Σκιές στο δάσος

Και ξαφνικά βρίσκεις τον εαυτό του χαμένο σε ένα τρομακτικό δάσος την ώρα που
νυχτώνει και σκιές προβάλλουν από παντού, καθώς ακούς τα ξερά φύλλα να τρίζουν
από πατημασιές, ενώ υποτίθεται πως ήσουν μόνος. Θέλεις να αρχίσεις να τρέχεις
πανικόβλητος ή να ξεσπάσεις σε γέλια.

«Happy Songs for Happy People» Mogwai (Virgin)

Πρόκειται για ένα πραγματικά εφιαλτικό σκηνικό ή για μια ακόμη παραγωγή
ριάλιτι «σαρβαϊβορικού» τύπου, το «Δάσος» ή κάπως έτσι. Οπότε τα βήματα που
άκουσες ήταν απλώς του κάμεραμαν που σε ακολουθούσε για να γράψει τις
αντιδράσεις σου. Διαλέγεις και παίρνεις. Μια κλασική περίπτωση «θορύβου» –
καθαρά προσωπική επιλογή – η περίπτωση των Mοgwai. Το σχήμα από τη Γλασκώβη
που πέρασε πριν από λίγο καιρό και από τα μέρη μας, ξεδιπλώνει το κουβάρι
μουσικής ασυναρτησίας και αυτό που έχεις να κάνεις είναι να διαλέξεις την άκρη
του. Από την πρώτη στιγμή που ζήτησαν την προσοχή, κάπου εκεί το 1996 με το
Young Team, πρόσφεραν ανοιχτά κακοφωνία σαν τέχνη (και μερικές φορές είναι
τέχνη) ασυδοσία από ηλεκτρικές κιθάρες και ένα πείσμα στον μονότονο υπνωτικό
ρυθμό που κατευνάζει και εξοργίζει – εξαρτάται πάλι σε ποια άκρη του κουβαριού
στέκεσαι.

Συγγενείς των Bloody Valentine και «ξαδέλφια» των Sigur Ros, οι Mogwai
περιφρονούν επιδεικτικά ό,τι βγάζει νόημα. Στα δικά τους «ιερογλυφικά» μπορείς
να αποκωδικοποίησεις την ασυνεννοησία των ανθρώπων, τα αδιέξοδα της εποχής,
την αγωνία για κρυμμένες απαντήσεις και την απογοήτευση που δεν βρίσκεις
τίποτε στο ψυγείο. Ένα χρυσό παιδί στην παρέα, ο Στιούαρτ Μπρέιδγέιτ κάνει
σπουδαία πράγματα στις κιθάρες (δεν θα έλεγα το ίδιο και για τα φωνητικά) και
είναι υπεύθυνος πιο πολύ απ’ όλους για ό,τι κάνει τον ήχο των Mogwai μοναδικό.
Στα «Hunted by a freak», «Kids will be skeletons» και πρώτα απ’ όλα στο
καλωσόρισμα του τίτλου «Happy Songs For Happy People» οι φίλοι μας κάνουν
χιούμορ – και αυτό, δεδομένων των συνθηκών, δεν μπορεί παρά να εκτιμηθεί. Και
είναι αλήθεια πως μπορείς να κλείσεις τα μάτια και να ταξιδέψεις με τη μουσική
τους – όπως λένε οι φαν – το θέμα είναι όμως πού θα πας…

«Rounds» Four Tet (Virgin)

Από τις όχθες της νεο-τζαζ ώς τις άκρες της «αφηρημένης» ελεκτρόνικα
μεσολαβούν ένα σωρό εξελίξεις στην περιπέτεια του ρυθμού, τις οποίες υποκινεί
στην προκειμένη περίπτωση ο κ. Κίραν Χέμπντεν, ο οποίος εργάζεται εδώ με το
όνομα Four Tet, άλλες φορές κυκλοφορεί με το σχήμα των Fridge, ενώ γυρίζει τον
κόσμο με ένα «λάπτοπ» σαν περιπλανώμενος τροβαδούρος που αντάλλαξε την κιθάρα
του με υπολογιστή (πρακτικά σκεπτόμενος, αφού θα έχει έτσι και κιθάρα και
ντραμς και ό,τι θελει ). Εδώ, ο Four Tet κάνει καλύτερα όσα είχε προαναγγείλει
πάνω-κάτω με τα Dialogue και Pause, μοντάροντας μοτίβα από παντού, από
εκλεπτυσμένους ήχους ηλεκτρονικής προέλευσης μέχρι φανκ ή καλυμμένο χιπχοπ,
την ηχώ των Massive Attack ώς και κινέζικες μουσικές και τη «φωνή» από το
πλαστικό παπάκι που πατάς, την ταμειακή μηχανή ή το γάργαρο γκλινκ-γκλινκ
κρεμασμένων στολιδιών που τα κουνάει ο αέρας. Τα πάντα κάνουν μουσική για τον
Four Tet και τα πάντα βρίσκονται στα δάκτυλά του.

«Α special album» Ralph Myerz and the Jack Herren Band (Eros)

Ο ένας μετά τον άλλον καταφθάνουν οι βόρειοι που στυλιζάρουν τον ρυθμό και
φροντίζουν από τη νέα παραγωγή να μη λείπουν τα «κλασικά είδη» άλμπουμ. Να μη
σας θυμίσω τους Royksopp, αλλά να σας πω για τους Ralph Myerz (που πήραν το
όνομά τους από τον κάμεραμαν του Ρας Μέγιερ – έκανε εκείνες τις σκανδαλιστικές
ταινίες με το αξεπέραστο κιτς των 70s. Αυτό το κιτς επανεκτιμούν τούτοι εδώ οι
Νορβηγοί, στολίζοντάς το με χαλαρή ντίσκο και μελωδίες με άφθονο «νταμπ», όπως
ακούγεται στα Α special Morning και το You Never Come Close, αφού προηγουμένως
έχουν στείλει το κομμάτι τους «Nikita» σε σφαίρες επιτυχίας που θα ζήλευε και
η Μαντόνα, που θέλει να είναι πάντα στην κόψη του ρυθμού. Το σίγουρο είναι πως
οι Ralph Myerz θα είναι παρόντες την ώρα που θα ανακοινώνονται τα καλά νέα της
μουσικής. Όπως και να φτάνει σε εσάς, από το CD, το βινύλιο ή κατευθείαν από
τον υπολογιστή, στην καρδιά σας.

Όνομα και διεύθυνση

* http: //www.mogwai.co.uk/. Οι
Mogwai ξεναγούν το κοινό τους στο σκωτσέζικο καλοκαίρι, με λίγο πιο πολύ
ζέστη.

* Ακόμη μία μονομαχία. Ο «Τζέισον κατά του Φρέντι» στο σινεμά. Μπορεί
κανείς να στοιχηματίσει για τον τελικό νικητή στο σάιτ της ταινίας http: //www.freddyvsjason.com.
Υποψιάζομαι ισοπαλία.