη χώρα μας δεν
είναι και τόσο μικρό, όπως δείχνουν πολλές άλλες έρευνες!).

3. Οι συμπατριώτες μας πιστεύουν στη σημαντική ιδεολογική αξία της
αλληλοβοήθειας, αλλά – δυστυχώς πάλι – η πίστη τούτη δεν αφορά τους αλλοδαπούς
μετανάστες (που φαίνεται ότι συνιστούν για κάποιους κατώτερα όντα)! Πάντως, το
πρόβλημα της ανθρώπινης μεταχείρισης των αλλοδαπών αφορά όλη την Ευρώπη (μόλις
την προηγούμενη εβδομάδα στο Σάσεξ της Αγγλίας έκαιγαν ψεύτικα ομοιώματα
μεταναστών και Τσιγγάνων, “Daily Telegraph”, 29/10/2003!).

4. Υπάρχει, πάντως, μια καταγραφή στην έρευνα αυτή που έχει ταξική
διάσταση και δεν επιδέχεται εύκολα “διπλή ανάγνωση”. Μόνο το 10,6% των Ελλήνων
δηλώνει ότι ζει άνετα! Αυτό το μέγεθος εκκολάπτει ανασφάλεια (και όχι το μικρό
ποσοστό εγκληματικότητας των ξένων).

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά; Έχω την εντύπωση ότι μάλλον ανιχνεύουμε
ακόμα τα δεδομένα μιας καινούργιας κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας που
εκκολάπτεται μπροστά μας. Οι Έλληνες δεν την κατανοούν, όπως φαίνεται (ή την
κατανοούν συγκεχυμένα), και υιοθετούν ατομοκεντρικές συμπεριφορές. Πάντως, η
ιδεολογία του carpe diem (ας φάμε, ας πιούμε, αύριο πεθαίνουμε) δεν οδηγεί
στην υπέρβαση της σημερινής κατάστασης! Οδηγεί σε τραγικά αδιέξοδα!».

O Γρηγόρης Καλφέλης είναι καθηγητής της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.