ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι φόροι…

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Η Γεωργία Δασκαλάκη, Μάρκου Μπότσαρη 2, Χαλάνδρι, γράφει:

«Ακόμη μια φορά, διαβάζοντας τη στήλη σας, συμφωνούσα και επικροτούσα τα
γραφόμενά σας, μέχρι το σημείο που αναφέρετε ότι μόνο ένα ποσοστό 62,7% των
συμπατριωτών μας είναι διατεθειμένο να πληρώσει (έναν ακόμη) φόρο για να
παρθούν μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. Πάλι καλά. Το 62,7% είναι κατά τη
γνώμη μου ένα τεράστιο ποσοστό, αν λάβει κανείς υπόψη του ότι ο Έλληνας
πολίτης δεν κάνει τίποτε άλλο, από το να πληρώνει φόρους χωρίς αντίκρυσμα.
Διότι το κράτος που υπερτετραπλασίασε τους φόρους που εισπράττει την τελευταία
οκταετία και με τα αξιοσημείωτα ποσά που εισέπραξε από την ΕΟΚ, δεν έχει
προσφέρει τίποτα ουσιαστικό στον Έλληνα πολίτη την ίδια περίοδο.

Αν θέλεις σήμερα να έχεις μια αξιοπρεπή αντιμετώπιση στα θέματα Υγείας πρέπει
να πληρώσεις ιδιωτική ασφάλιση, διότι το κράτος και οι οργανισμοί του, παρ’
όλους τους φόρους και τις κρατήσεις από τους μισθούς των εργαζομένων, δεν
είναι σε θέση να παρέχουν στοιχειώδη περίθαλψη.

Αν θέλεις να μορφωθούν με αξιοπρέπεια και σχετική επάρκεια τα παιδιά σου,
πρέπει να πληρώσεις ιδιωτική εκπαίδευση, παρόλο που για το κονδύλι της
Παιδείας πληρώνεις φυσικά φόρους στο κράτος.

Για την ασφάλειά σου και την ασφάλεια της περιουσίας σου, πρέπει να πληρώσεις
ιδιωτικές εταιρείες προστασίας (security), παρόλο που πληρώνεις και για το
σχετικό κονδύλι φόρους στο κράτος.

Παρόλο που πληρώνεις φόρους δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις, δρόμοι δεν υπάρχουν
και αυτοί που υπάρχουν είναι σε άθλια κατάσταση. Χώροι σταθμεύσεως δεν
υπάρχουν και αυτοί που υπάρχουν είναι βεβαίως ακριβοί. Βγαίνεις από το σπίτι
σου και δεν ξέρεις αν θα γυρίσεις, αν θα σε ληστέψουν, αν θα σε δείρουν, αν θα
σε σκοτώσουν.

Πληρώνεις φόρους για να λειτουργεί η κρατική μηχανή και να εξυπηρετεί τον
πολίτη, μα κάθε φορά που χρειάζεται (φευ) να συνδιαλαγείς με υπουργεία και εν
γένει κρατικούς φορείς, καταρρακώνεται η αξιοπρέπειά σου, υποτιμάται η
νοημοσύνη σου.

Όχι, εγώ κουράστηκα, δεν θέλω να πληρώσω άλλους φόρους και μαζί με μένα
φαντάζομαι και το 37% των πολιτών δεν θέλουν να πληρώσουν έναν ακόμα φόρο
χωρίς αντίκρυσμα. Άλλωστε τι άλλο να φορολογήσουν πια, ως και η αποζημίωση της
απολύσεως εργαζομένου φορολογείται κι αυτή!

Αλλού είναι το πρόβλημα. Παρακολουθώ τα τελευταία χρόνια μέσα από τον Σύλλογο
για την προστασία της Ρεματιάς Χαλανδρίου την αγωνία των πολιτών που
αντιλαμβάνονται την ανάγκη να προστατευθούν πάση θυσία τα τελευταία δείγματα
φυσικού περιβάλλοντος στην ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας και διαπιστώνω όλο
και εντονότερα πως τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα είναι πανίσχυρα σε συνδυασμό,
βεβαίως, με την αδιαφορία και τον “ωχαδερφισμό” ­ όχι των πολιτών, αλλά ­ των
κρατούντων.

Πιστέψτε με, αγαπητέ μου κύριε Παπαδόπουλε, αυτά κανένας φόρος δεν θα τα
διορθώσει».

ΑΛΚ. ΜΑΡΓΑΡΙΤΗ, Ενταύθα: Έχετε, απολύτως, δίκιο: ο ισθμός της
Κορίνθου δεν είναι έργο. Είναι γεωγραφική και γεωλογική διατύπωση. Έργο είναι
η διώρυγα. Ο θαλάσσιος διάδρομος που δημιουργήθηκε μεταξύ Κορινθιακού και
Σαρωνικού, με την κάθετη τομή του ισθμού.