|
|
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Αισιόδοξη.
ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Νομική Αθηνών.
ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΟ ΟΝΕΙΡΟ: 150 γυναίκες βουλευτές στην ελληνική Βουλή.
ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ: Την κυβέρνηση της Ν.Δ.
ΘΑΥΜΑΖΕΙ: Ό, τι αληθινό.
ΣΤΗΡΙΖΕΙ: Ότι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει.
Της αρέσουν τα χάπι εντ, γιατί ταιριάζουν με την αισιόδοξη φύση της. Βρήκε
όλο «σιτάρι» και καθόλου «ήρα» μεταξύ των φίλων, κατά τη δύσκολη πορεία της
αποκατάστασης της υγείας της και περιμένει πάντα μία Βουλή με 150 γυναίκες. Η
κ. Φάνη Πάλλη -Πετραλιά περιγράφει τον εαυτό της ως μία πολύτεκνη μητέρα και
δεν μπαίνει καν στη θέση της Χίλαρι, αφού το γραφείο του συζύγου της είναι
τετράγωνο και όχι οβάλ!
ΕΡ.: Τι θα ψηφίσετε στις δημοτικές εκλογές;
ΑΠ.: Τους συνδυασμούς της νίκης.
ΕΡ.: Θα ρίχνατε ψήφο σε υποψήφιο που δεν στηρίζει η Ν.Δ.;
ΑΠ.: Ποιος θέλει να είναι με τους ηττημένους;
ΕΡ.: Γάμος στην Πρώτη Σερρών ή στα Χανιά (αν ήταν την ίδια ακριβώς ώρα);
ΑΠ.: Οι δύο πόλεις συνεργάζονται αρμονικά και, άρα, ποτέ δεν θα έβαζαν τέτοιο δίλημμα.
ΕΡ.: Πώς σας φάνηκε ο Πρωθυπουργός στην Καλλιθέα;
ΑΠ.: «Δεν ζωντανεύουν οι νεκροί όσο κι αν κλαις δεν ωφελεί…».
ΕΡ.: Θα θέλατε να είστε Χίλαρι ή Μόνικα;
ΑΠ.: Φάνη, φυσικά.
ΕΡ.: Η επιστολή της Μαργαρίτας Παπανδρέου ήταν;
ΑΠ.: Ξέσπασμα με δεκαετή καθυστέρηση!
ΕΡ.: Εσείς, θα στηρίζατε τον Κλίντον;
ΑΠ.: Ως άνθρωπο ναι, ως πολιτικό, αφού ο ίδιος δεν στηρίζει τον εαυτό του…
ΕΡ.: Αν ο άνδρας σας είχε μια Μόνικα;
ΑΠ.: Το γραφείο του Πάλλη δεν είναι οβάλ, είναι τετράγωνο, και έχει θέα σε όλο
το βιβλιοπωλείο στο Σύνταγμα..
ΕΡ.: Τι σας ενόχλησε στο «Μόνικα-γκέιτ»;
ΑΠ.: Η υποκρισία.
ΕΡ.: Τελικά, είστε τυχερή ή άτυχη;
ΑΠ.: Η καλοκαιρινή μου περιπέτεια με άνεδειξε άτυχη τυχερή!
ΕΡ.: Ποιος πιστεύετε ότι σας μάτιασε;
ΑΠ.: Ακόμα μελετάω τη λίστα.
ΕΡ.: Η ανάρρωση, απ’ ό,τι βλέπουμε, ήταν σύντομη. Εύκολη;
ΑΠ.: Όχι. Ήταν δύσκολη. Η περίπτωσή μου καταγράφηκε στη βιβλιογραφία της
Οφθαλμολογίας ως πρωτοποριακή.
ΕΡ.: Τρομάξατε;
ΑΠ.: Ανθρώπινο δεν είναι;
ΕΡ.: Ποιοι σας στάθηκαν;
ΑΠ.: Η οικογένειά μου και όλοι μου οι φίλοι, αναξαρτήτως κομμάτων.
ΕΡ.: Ποτέ ξανά με ομπρέλα στον ήλιο;
ΑΠ.:. Ε, όχι δα! Δεν φταίνε τα όπλα, επειδή γίνονται πόλεμοι.
ΕΡ.: Ποια αίσθηση δεν θα αντέχατε να χάσετε;
ΑΠ.: Θα ήθελα να μη χάσω καμία.
ΕΡ.: Πηγαίνοντας στη Νέα Υόρκη σκεφτόσασταν;
ΑΠ.: Τον Θεό.
ΕΡ.: Μια στιγμή που χάσατε το κουράγιο;
ΑΠ.: Όταν άκουσα τον χειρουργό να μου αναλύει με λεπτομέρειες την εγχείρηση.
ΕΡ.: Κι ένας καλός λόγος που θα θέλατε, αλλά δεν ακούσατε;
ΑΠ.: Άκουσα πολύ περισσότερα καλά λόγια, απ’ όσα περίμενα.
ΕΡ.: Στα δυσάρεστα ξεκαθαρίζει η ήρα από το σιτάρι των φίλων;
ΑΠ.: Ασφαλώς. Στη δική μου περίπτωση βρέθηκε όλο σιτάρι! Όλοι στάθηκαν φίλοι.
ΕΡ.: Πού θα είστε το 2004;
ΑΠ.: Στις εξέδρες του ΟΑΚΑ, σίγουρα!
ΕΡ.: Χαρακτηρίστε μου με δύο λέξεις τον Κώστα Καραμανλή.
ΑΠ.: Αυριανό πρωθυπουργό.
ΕΡ.: Τον Κώστα Μητσοτάκη;
ΑΠ.: Πολύτιμο κεφάλαιο πολιτικής σοφίας και εμπειριών.
ΕΡ.: Τη Νατάσα Παζαΐτη;
ΑΠ.: Τα τρία σίγμα: συγκρατημένη, σεμνή, σοβαρή. Και όμορφη, βέβαια.
ΕΡ.: Την Ντόρα Μπακογιάννη;
ΑΠ.: Από τους πιο αξιόλογους νέους πολιτικούς με μέλλον.
ΕΡ.: Τη Μαρία Δαμανάκη;
ΑΠ.: Ε, δεν είναι και εύκολο να αγωνίζεσαι για τη δεύτερη θέση κι αυτό για
λογαριασμό τρίτων!
ΕΡ.: Τη Γιάννα Αγγελοπούλου;
ΑΠ.: Πρωταγωνίστρια στην επιτυχή διεκδίκηση του 2004.
ΕΡ.: Τον εαυτό σας;
ΑΠ.: Πολύτεκνη μητέρα τεσσάρων παιδιών.
ΕΡ.: Γυρνώντας πίσω στην αρχή της καριέρας σας, τι θα αλλάζατε;
ΑΠ.: Το όχημα «ζωή» δεν έχει όπισθεν ευτυχώς ή δυστυχώς.
ΕΡ.: Σας αρέσουν οι ταινίες που έχουν πάντα χάπι εντ;
ΑΠ.: Αφού είμαι εκ φύσεως αισιόδοξη.
