Το ελληνικό… καρότο

Μέσα στην τρομο… παραζάλη των ημερών, με τον Λάμπρο και τον Λουκά, τον Κόμη
και τον Νικήτα, κάποιοι ασχολούνται με το τι θα συμβεί σε μερικούς μήνες με
τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Και μεταξύ μας, δεν ασχολούνται αδίκως, μιας και
από τον Οκτώβριο αρχίζουν οι τελικές συζητήσεις για τη διεύρυνση της Ευρώπης
των 15 (όπου εμείς έχουμε το «ειδικό» ενδιαφέρον για την ένταξη της Κύπρου),
ενώ αν όλα πάνε καλά, τον Δεκέμβριο, στη Σύνοδο Κορυφής της Κοπεγχάγης θα
ληφθούν οι σχετικές αποφάσεις. Και μετά, το μόνο που θα έχουμε να κάνουμε
εμείς, στην Ελληνική Προεδρία, θα είναι η διοργάνωση μίας λαμπρής τελετής με
πολλά ταρατατζούμ, όπου θα πέσουν οι υπογραφές…

Πολύ ωραίο για να είναι αληθινό; Ε, αυτό ακριβώς φοβούνται και στο υπουργείο
Εξωτερικών, όπου βλέπουν από τη μία πλευρά την αστάθεια στην Τουρκία κι από
την άλλη φοβούνται ότι οι γείτονες θα έχουν σοβαρό λόγο να αντιδράσουν σ’ όλα
αυτά, επειδή οι υπόλοιποι εταίροι τούς αρνούνται ένα… καρότο που έχουν
ζητήσει: τον προσδιορισμό της έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων…

Ε, ο κ. Γ. Παπανδρέου δέχεται εισηγήσεις να προτείνει ένα… ελληνικό καρότο:
Να δεχθούν οι εταίροι να προτείνουν στην Άγκυρα να μην αντιδράσει για την
Κύπρο και… σε έναν χρόνο να συμφωνηθεί το πότε θα αρχίσουν οι ενταξιακές
διαπραγματεύσεις με την Τουρκία.

Χμμ… πολύ ωραίο για να βγει αληθινό;