ΓΝΩΜΗ Μια σκοτεινή στιγμή

Το αποτέλεσμα των πρόσφατων εκλογών για την ανανέωση του Κογκρέσου θα έχει
επιπτώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο, από τα Ηνωμένα Έθνη μέχρι την Ιερουσαλήμ, το
Ριάντ, την Πιονγκγιάνγκ και τη Βαγδάτη. Η κυβέρνηση Μπους θα συνεχίσει βέβαια
να μιλά για συνεργασία με τους συμμάχους της. Το λόμπι Τσέινι-Ράμσφελντ-Ράις,
όμως, με το οποίο ο πρόεδρος έχει συνταχθεί πλήρως, είναι βέβαιο ότι θα
θεωρήσει το εκλογικό αποτέλεσμα ως δικαίωση της προσέγγισής τους από τον
κόσμο. Και πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες θα δυσανασχετήσουν βλέποντας την Αμερική να
γίνεται όλο και πιο αλαζονική, όλο και πιο μονομερής, όλο και πιο ανυπόμονη με
τις συνθήκες και τις διεθνείς συμφωνίες που περιορίζουν την ισχύ της.

Οι επιπτώσεις στην Αμερική θα είναι ακόμη πιο σημαντικές. Ο πρόεδρος θα είναι
ισχυρότερος από ποτέ. Θα πρέπει να περιμένουμε ένα νέο υπουργείο για την
Εσωτερική Ασφάλεια, το πρώτο μεγάλο καινούργιο υπουργείο από τότε που ο Χάρι
Τρούμαν δημιούργησε το υπουργείο Αμύνης. Ο Μπους θα εντείνει τις πιέσεις του
για την καθιέρωση σχολικών κουπονιών, καθώς και για τη μερική ιδιωτικοποίηση
της κοινωνικής ασφάλισης. Το σημαντικότερο απ’ όλα, όμως, είναι ότι θα
προχωρήσει γρήγορα ο διορισμός ομοσπονδιακών δικαστών, τον οποίο η Γερουσία
μπλοκάριζε για μήνες. Στις μέρες μας, άλλωστε, η διαρκέστερη κληρονομιά ενός
συντηρητικού προέδρου είναι ο διορισμός συντηρητικών δικαστών.

Για το φιλελεύθερο ήμισυ της Αμερικής, η ώρα είναι πράγματι σκοτεινή. Για τον
Μπους, όμως, είναι μια απελευθέρωση. Η πολιτική βέβαια είναι ένα επικίνδυνο
παιχνίδι. Αρκεί ο Μπους να κοιτάξει τον πατέρα του για να θυμηθεί πώς ένας
πρόεδρος με δημοτικότητα 80% ύστερα από έναν πόλεμο μπορεί να οδηγηθεί στην
καταστροφή έπειτα από 18 μόλις μήνες. Αν όμως δεν συμβεί μια καταστροφή στον
Κόλπο ή ένα οικονομικό κραχ, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς σήμερα έναν
Δημοκρατικό υποψήφιο που να μπορεί να σταματήσει τον καλπασμό του Τζορτζ Μπους
Τζούνιορ προς μια δεύτερη θητεία.