Εθισμένα δάκτυλα

Εδώ και μία ώρα βρίσκομαι σφηνωμένος στην καρέκλα μου και προσπαθώ να γράψω
αυτό το θέμα. Έχω ιδρώσει κι έχω ξεϊδρώσει τρεις φορές. Θέλω να πιω νερό, να
φάω μπισκότα, να πάω για μπάνιο. Θέλω να δω την Μαρία και τους φίλους μου.
Θέλω να πιω φραπόγαλο στην παραλία. Στην αρχή σκέφτηκα να μη γράψω τίποτε.
Φαντάρος είμαι, είπα από μέσα μου, το κάνω για την άδεια, άντε, το πολύ να
ζωγραφίσω κάνα σκιτσάκι πάνω στην κόλλα. Μια παραλία με κοκοφοίνικες.
Σκέφτομαι κι εσάς, καλοκαιριάτικα, με τις ντάνες τις κόλλες μέσα στο
βαθμολογικό να εξετάζετε και να βαθμολογείτε με το μιλιμέτρ και μου έρχεται
ζαλούρα. Είναι κι η μαμά μου καθηγήτρια, της γαλλικής, κάτι έχω ακούσει για
όλα αυτά.

Λοιπόν, εδώ και λίγη ώρα μου έχει κολλήσει η εξής ιδέα: Αν ένας εξωγήινος, ένα
πράσινο ανθρωπάκι με μάτια βεντούζες και κεραίες στο κεφάλι, παρακολουθούσε
τις εξετάσεις μας, πώς θα του φαίνονταν; Ή, ακόμα καλύτερα, σκεφτείτε το
σωτήριο έτος 2044 ένας μαθητής, ο εγγονός μου για παράδειγμα, να ψάξει στο
διαδίκτυο, στις βάσεις δεδομένων παλιών εφημερίδων (υπολογίζω πως οι πιο
πολλές θα έχουν κλείσει, δεν ξέρω γιατί, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος) και να
βρει τα θέματα των φετινών εξετάσεων…Ας κάνουμε μια προσομοίωση κατάστασης,
στο κάτω κάτω για νέες τεχνολογίες συζητάμε εδώ πέρα. Πόσο μακρινά, ξένα κι
άχρηστα θα του φαίνονταν όλα αυτά; Το πιο πιθανό: τα δάχτυλά του θα είναι τόσο
εθισμένα στη χρήση του πληκτρολογίου και το μυαλό του τόσο προσαρμοσμένο στην
παραγωγή “οθονικής” γνώσης, που ο προβληματισμός θα φάνταζε ακατανόητος. Η
τεχνολογία είναι μονόδρομος. Δεν την επιλέγεις, την τρως με το κουκούτσι της.
Εντάξει, θα το πω αλλιώς: Θα στοιχημάτιζα πως η γενιά μας θα είναι η πρώτη
γενιά που θα αναπτύξει τις νοητικές λειτουργίες της μέσω καλωδίων. Σας
τρομάζει αυτό; Ακόμα χειρότερα. Είναι η πρώτη γενιά που ερωτεύεται στα
σύρματα. Αυτό πάλι; Πώς να το εξηγήσετε αυτό;

Νομίζω ότι το πρόβλημα με το θέμα – έτσι συμβαίνει με όλα τα θέματα που
παίρνουν τόσο σοβαρά τον εαυτό τους – είναι πως χωρίζει από την αρχή τα δυο
στρατόπεδα. Από τη μια οι βαθμολογητές (= ώριμοι άνθρωποι, με κρίση και
συνέπεια στην κρίση και τις επιλογές τους) και από την άλλη οι βαθμολογούμενοι
(=ανώριμοι, μη σχηματισμένοι ακόμα άνθρωποι που οφείλουν να καταλάβουν πώς
παίζεται το παιχνίδι και να γράψουν σύμφωνα με τους κανόνες του). Πάντα με
διαόλιζε ο διαχωρισμός σε κριτές και κρινόμενους. Ρωτούσα να μάθω: Ποιος
βαθμολογεί τους βαθμολογητές; Θα μου πείτε ότι μπαίνω στη λογική της
βαθμολόγησης – πάντα κάποιος είναι από πάνω και κρίνει. Θα απαντήσω ότι, κατά
τη μοναχική μου γνώμη, ο κριτής την ίδια ώρα που εκφέρει την κρίση του,
εκτίθεται κι αυτός. Αυτή είναι η μπανανόφλουδά του – γιατί πολύ συχνά δεν το
υποπτεύεται.

Τι άλλο να πω; Μπορεί να πιστεύετε πως οι φαντάροι στην ηλικία μου είναι
μπουντούβανοι. Δεν έχουν προηγηθεί σπουδές, μεταπτυχιακά και τέτοια,
διαβάσματα ζερό. Κάτι παιδιά απ’ τα χωριά τους είναι συνήθως, που κατεβαίνουν
για να ξεμπερδεύουν με την υποχρέωση. Είδατε που σκέφτεστε με κλισέ; Θα
μπορούσα να είμαι μεγαλύτερος και να τα γράφω όλα αυτά για πλάκα, κανένας
βαρεμένος υποψήφιος καλλιτέχνης. Δε θα γνωριστούμε ποτέ. Σε δυο λεπτά θ’ αφήσω
την κόλλα μου και θα φύγω. Και μ’ αρέσει να σκέφτομαι πως μια κυρία φιλόλογος
(στατιστικώς πολύ πιθανό) με φούστα κουμπωτή ως τον αστράγαλο με σταμπωτά
μικρά λουλουδάκια, θα διατρέξει μέσα στη σκασίλα της διόρθωσης την κόλλα μου,
ανακουφισμένη που δε χρειάζεται να τη διορθώσει. Είπα, θα είναι κάτι σαν
e-mail με μια άγνωστη. Στο τέλος μπορεί κιόλας να χαμογελάσει. Γι’ αυτό το
χαμόγελο, κυρία μου, κάθισα να γράψω αυτήν την μισή ώρα. Καλές βουτιές,
λοιπόν. Και εύχομαι να κολυμπήσεις σε βαθιά νερά…

Α΄ Διόρθωση: Μονάδες 0/50

Είναι έξω από το κλίμα του θέματος, απλά καταγράφει τα προσωπικά του
βιώματα την ώρα των εξετάσεων, εκφράζοντας παράλληλα και την άρνησή του σ’ όλο
το κλίμα, μέσα στα πλαίσια της υποχρεωτικής παραμονής του στην τάξη, μόνο και
μόνο για να περάσει η ώρα και όχι για την επιτυχία.

Β΄ Διόρθωση: Μονάδες 18/50

Γράφει περισσότερα για την πληροφορική και δεν αναλύει το τι είναι κριτική
ικανότητα και πώς καλλιεργείται. Οι επισημάνσεις του είναι εύστοχες όμως δεν
απαντούν στα ζητούμενα. Προβλήματα υπάρχουν στη δομή του κειμένου.