Καλή αρχή με Στέλιο

«ΤΑ ΝΕΑ» επιλέγουν κάθε Δευτέρα θέματα από περιοδικές εκδόσεις ποικίλου ενδιαφέροντος

Καλοδεχούμενο το νέο περιοδικό και να είναι καλοτάξιδο. Είμαι βέβαιος πως αν
στεργιώσει θα μάθουμε περισσότερα για το προσκήνιο, το παρασκήνιο, την ιστορία
και τα πρόσωπα ενός χώρου γοητευτικού, που τον περπατάμε και τον απολαμβάνουμε
πολλές δεκαετίες: Τον χώρο του λαϊκού τραγουδιού. Να το πω από την αρχή:
Μπορεί σε πολλά απ’ όσα γράφονται ή θα γραφτούν να διαφωνήσει κάποιος, αλλά
τουλάχιστον θα έχει τη βεβαιότητα ότι δεν γράφονται από συμφέρον – κάθε
είδους. Και αυτό γιατί ο υπεύθυνος του περιοδικού Γιώργος Κοντογιάννης έρχεται
από τα παλιά με γνώση, μεράκι και ανιδιοτέλεια. Δεν μπορεί ν’ αλλάξει στα…
γεράματα.

Στη θεματογραφία: Θα διαβάσετε πολλές ειδήσεις από τον χώρο του λαϊκού
τραγουδιού και όχι μόνο, σχόλια, άρθρα (Μανώλης Ρασούλης, Μανόλης Σαββίδης,
Βασίλης Ρώτας, Αμβρόσιος Σανταμούρης), μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για το λαϊκό
τραγούδι σήμερα και άλλα πολλά. Αφιέρωμα του τεύχους: «Στέλιος Καζαντζίδης».

Πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ένα θαυμάσιο κείμενο και πολλά δισκοβιογραφικά
στοιχεία από την πορεία του μεγάλου λαϊκού τραγουδιστή, που καταγράφει ο
ερευνητής του λαϊκού τραγουδιού Βαγγέλης Αρναουτάκης. Ακόμα: Μνήμες ανθρώπων
που τον γνώρισαν ή τον αγάπησαν, επιλογή LP και CD για μια «βασική δισκοθήκη
Καζαντζίδη» κ.λπ.

Διαβάζοντας ένα άλλο θέμα, πέφτω πάλι… εμμέσως στον Καζαντζίδη. Είναι το
μικρό αλλά μεστό κείμενο του Άρη Νικολαΐδη για τον Γιάννη Παπαϊωάννου. Τον,
κατά την ταπεινή μου γνώμη, γνησιότερο ρεμπέτη (τον θυμάμαι σαν τώρα να δίνει
στη ζούλα κέρματα σε κάτι Αγιάννηδες, στις Τζιτζιφιές). Η αφήγηση του
Νικολαΐδη: «Τέλη δεκαετίας του ’50 και ο Καζαντζίδης, περιζήτητος πια,
τραγουδά στην “Τριάνα” του Χειλά.

Ο Παπαϊωάννου έχει γυρίσει από την Αμερική και δουλεύει κι αυτός εκεί,
κάνοντας καμιά ώρα δικό του πρόγραμμα. Το μαγαζί δουλεύει συνέχεια γεμάτο,
αλλά τα υπόλοιπα μαγαζιά έχουν πρόβλημα, αφού ο Καζαντζίδης τούς έχει πάρει
όλη την πελατεία. Έτσι, μαζεύονται μια ομάδα μαγαζάτορες (όλοι “νονοί” της
νύχτας) με τους μπράβους τους, ανάμεσά τους αρκετοί γνωστοί φονιάδες, πάνε
στην “Τριάνα” και ζητούν απ’ τον Χειλά να “κατεβάσει” τον Καζαντζίδη. Ο Χειλάς
αρνείται και προμηνύεται κανονικό μακελειό.

Την τελευταία στιγμή κι αφού όλοι είναι με τα κουμπούρια στα χέρια, σηκώνεται
ο Παπαϊωάννου και τους λέει:

“… Θα πρέπει να φάτε κι εμένα, γιατί εδώ βγάζω μεροκάματο”.

Βλέποντας τον Παπαϊωάννου, οι μπράβοι τα μάζεψαν κι έφυγαν!».

Παρέλειψα να σημειώσω πολλά κι ενδιαφέροντα θέματα. Καλό κουράγιο σε όσους
μπήκαν στην περιπέτεια και γρήγορη βελτίωση στην οργάνωση της ύλης και στη
σελιδοποίηση.

«ΕΡΕΙΣΜΑ»

Τρικυμία εν (ποιητικώ) κρανίω

Φαντασθείτε τη σκηνή: Με το που πέφτει η χούντα και γίνεται η μεταπολίτευση,
πολιτικοί, εκπαιδευτικοί, λόγιοι και άλλοι περίεργοι σκυμμένοι σε σκοτεινά
γραφεία κάνουν εσκεμμένες προσπάθειες να αφελληνίσουν τους συνέλληνες και να
αλλοιώσουν συστηματικά την ελληνική γλώσσα!

Τον λένε Χρήστο Κουτσοκλένη, είναι ποιητής και εκπαιδευτικός και το πολύ καλό
περιοδικό των Χανίων κάνει αφιέρωμα στο έργο του. Για να μην τον προδώσω, ιδού
ολόκληρη η άποψή του για την «καταστροφή της ελληνικής γλώσσας»:

«Η γνώμη που έχω σχηματίσει είναι πολύ συγκεκριμένη. Γίνεται εσκεμμένη
προσπάθεια τα τελευταία 25 χρόνια, από τη μεταπολίτευση δηλαδή και μετά,
συστηματικής αλλοίωσης της γλώσσας μας με απώτερο στόχο τον αφελληνισμό των
Ελλήνων και τη μετατροπή τους σε αλλοτριωμένους υποτελείς. Πώς; Με την απώλεια
ενός πολύτιμου και μοναδικού εργαλείου σκέψης και έκφρασης, με την απώλεια του
συνδετικού μας κρίκου με την παράδοσή μας, με την απώλεια του βασικού
χαρακτηριστικού της ελληνικότητας, που σιγά – σιγά μας πείθουν να το
αποποιηθούμε οι ίδοι. Ξεκινήσαμε με το μονοτονικό και τις δήθεν δικαιολογίες
για απλοποίηση και είδαμε να λαμβάνονται αποφάσεις ερήμην του λαού. Γιατί,
όμως ξεχνάμε ότι η γλώσσα διαμορφώθηκε πρωτίστως από τον λαό που τη μιλά,
δευτερογενώς από τους ανθρώπους του πνεύματος και όχι από κέντρα εξουσίας;
Έπειτα έχουμε την απότομη εισβολή των ηλεκτρονικών υπολογιστών, η οποία μέσα
σε σύντομο χρονικό διάστημα διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τη γλώσσα που
επικράτησε όχι μόνο στα έντυπα αλλά και στην καθημερινότητα. Και προς Θεού,
μην αρχίσουν τα “αστεία” για εθνικισμούς κ.λπ., τα θεωρώ ύποπτα!».

Ελάτε τώρα, ω ποιητή μου, μην εξάπτεσθε. Είκοσι πέντε χρόνια όλοι αυτοί που
βυσσοδομούν δεν κατάφεραν να αλλοιώσουν ούτε τη γλώσσα του εντύπου που σας
φιλοξενεί ούτε άλλων εκατοντάδων παρόμοιων. Τώρα θα τα καταφέρουν οι ανίκανοι;
Τελικό σχόλιο μιας λέξης: Σοβαρευτείτε.

«ΕΝΔΟΧΩΡΑ»

Δορίσκος ή η ιστορία της θρακικής γης

Αφιερωμένο στον αρχαίο Δορίσκο της Θράκης είναι το νέο τεύχος του περιοδικού
της Αλεξανδρούπολης που εκδίδει ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Ενδοχώρα». Τι ήταν ο
Δορίσκος; Ο βιβλιοθηκονόμος του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίυ Θράκης Θεόδωρος
Κυρκούδης, που είχε την επιμέλεια του αφιερώματος, σημειώνει στο εισαγωγικό
του:

«Είναι εκπληκτικό και μόνο το γεγονός, ότι από το 512 π.Χ., που εμφανίζεται
στο προσκήνιο της Ιστορίας, χρησιμοποιεί το ίδιο όνομα: ΔΟΡΙΣΚΟΣ.

Οι ερευνητές είναι ασαφείς ως προς τον προσδιορισμό του αρχαίου Δορίσκου. Ήταν
πόλις, φρούριο, κάστρο ή “Θράκης αιγιαλός και πεδίον μέγα”, όπως τον ονομάζε ο
Ηρόδοτος;».

Αυτή η περιοχή, λοιπόν, βρίσκεται μεταξύ της Τραϊανούπολης και των Φερών, έχει
κινήσει την προσοχή αρχαιολόγων, φιλολόγων, λογίων, φιλέρευνων και…
αρχαιοκαπήλων εδώ και πολλά χρόνια. Ο Θ. Κυρκούδης δημοσιεύει στο περιοδικό
πολλά μελετήματα που μαρτυρούν τη σπουδαιότητα του αρχαιολογικού τόπου, όπως
αυτό του μακαρίτη δημάρχου Φερών που έγραφε το 1993, ότι αν ανασκαφεί ο
Δορίσκος «θα προκύψουν τόσα και τέτοια στοιχεία, που θα αποκαταστήσουν σε
σημαντικό βαθμό τούς χαμένους κρίκους της δικής μας ιστορίας της θρακικής γης».

«ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ»

Κανονισμός

Αυστηρή κριτική στον νέο κανονισμό λειτουργίας των σχολείων δημοσιεύει μεταξύ
άλλων το περιοδικό, σημειώνοντας ότι «είναι στην ουσία τριμερής και αφορά τους
μαθητές, τους εκπαιδευτικούς αλλά και τους διευθυντές, και καθορίζει σε
μονόδρομη λογική μόνον υποχρεώσεις, αποφεύγοντας επιμελώς οποιαδήποτε αναφορά
σε δικαιώματα…

Ο κανονισμός, λοιπόν, δεν είναι παρά η ιδεολογική συνιστώσα στην αναβαθμισμένη
αναπαραγωγική και κατανεμητική λειτουργία του σχολείου.

Βασικό στοιχείο αποδοχής της λειτουργίας αυτής από τους εκπαιδευτικούς και
κυρίως τους μαθητές είναι η πειθαρχία, η υποταγή, η χειραγώγηση».

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

* «ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ»: Εϋντού 3Α, Αθήνα – 116 36. Τηλ. 010.7568.887

* «ΕΡΕΙΣΜΑ»: Πωλογιώργη 27, Χανιά – 731 10 Τ.Θ. 31. Τηλ. 08210.28473

* «ΕΝΔΟΧΩΡΑ»: Νικηταρά 23, Αλεξανδρούπολη – 681 00. Τηλ. 05510.31329

* «ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ»: Τ.Θ. 25085. Αθήνα – 100 26. Τηλ. 010.8823.762