Με κλειστά τα χαρτιά…

Έχει αρχίσει να γίνεται παράδοση στις συνεδριακές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ ­
και για να μην ξεχνιόμαστε, η σχετική παράδοση άρχισε από τη στιγμή που τα
Συνέδρια του κυβερνώντος κόμματος έγιναν πεδίο αντιπαράθεσης δύο μεγάλων
εσωκομματικών στρατοπέδων, δηλαδή από το ’96: και οι δύο πλευρές προσπαθούν να
κρατήσουν κλειστά τα χαρτιά τους έως το τέλος…

Στο Συνέδριο του ’99, τόσο ο κ. Κ. Σημίτης όσο και ο κ. Ά. Τσοχατζόπουλος
το κατάφεραν: ελάχιστοι ήταν εκείνοι που γνώριζαν εκ των προτέρων το τι θα
έλεγαν στις ομιλίες τους. Νικητής στο πεδίο των εντυπώσεων είχε αναδειχθεί
τότε ο υπουργός Άμυνας, ο οποίος είχε κάνει μία ιδιαίτερα «ενωτική»
τοποθέτηση, σε αντίθεση με τον κ. Κ. Σημίτη ο οποίος είχε επιχειρήσει να
εμφανιστεί ως «κυρίαχος» στην αρχική του ομιλία…

Η ίδια τακτική

Και τώρα, πάντως, οι δύο πλευρές παίζουν με την ίδια τακτική: η ομιλία
Τσοχατζόπουλου θα διαμορφώνεται ώς και λίγα λεπτά πριν από την εκφώνησή της,
ενώ και το Μέγαρο Μαξίμου, που «διέρρευσε» χθες ένα τρισέλιδο «νον πέιπερ» για
τη σημερινή ομιλία Σημίτη, δεν φώτισε τα πράγματα…