ΓΝΩΜΗ Κίνδυνος απομόνωσης

Σχεδόν έναν χρόνο από τότε που άρχισε τον πόλεμό της κατά της τρομοκρατίας,
αντί να ηγείται ενός δημοκρατικού συνασπισμού, η Αμερική κινδυνεύει με
απομόνωση. Η κυβέρνηση Μπους περιγράφει την πρόκληση που έχει μπροστά της με
ημιθρησκευτικούς όρους. Ο κόσμος ακούει ότι η τρομοκρατία είναι «κακή» –
πράγματι είναι – και ότι ευθύνονται γι’ αυτήν άνθρωποι που είναι «κακοί» –
πράγματι είναι. Όμως, το πολιτικό επιχείρημα που λείπει από αυτή τη συζήτηση
είναι ότι πίσω από κάθε τρομοκαατική πράξη υπάρχει ένα συγκεκριμένο πολιτικό
προηγούμενο. Στην περίπτωση της 11ης Σεπτεμβρίου δεν χρειάζεται πολλή ανάλυση
για να καταλάβει κανείς πως η πολιτική ιστορία της Μέσης Ανατολής έχει να
κάνει με το μίσος που τρέφουν οι Μεσανατολίτες για την Αμερική. Για να
κερδίσει κανείς τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, πρέπει να έχει δύο στόχους:
πρώτα να εξοντώσει τους τρομοκράτες και ύστερα να αρχίσει μια πολιτική
προσπάθεια που να επικεντρώνεται στις συνθήκες οι οποίες οδήγησαν στην
εμφάνισή τους. Αυτό κάνουν οι Βρετανοί στο Όλστερ, οι Ισπανοί στη χώρα των
Βάσκων και αυτό παροτρύνονται να κάνουν οι Ρώσοι στην Τσετσενία. Ο μάλλον
στενός και σχεδόν μονοδιάστατος ορισμός της τρομοκρατικής απειλής από την
κυβέρνηση Μπους εμπεριέχει τον κίνδυνο να τον οικειοποιηθούν και ξένες
δυνάμεις για να προωθήσουν δικούς τους στόχους, όπως ήδη κάνουν ο Ρώσος
πρόεδρος Πούτιν, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Αριέλ Σαρόν, ο Ινδός πρωθυπουργός
Βαζπαγί και ο Κινέζος πρόεδρος Ζιανγκ. Για όλους αυτούς, ο αποκομμένος
αμερικανικός ορισμός της τρομοκρατικής πρόκλησης ήταν πρόσφορος και βολικός.
Αν η Αμερική καταλήξει να τη βλέπουν οι βασικοί δημοκρατικοί σύμμαχοί της στην
Ευρώπη και την Ασία ως ηθικά αμβλυμένη και πολιτικά αφελή, έτσι όπως αδυνατεί
να αντιμετωπίσει την τρομοκρατία στις ευρύτερες και βαθύτερες διαστάσεις της,
η διεθνής υποστήριξη στις αμερικανικές πολιτικές είναι βέβαιο ότι θα
υποχωρήσει. Η δυνατότητα της Αμερικής να διατηρήσει έναν ευρύ δημοκρατικό
αντιτρομοκρατικό συνασπισμό θα τρωθεί σοβαρά. Μια τέτοια απομονωμένη Αμερική
πιθανότατα θα αντιμετωπίσει ακόμη περισσότερες απειλές. Οποιοδήποτε περαιτέρω
πλήγμα θα είναι μια οδυνηρή υπενθύμιση ότι ο πόλεμος δεν έχει κερδηθεί.
Δυστυχώς, ένας βασικός λόγος θα είναι η απροθυμία της Αμερικής να επικεντρωθεί
στις πολιτικές ρίζες της τρομοκρατικής φρικαλεότητας της 11ης Σεπτεμβρίου.

Ο Zbigniew Brzezinski υπήρξε σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του προέδρου Κάρτερ