Σαν παίρνει μπρος η μηχανή…

Πώς έγινε και έδωσε ο κ. Χριστόδουλος «άφεση αμαρτιών» στον κ. Γ. Τζαννετάκο;
Πώς και ο Αρχιεπίσκοπος έστερξε να συγχωρέσει τον εν πολλαίς καταγγελίαις
περιπεσόντα υποψήφιο υπερνομάρχη; Ωπ, σιγά… Πολλή φόρα πήρατε. Κατ’ αρχήν, η
«άφεση αμαρτιών» δεν ήταν ακριβώς… άφεση. Ήταν κάτι το γενικόλογον, κάτι το
περιφραστικόν, κάτι το άνευρο και πάντως όχι ιδιαιτέρως… ψηφοφέρον…

Γιατί; Μα, όπως γνωρίζουν οι έμπειροι περί τα εκκλησιαστικά της Ρηγίλλης, «η
μηχανή έχει πάρει μπρος» εδώ και καιρό. Εν ολίγοις, οι ψηφοσυλλεκτικοί
μηχανισμοί στις Ενορίες έχουν μπει σε κίνηση εδώ και πολλές ημέρες. Και οι
ψηφοφόροι – πιστοί έχουν παραλάβει τη «γραμμή», προ της συγχώρεσης…

Επομένως, γιατί ο κ. Χριστόδουλος προχώρησε σε αυτή την κίνηση της «αφέσεως»;
Λοιπόν, τα πράγματα είναι απλά: Από τη στιγμή που ο κ. Κ. Καραμανλής κατάλαβε
ότι μεταξύ Αρχιεπισκόπου και υποψηφίου υπερνομάρχη υπήρχε άβυσσος, έβαλε
λυτούς και δεμένους να παρέμβουν. Στόχος ήταν να κλείσει το χάσμα… κάτω από
το τραπέζι, χωρίς το πράγμα να βγει στη δημοσιότητα. Αλλά δεν τα κατάφεραν,
ούτε οι λυτοί ούτε οι δεμένοι!

Ωστόσο, οι πιέσεις στον Αρχιεπίσκοπο δεν σταμάτησαν ποτέ – ακόμα και από
πρόσωπα του άμεσου περιβάλλοντός του. Αρνήθηκε πεισματικά να δεχτεί τον
εκλεκτό της Ν.Δ., αλλά δεν μπορούσε και να υποκρίνεται ώς το τέλος ότι ήταν
βροχή το… φτύσιμο στον κ. Τζαννετάκο!

Κάπως έτσι προέκυψε αυτή η… μισή συγγνώμη, την οποία ο ίδιος ο κ.
Τζαννετάκος ουδέποτε ζήτησε και ο κ. Χριστόδουλος στην ουσία δεν έδωσε…