γιατί… λέμε «Tου πήρε τον αέρα»;

Τα παλιά χρόνια, τα πολεμικά καράβια που αντιμετώπιζαν τα εχθρικά σε ναυμαχία
προσπαθούσαν πάντα να έχουν τον αέρα με το μέρος τους. Ο στόλος που είχε
«σύμμαχο» τον αέρα κέρδιζε συνήθως τη ναυμαχία. Πολλοί όταν έβλεπαν ότι δεν
είχαν με το μέρος τους τον αέρα, λίγο πριν αρχίσει η ναυμαχία το έσκαγαν για
να μην καταποντιστούν τα καράβια τους άδικα. Όμως υπήρχαν και κυβερνήτες
καραβιών που το έλεγε η καρδιά τους – κυρίως οι Βενετσιάνοι – και αδιαφορούσαν
ως προς το ποια κατεύθυνση πνέει ο άνεμος. Αντί να το βάλουν στα… πόδια,
ορμούσαν εναντίον του εχθρού με όλες τους τις δυνά-μεις και με διάφορες
στρατη-γικές κινήσεις, τεχνάσματα και ελιγμούς κατόρθωναν να πάρουν τον αέρα
του αντιπάλου τους. Και να κερδίσουν τη μάχη. Από αυτό το γεγονός – σύμφωνα με
όσα χαρακτηριστικά γράφει ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Τάκης Νατσούλης στο
βιβλίο του «Λέξεις και Φράσεις Παροιμιώδεις» (Εκδόσεις Σμυρνιωτάκης) – έμεινε
στις νεώτερες γενιές η φράση: «Του πήρε τον αέρα».