[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Εξαίρετο ήταν το εύρημα των εφημερίδων που χαρακτήρισαν «ασπιρίνες» τα μέτρα
της κυβέρνησης για την ακρίβεια. Κρίμα που η ίδια η κυβέρνηση δεν το υιοθετεί.
Θα μπορούσε σχεδόν ανέξοδα – χορηγώντας κουτάκια ασπιρινούλες – να
δημιουργήσει κλίμα ευφορίας στους πολίτες. Και ειδικά σ’ αυτούς
τους…«περίεργους» που έχουν την κακή συνήθεια να συχνάζουν στις λαϊκές
αγορές και «παθαίνουν» – «αφού κύριε βλέπεις ότι σε πειράζει η ακρίβεια, γιατί
επιμένεις και πηγαίνεις στη λαϊκή;» όπως θα ‘λεγε και ο κάθε σοβαρός
μανδαρίνος που σέβεται την ιδιότητά του. Όμως, πέρα από την αποτελεσματικότητα
των όσων αποφάσισαν την περασμένη Τρίτη στην υπό τον K. Σημίτη σύσκεψη,
υπάρχει ένα ουσιαστικό ζήτημα το οποίο δύσκολα θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν:
ύστερα από πολλά χρόνια ξαναγύρισε στο λεξιλόγιο του Έλληνα η λέξη «ακρίβεια».
Κι αυτό είναι ό,τι χειρότερο μπορούσε να της συμβεί της κυβέρνησης. Κυρίως,
γιατί όσα μέτρα και να λάβει θα τον βρίσκει τον όρο, με το παραμικρό, μπροστά
της…

Κοντούλες, 7 ευρώ το κιλό

Αρκετοί, πάντως, έμειναν με την απορία τι χρειαζόταν η σύσκεψη της περασμένης
Τρίτης για την ακρίβεια, αφού μόνο διαπιστώσεις έκαναν οι μετέχοντες –
ελπίζουμε όχι του στυλ «εμένα η γυναίκα μου πήγε προχθές στη λαϊκή και αγόρασε
αχλάδια κοντούλες 7 ευρώ το κιλό». Διότι τις κοντούλες τις είδε και μόνος του
ο πολίτης-πελάτης της λαϊκής πόσο πήγαν – άκου 7 ευρώ, ήτοι 2.385 στρογγυλές
δραχμούλες! Και με το που τις είδε, τους έδωσε πολλά χαιρετίσματα, διότι τι να
φας με 7 ευρώ. Το κοτσάνι, το κουκούτσι ή το «ψαχνό»; H βασική απορία λοιπόν
όσων έμαθαν για τη σύσκεψη ήταν η σκοπιμότητά της. Γιατί έπρεπε να κληθούν ο
Άκης, ο Κίμων και ο Γεωργακόπουλος, αφού και ο Σημίτης έχει κάνει στο
υπουργείο Εμπορίου, και ο Χρυσοχοΐδης, και ο Κοσμίδης (ως γενικός γραμματέας
του υπουργείου). Δεν τα ήξεραν; Δεν γνώριζαν τους μηχανισμούς που λειτουργούν
και εκτοξεύουν τις τιμές; Ασφαλώς και τους ήξεραν. Και απ’ έξω από το κτίριο
της Πλατείας Κάνιγγος να περνάς, δεν μπορεί, όλο και κάτι θα ‘χεις μάθει για
τις… κοντούλες – πόσο μάλλον να έχεις θητεύσει και μέσα. Άρα; Σε δουλειά να
βρισκόμαστε…

Ο τσάμικος της N.Δ.

H Νέα Δημοκρατία που το έχει «πιάσει» το θέμα της κυβερνητικής ζαλάδας, το
έχει ρίξει κανονικά στον τσάμικο. Γλέντια και χοροί στήνονται καθημερινά στη
Ρηγίλλης με τα όσα συμβαίνουν στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Τις προάλλες είδαν
κι έπαθαν να συμμαζέψουν τον Προκόπη (Παυλόπουλο) και τον Αλογοσκούφη που
ήθελαν ντε και καλά να συνεχίσουν στο προαύλιο του κόμματος το πάρτι που είχαν
στήσει νωρίτερα στη Βουλή, κατά την εξέταση του κυρίου Θωμαδάκη στην Επιτροπή
Θεσμών και Διαφάνειας – για τις ενασχολήσεις στο Χρηματιστήριο των κυρίων
Νεονάκη και Μανίκα. Συγγνώμη, αλλά αν συνεχιστεί αυτό το κακό, σε λίγο βλέπω
το κόμμα να μετακομίζει από το ιστορικό κτίριο της Ρηγίλλης λόγω των έντονων
διαμαρτυριών των περιοίκων…

Οι κύριοι του Συμβουλίου της Επικρατείας

Άντε πάλι με το Συμβούλιο της Επικρατείας. Οι κύριοι Σύμβουλοι φαίνεται ότι
εργάζονται ακούραστα. Χωρίς σταματημό, μέσα στο καλοκαίρι. Χωρίς διακοπή,
χωρίς ανάσα. Μόνο που δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι εργάζονται γι’ αυτό που
έχουν εκπαιδευτεί, και διοριστεί. Διαβάζοντας κάτι αποφάσεις που βγάζουν,
σκέπτεται κανείς ότι μάλλον… αρχιτέκτονες, τοπογράφοι, μηχανικοί,
κατασκευαστές θα ήθελαν να είχαν γίνει. Κι όχι δικαστές. Αλλιώς πώς να
εξηγήσει κανείς τη… σπουδή με την οποία καταπιάνονται με θέματα που δεν
γνωρίζουν – όπως για παράδειγμα το αν το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης (έργο ζωής
για τη χώρα) δεν θα έπρεπε να κατασκευαστεί έτσι όπως έχει εγκρίνει το
υπουργείο Πολιτισμού, και καμιά διακοσαριά ειδικοί. Έχουν πρόταση οι ίδιοι οι
κύριοι Σύμβουλοι Επικρατείας; Ας την υποβάλουν. Αν δεν έχουν, ας αφήσουν τις
κωλυσιεργίες για να κατασκευαστεί επιτέλους το Μουσείο. Αλήθεια, δεν
διδάχθηκαν τίποτε από την ετσιθελική καθυστέρηση για 2,5 χρόνια της
Περιφερειακής Υμηττού, που την πλήρωσαν με εκατομμύρια χαμένες εργατώρες
μποτιλιαρισμένοι στη Μεσογείων οι ταλαίπωροι κάτοικοι αυτής της πόλης; Έλεος
πια…

Από μηχανής θεός

Με ύφος «όπου να ‘ναι ‘ρχόμαστε», εμφανίστηκε ο Κώστας Καραμανλής στη
συνέντευξη της Δευτέρας, αλλά στάθηκε άτυχος. Διότι εκεί που περίμενε ότι θα
γινόταν το έλα να δεις με όσα έλεγε για το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση, έγινε
πράγματι το «έλα να δεις», αλλά «στον δικό του χώρο»! Ας είναι καλά – για το
ΠΑΣΟΚ – ο Μητσοτάκης, τον οποίο αν γνώριζε ο Ευριπίδης προσωπικά, με αφορμή
αυτόν θα είχε δημιουργήσει τον «από μηχανής θεό» και δεν θα καθόταν να σπάει
το κεφάλι του να τον βρει. Αλλά ο μεγάλος τραγωδός έζησε 25 αιώνες πριν, ενώ ο
Μητσοτάκης ζει 25 αιώνες μετά – και εξακολουθεί να ταράζει τον ύπνο του
Καραμανλή και να δίνει ένα χεράκι στο ΠΑΣΟΚ. Να πάρει μια ανάσα, το
στριμωγμένο. Τη Δευτέρα, με τη συνέντευξη στον Σκάι, ο επίτιμος έδωσε ρέστα.
Στη Ρηγίλλης πάλι, την πλήρωσαν κάτι τασάκια, κάτι καρέκλες, και ο μεγάλος
μαύρος καναπές. Πρόεδρε, ψυχραιμία…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Ρυθμιστής ή Σπάρτακος;

Τα έριξε και πάλι χοντρά ο Πάγκαλος, όπως συχνά και επαναλαμβανόμενα θα το
κάνει από εδώ και πέρα – και από τον Σεπτέμβριο με ιδιαίτερη ένταση. Ο λόγος
είναι απλός: ο Πάγκαλος γνωρίζει ότι από τον Κώστα Σημίτη, και το νέο
περιβάλλον που δημιουργεί γύρω του, δεν έχει να περιμένει τίποτε. Γνωρίζει
επίσης πως έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα η σχέση του με το ΠΑΣΟΚ έχει την
αντοχή λεπτής κλωστής – ένα τσακ να κάνει, κόπηκε. Ξέρει πως μόνον ένας τρόπος
υπάρχει για να κρατηθεί στο προσκήνιο – και είναι ο συγκεκριμένος. Βγαίνω, τα
λέω με περίτεχνες εκφράσεις, και στέλνω αδιάβαστο και τον Σημίτη και το
περιβάλλον του. Τώρα τελευταία έκανε μια διαφοροποίηση. Χτύπησε το σύνολο των
κορυφαίων στελεχών. Τυχαία; Όχι βέβαια. Απλώς ο Πάγκαλος, χτυπώντας όλους
συλλήβδην τους «μεγάλους», και μη εξαιρώντας κανέναν, επιχειρεί να εκφράσει
όλους τούς κάτω από τη μέση, τους «καταπιεσμένους» του ΠΑΣΟΚ. Εκείνους, που
όπως κι αυτός, δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Που δεν θα γίνουν τίποτε, ούτε καν
υφυπουργοί. Αν τα καταφέρει, θα καταστεί ρυθμιστής στην υπόθεση της διαδοχής.
Αν όχι, θα μείνει ένας – ακόμη – Σπάρτακος!..