Η κληρονομιά του νεκροθάφτη

Όσοι παρακολουθούν την εξέλιξη της «υπόθεσης Τέως» με επιμέλεια, θυμούνται
προφανώς ότι δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που αποκαλύφθηκε
μία… συγκινητική ανθρώπινη ιστορία: ένας εργολάβος κηδειών, από την Πάτρα,
έγινε μακαρίτης. Κι όταν ανοίχτηκε η διαθήκη του, διαπιστώθηκε ότι μία από τις
τελευταίες θελήσεις του ήταν να κληροδοτήσει ένα σπίτι στον γιο τού κ.
Ντεγκράτσια, τον νεαρό Παύλο…

Ο μακαρίτης είχε προλάβει – εν ζωή – να ακούσει όλα εκείνα που είχε δηλώσει ο
κ. Τέως όταν το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου του
επιδικάσει τη γλίσχρα αποζημίωση των 4,6 δισ. δραχμών. Είχε συγκινηθεί από τη
θέληση του μετέπειτα κ. Ντεγκρέτσια να βρει ένα μικρό σπιτάκι στην Ελλάδα, για
να ζήσει μαζί με τη σύζυγό του, «τώρα που μεγάλωσαν τα παιδιά».

Ένα τέτοιο σπιτάκι διέθετε ακριβώς και ο εργολάβος κηδειών – και το έγραψε
απευθείας στον Παύλο, για να γλιτώσουν οι Ντεγκρέτσια τον φόρο κληρονομιάς που
θα έπρεπε να πληρώσουν αργότερα, αν ο κ. Ντεγκρέτσια το μεταβίβαζε στον γιο
του. Πρακτικός άνθρωπος ο μακαρίτης…

Πώς το εξέλαβε το ζήτημα ο κ. Τέως; Λοιπόν, έστειλε επιστολή – ακούσατε,
ακούσατε – με την οποία… αποποιείται την κληρονομιά. Όπου όμως, σημειώνει
ότι «τον τελευταίο λόγο» τον έχει ο γιος του Παύλος!

Εν ολίγοις, ο κ. Ντεγκρέτσια αποποιείται μία κληρονομιά που… δεν έχει – και
ο Παύλος θα το χειριστεί καταλλήλως το ζήτημα, όταν θα ‘χει ξεχαστεί το άχαρο
επάγγελμα του κληροδοτήσαντος. Πρακτικός άνθρωπος και ο κ. Τέως!