Άπαντες, πλην Αλαβάνου…

ΤΟ ‘ΧΕΙ ΑΡΑΓΕ σε κακό ο κ. Αλ. Αλαβάνος να σιωπήσει όταν δεν είναι και
μεγάλη ανάγκη να μιλήσει; Μπήκε χθες ο κ. Κ. Σημίτης στο Ευρωκοινοβούλιο –
σύσσωμοι οι ευρωβουλευτές σηκώθηκαν όρθιοι για να χειροκροτήσουν την
προσπάθειά του να πετύχει μία κοινή ευρωπαϊκή στάση στην υπόθεση του Ιράκ.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ οι ομιλίες των επικεφαλής των πολιτικών ομάδων του
Ευρωκοινοβουλίου – όλες είχαν ώς και διθυραμβικό τόνο για την επιτυχία του κ.
Κ. Σημίτη και της ελληνικής προεδρίας…

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, όπως προβλέπει ο Κανονισμός του Ευρωκοινοβουλίου, πήραν
τον λόγο και ευρωβουλευτές. Ε, ο κ. Αλ. Αλαβάνος είχε εγκαίρως εγγραφεί, ώστε
να λάβει τον λόγο και να μπορέσει να πει ότι η απόφαση είναι… λίγο
γιούνισεξ. Ότι δηλαδή μπορεί να «φορεθεί» και από τους μεν και από τους δε και
λοιπά…

ΚΑΛΑ, ήταν ανάγκη να πάρει τον λόγο; Αφού, ούτως ή άλλως, δεν τα έλεγε
για τους «εκεί», αλλά για τους «εδώ», δεν μπορούσε να τηρήσει τις συνήθειές
του και να… καταγγείλει την κυβέρνηση σε τηλεοράσεις και ραδιόφωνα;