Πώς έκανε τη στροφή

Από μέρες είχε αρχίσει η «ζύμωση» στο «στρατόπεδο» του κ. Ά.
Τσοχατζόπουλου: οι επιτελείς του, βλέποντας ότι ένα ένα τα κορυφαία στελέχη
του ΠΑΣΟΚ τάσσονταν με ξεκάθαρο τρόπο υπέρ της επανεκλογής Σημίτη και εναντίον
της «λευκής ψήφου» στο Συνέδριο, άρχισαν να θέτουν στον υπουργό Άμυνας
προβληματισμούς.

«Τι θα γίνει αν τα λευκά ψηφοδέλτια είναι ίδια ή περισσότερα με το Συνέδριο
του ’99;», ρωτούσαν. Και έσπευδαν να συμπληρώσουν ότι σε μία τέτοια περίπτωση,
ο κ. Τσοχατζόπουλος θα χρεωνόταν προσωπικά την όποια αποσταθεροποίηση στην
ηγεσία του κυβερνώντος κόμματος, με αρνητικές συνέπειες για τον ίδιον…

Είχε λοιπόν αρχίσει να σκέπτεται τη στροφή, αλλά δεν την αποτολμούσε…

Ήθελε συμφωνία

Με τέτοιους προβληματισμούς, ο κ. Τσοχατζόπουλος επιχείρησε πολλές φορές να
στείλει «μήνυμα» στον κ. Κ. Σημίτη, για την επίτευξη κάποιας μίνιμουμ
συμφωνίας, που θα απέτρεπε την αναμέτρηση στο πεδίο της επανεκλογής του
προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αλλά ο κ. Κ. Σημίτης ήταν και αυτήν τη φορά
αποφασισμένος…

Έτσι, ο κ. Τσοχατζόπουλος αναγκάστηκε να θεωρήσει ως «συμφωνία» την
«πρόσθεση» των δικών του θέσεων στις «επίσημες» κομματικές, αλλά για μία
συμφωνία χρειάζονται πάντοτε δύο…