|
Το γήπεδο της ΑΕΚ άρχισε να κτίζεται το 1945 με την κατασκευή της πρώτης εξέδρας (η σημερινή θύρα 3) και ολοκληρώθηκε το 1980 με τη σκεπαστή εξέδρα
|
Είκοσι χρόνια έχει το Στάδιο «Νίκος Γκούμας», το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας
τη σημερινή του μορφή. Τότε και επί των ημερών του Λουκά Μπάρλου
κατασκευάστηκε η σκεπαστή εξέδρα (Θύρες 9-11, 8-12) οπότε και η χωρητικότητα
του γηπέδου εκτοξεύτηκε κοντά στις 35.000 θέσεις! Ήταν το τελικό αποτέλεσμα
μιας μεγάλης προσπάθειας να στεγαστεί η ΑΕΚ. Η αρχή έγινε το ’28 όταν ο χώρος
που σήμερα είναι το γήπεδο παραχωρήθηκε στην «Ένωση» και τα εγκαίνια του
γηπέδου (δίχως εξέδρες) έγιναν το ’30 και σε φιλικό ματς με τον Ολυμπιακό
(2-2). Η πρώτη εξέδρα κατασκευάστηκε το ’45 και έκτοτε, όλα πήραν το… δρόμο
τους. Οι πρόσφυγες απέκτησαν το δικό της σπίτι και στέγασαν ελπίδες, όνειρα
και αναμνήσεις από μεγάλους θριάμβους και επιτυχίες της αγαπημένης τους ομάδας.
Θ. ΜΑΥΡΟΣ
«Είναι ο ναός της ΑΕΚ»
|
Όταν η ιαχή «Ο Μαύρος ο θεός…» δονούσε τη Νέα Φιλαδέλφεια. Ο μεγάλος άσος με τον Χρήστο Αρδίζογλου…
|
ΤΕΣΣΕΡΙΣ αγώνες είναι χαραγμένοι στη μνήμη του Θωμά Μαύρου. Τέσσερα ματς που
σημάδεψαν την καριέρα του κορυφαίου σκόρερ και έδωσαν ιδιαίτερο χρώμα στη ζωή
του στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας.
«Υπ’ αριθμόν ένα παιχνίδι που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι η ρεβάνς με την ΚΠΡ.
Στο Λονδίνο είχαμε ηττηθεί με σκορ 3-0 και η υπόθεση πρόκριση έδειχνε πολύ
δύσκολη. Παρ’ όλα αυτά ο κόσμος ήρθε στο γήπεδο. Μας συμπαραστάθηκαν περίπου
35.000 φίλοι της ΑΕΚ που δημιούργησαν εκπληκτική ατμόσφαιρα. Φτάσαμε στο 3-0
και μπήκαμε στους ημιτελικούς στη διαδικασία των πέναλτυ. Επιτυχία όχι μόνο
για την ΑΕΚ, αλλά για ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο».
Συνεχίζει ο αριστεροπόδαρος άσος: «Σε έναν ημιτελικό Κυπέλλου νικήσαμε,
θριαμβεύσαμε με 6-1 επί του Ολυμπιακού. Η εμφάνισή μας ήταν σπουδαία και
δικαιολογημένα επί 10 λεπτά ο κόσμος μας χειροκροτούσε όρθιος στις εξέδρες.
Αποθέωση! Μοναδικές στιγμές».
Η μνήμη του Θωμά Μαύρου γυρίζει με ταχύ ρυθμό στο παρελθόν. Συγκινείται; Όπως
και να έχει, αναφέρει: «Θα πω και ένα άλλο παιχνίδι. Μπορεί να μην ήταν
επίσημος αγώνας, ήταν όμως σημαδιακός. Η Νέα Φιλαδέλφεια είχε 25.000 κόσμο στο
φιλικό με τον Κόσμο της Νέας Υόρκης, ενώ στις μέρες μας ακόμη και στους αγώνες
ντέρμπι πάνε δεν πάνε 15.000 φίλοι του ποδοσφαίρου. Δημιουργείται διαφορετική
ατμόσφαιρα με πολύ κόσμο στις εξέδρες και ο παίκτες έχει άλλου είδους κίνητρα».
Ο Μαύρος δεν μπορεί να λησμονήσει και τη «μαγική βραδιά με την Πόρτο, το 6-1»
και φυσικά, δεν παραλείπει να πει την άποψή του για το «Νίκος Γκούμας», τη
θρυλική έδρα της ΑΕΚ: «Για την ομάδα είναι το παν! Όταν επί Ζαφειρόπουλου
αγωνιστήκαμε στο ΟΑΚΑ δεν αποδώσαμε ωραίο ποδόσφαιρο. Δεν μας ενέπνεε το
γήπεδο. Η Νέα Φιλαδέλφεια είναι ο… Ναός της ΑΕΚ! Μακριά από το σπίτι της δεν
μπορεί να αποδώσει το ίδιο. Και φυσικά, η έδρα αυτή σημαίνει πολλά για κάθε
οπαδό της, το δέσιμο είναι κυρίως συναισθηματικό. Διαφορετικό συγκριτικά με
άλλες ομάδες».
Σύμφωνα με την άποψη του Θωμά Μαύρου, «μακάρι να βρισκόταν λύση και η ΑΕΚ να
μην έφευγε από την έδρα της, χάνει τη δύναμή της. Καλύτερα να έφτιαχναν το
γήπεδο, χωρίς με αυτό να θέλω να πω ότι δεν χρειάζεται ένα υπερ-σύγχρονο Στάδιο».
Πώς τελειώνει ο Μαύρος; Με τις θύμησες του συνθήματος «ποιος-ποιος-ποιος, ο
Μαύρος ο Θεός», σύνθημα που ακούστηκε κύρια από τη σκεπαστή, αλλά και
φέρνοντας στο νου τον Λουκά Μπάρλο: «Αν δεν βοήθησε ο Λουκάς για το γήπεδο,
τότε ποιος το έκανε»;
Ν. ΓΚΟΥΜΑΣ
«Η θύρα 3 ήταν κακοτεχνία»
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ που έδωσε το όνομά του στο γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας, ο Νίκος
Γκούμας, θυμάται αρκετά πράγματα για την έδρα της ΑΕΚ. Τους κόπους και τις
προσπάθειες ετών, τις πρώτες εξέδρες, τις επεκτάσεις, τους αγώνες, τις νίκες ή
τις ήττες της αγαπημένης του ομάδας.
Δεν αρνήθηκε να μιλήσει στην «ΟΜΑΔΑ» έστω από το «Υγεία» όπου νοσηλεύεται για
κάποια μόλυνση: «Δυστυχώς ο ένας μισεί τον άλλο, τον υποσκάπτει. Το μαγάλο
ψάρι θέλει να φάει το μικρό, δεν ξέρω τι ακριβώς θα βγει με την ιστορία του
γηπέδου. Ελπίζω…». Ο κ. Γκούμας αναφέρεται φυσικά σε εκτός της ΑΕΚ χώρους,
όταν σχολιάζει τη «μπερδεμένη κατάσταση». Λέει: «Το 1945 με πρόεδρο τον Ιωνά
και γενικό αρχηγό εμένα έγινε το πρώτο τμήμα των εξεδρών και μήκους 100
μέτρων. Στη θύρα 3. Έγινε από φιλικό παιχνίδι με την Φενερμπαχτσέ. Ωστόσο, η
θύρα 3 ήταν μια κακοτεχνία και κατ’ επανάληψη είπα να γίνει κάτι. Τίποτα
όμως… Φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Αποτέλεσμα αυτών, να βγει σε αχρηστία μετά
το σεισμό».
Και συνεχίζει ο πρώην πρόεδρος: «Όλοι βοήθησαν για να τελειώσει και να πάρει
τη σημερινή του μορφή το γήπεδο. Ο Χρυσαφίδης, εγώ, ο Μπάρλος. Με την έδρα της
ΑΕΚ με συνδέουν πολλές αναμνήσεις. Τόσα πρωταθλήματα κατακτήσαμε. Έντονα όμως
θυμάμαι όταν πήραμε στις αρχές της δεκαετίας του ’60 τον τίτλο και
αγωνιστήκαμε με την Μπαρτσελόνα, διοργανώνοντας παράλληλα πολλές εκδηλώσεις».
